De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for juni, 2015

Afvalproef mislukt, bezuiniging geslaagd.

dinsdag, juni 30th, 2015

Sinds begin 2014 is de wijk Zuiderburen lotgenoot van de afvalproef ‘omgekeerd inzamelen’. Deze proef had tot doel meer afval-grondstoffen aan de bron te scheiden, waaronder de zogenaamde ‘drankkartonnen’. De pakken melk etc. moesten in een apart kratje worden aangeboden. De afhaal frequentie van de grijze container kon daarmee omlaag van 26 naar 17 keer per jaar, of te wel naar eens per drie weken.

Uit de evaluatie van de afvalproef bleek dat deze mislukt was. Het gescheiden inzamelen van drankkartonnen is gestopt, het achteraf mechanisch scheiden bleek beter te werken en goedkoper te zijn. Wel is het aangeboden grijze afval iets gedaald – met ongeveer hetzelfde percentage als het groene aanbod is gestegen. Het laat zich raden waar het grijze afval ingaat als die container uitpuilt.

Je zou verwachten dat nu de afvalproef aantoonbaar en erkend mislukt is, de afhaal frequentie van de grijze kliko weer gewoon teruggaat naar eens per twee weken. Maar zo werkt dat niet. De afvalproef is dan wel mislukt, maar de bezuiniging is geslaagd. Effectief is de dienstverlening aan de inwoners van Zuiderburen met 65% gedaald tegen een gelijke rekening afvalstoffenheffing.

Wie op de container afhaaldag een bezoekje brengt aan Zuiderburen, kan per voordeur aanwijzen waar een gezin woont. De container kan niet meer dicht. Voor wie de demografische samenstelling niet kent, er wonen in Zuiderburen voornamelijk gezinnen.

Onze Groenlinks wethouder is daarentegen niet van zins om die gezinnen in Zuiderburen terug te geven waar ze voor betalen. Er staat een nieuw gemeentelijk afvalbeleid op stapel en alles wijst erop dat de afvalproef Zuiderburen slechts een opmaat daarnaar is. ‘Als zelfs in een kinderrijke wijk als Zuiderburen de grijze container maar eens in de drie weken hoeft te worden opgehaald, kan dat bij u ook’.

De ideologie welke hieraan ten grondslag ligt is die, van wat we tegenwoordig ‘circulaire economie’ noemen. Afval als grondstof. Daarvoor is het gescheiden inzamelen niet alleen onnodig, het werkt zelfs contraproductief. Het geautomatiseerd achteraf scheiden van afval in waardevolle grondstoffen is een doorslaand succes (plastics & drankkartonnen bv). Een geautomatiseerde scheidingsstraat rendabel exploiteren, wanneer de waarvolle grondstoffen al uit het aanbod zijn weggehaald is logischerwijze niet eenvoudig. Zo bezien belemmert gescheiden afvalinzameling die circulaire economie vooral.

Dienstverlening aan haar inwoners is door deze wethouder ondergeschikt gemaakt aan het volgen van haar ‘groene’ ideologie. Je kunt kwalijk mislukte proeven maar voor de helft terug draaien, omdat de uitkomst daar niet inpast.

Scholingsplicht bij werkgevers – omgekeerde wereld.

maandag, juni 8th, 2015

In het FD van maandag 8 juni j.l., pleiten Wim Groot & Henriëtte Maassen voor het ‘Meenemen van scholingsrechten naar een nieuwe werkgever’.

Scholing van werknemers is niet alleen een recht, maar ook een plicht. Het ‘menselijk kapitaal’ bepaalt voor een belangrijk deel de waarde van de onderneming. De onderneming heeft dan ook een direct belang bij het up to date houden van de kennis haar werknemers.

Omgekeerd hebben die werknemers evenzeer een belang bij een leven lang leren. Zonder adequate beroepskennis in een steeds sneller veranderende omgeving, nemen de kansen op een duurzame arbeidspositie snel af.

Het is aan de werkgever om het bijhouden van vakkennis en/of het volgen van opleidingen te faciliteren. Dat kan middels het betalen daarvan, al dan niet gecombineerd met het beschikbaar stellen van tijd. Het is de verantwoordelijkheid van de werknemer om de gefaciliteerde opleiding binnen een redelijke termijn succesvol af te ronden.

Werknemers die gebruik wil maken van geboden faciliteiten, moet logischerwijze wel de relevantie van de te volgen opleiding aantonen. Dat een vierjarige opleiding ‘biologisch macrameeën’ niet per definitie relevant is, moge duidelijk zijn.

De nieuw verworven kennis, zit tussen de oren van de werknemer en deze maakt die ten gelde middels een extra trede op de salarisladder. Het is niet de primaire doelstelling van een ondernemer om opleidingen te financieren, zodat werknemers die kunnen inzetten bij de concurrentie.

Het is dan ook te doen gebruikelijk dat werknemers – die voor rekening van de werkgever een kostbare opleiding gevolgd hebben – deze bij vertrek naar rato terug betalen. Evenzeer is het gebruikelijk dat de nieuwe werkgever deze rekening vervolgens overneemt. Een prima systematiek.

‘Uit de OESO studie blijkt ook dat 46% van de werkenden wel scholing volgt, maar dit eigenlijk niet wil’. Een gebrek aan maatwerk wordt hier benoemd als probleem en zogenaamde regio regie als oplossing. Het werkelijke probleem zit ergens anders, de oplossing dus ook.

De (beroeps-) opleidingen kunnen het tempo van noodzakelijke kennis modernisering niet bijhouden met een gebrek aan intrinsieke motivatie van de werknemer/leerling als gevolg. Daar hadden we ooit een prachtige oplossing voor – de fiscale scholingsaftrek voor ondernemers. Herstel die in ere – beduidend goedkoper en effectiever.