De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for maart, 2014

Financiën Harlinger Tall Ships Race als voorbode #KH2018

woensdag, maart 26th, 2014

Harlingen mag dit jaar de Tall Ships Races organiseren, een geweldig zeil-evenement met ongetwijfeld boven regionale – of zelfs internationale – uitstraling. Dat mag begrijpelijkerwijze wat kosten en dus heeft de Harlinger Raad in 2010 besloten €400.000,- ter beschikking te stellen, waarvan de helft als lening.

In dat Raadsbesluit komt de bekende terminologie voor; Jeugd, duurzaam, multiplier effecten, lokale ondernemers, absolute maximum & geen enkel risico, tenminste 300.000 bezoekers en €400.000,- aan (reeds toegezegde) sponsorbijdragen uit de markt.

Een kans uit duizenden, een loterij zonder nietten. Als aansprekend voorbeeld komt ook Liverpool weer voorbij (2008, 800.000 inwoners, Culturele Hoofdstad), 1 miljoen bezoekers aan de race, €10 miljoen aan bestedingen & 280 banen.

Afgelopen week bleken de hard toegezegde sponsorbijdragen uit de markt, toch niet zo hard te zijn of eigenlijk boterzacht. Of eigenlijk er helemaal niet zijn. Lokale ondernemers hebben nooit spijkerharde sponsor overeenkomsten getekend – iets met crisis. Nadat de gemeente het besluit genomen zou hebben, zouden de potentiële sponsoren in rotten van 10 voor het stadhuis staan. Niet dus. Het geeft dan ook geen pas om nu deze ondernemers met de zwarte piet op te zadelen.

De overgebleven sponsoren willen graag meedoen, maar uitsluitend in natura. ‘Wij verzekeren het evenement voor weinig, wij willen best het afval ophalen etc.’ – maar harde contanten in de kassa ontbreken.

Veiligheidszaken blijken een veelvoud te kosten van hetgeen begroot en zo mondt het evenement uit in één grote financiële gatenkaas. Opbrengsten en bezoekersaantallen worden stelselmatig te optimistisch ingeschat, de kosten daarentegen altijd structureel te laag. De gemeentelijke bijdrage komt nu uit op het dubbele van het eerder – absolute – maximum en ook de Provincie wordt wederom benaderd voor een extra bijdrage. Het risico hierop werd aan de Raad van Harlingen in 2010 voorgespiegeld als zijnde nihil – zelfs het risico op slecht weer werd gemarginaliseerd.

Een vergelijking met Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 dringt zich op, u hoeft het cijferwerk van de Harlinger zeilrace slechts met grofweg een factor 100 te vermenigvuldigen. Zo is er voor €40Mio aan sponsor bijdragen uit de markt begroot, maar nog geen sponsorcontract getekend. Het (vertrouwelijke) lijstje met namen wist van niets, wachtte op het informatiemapje of was ronduit niet van zins een geldelijke bijdrage te leveren.

Het grenzeloze optimisme wordt al snel vertaald met een positieve ‘flow’ – maar aan het eind van die positieve flow komt er echt een onaangename rekening. Onaangenaam maar niet onverwachts.

Caparis – verlies? Nee hoor, een tekort aan subsidie …

woensdag, maart 12th, 2014

‘Caparis verdiende miljoenen’, zo weet de LC te melden. Verheugend nieuws voor een Sociale Werkplaats waar voorheen jaarlijks miljoenen bij moest, zeker in de huidige tijd. Even verder komt de aap uit de mouw, er moet nog steeds jaarlijks een slordige €5 miljoen bij – en dat wordt de komende jaren alleen maar meer.

Caparis is een zogenaamde gemeenschappelijke regeling – met de wethouders als bestuurders/aandeelhouders – waarin Leeuwarden voor 22% deelneemt. In 2011 hebben die wethouders besloten om de verliezen van Caparis te splitsen in een zogenaamd (positief) exploitatie- & (negatief) subsidie resultaat. Vervolgens is in 2012 het subsidie verlies uit Caparis gelicht en middels de ‘Gemeenschappelijke Regeling’ ondergebracht bij de deelnemende gemeentes.

Daarmee is verantwoordelijkheid voor de verliezen weggehaald bij Caparis met als achterliggende gedachte dat de Sociale Werkplaats geen verliezen maakt, maar een tekort aan subsidie heeft. De bestuurders zijn dan ook allemaal van socialistische & Christelijke huize.

De Rijksbijdrage per Caparis werknemer gaat de komende jaren omlaag en het subsidie verlies zal oplopen tot meer dan €10 miljoen jaarlijks. Verlies waarvoor Caparis geen verantwoordelijkheid neemt en die de politieke bestuurders rechtstreeks op het bordje van de OZB belasting betaler neerleggen. Tel daarbij op dat de gemeentes nog een slordige €20 miljoen aan leningen hebben uitstaan bij Caparis – voornamelijk voor gebouwen – en de contouren van een financiële Bleeder vanjewelste tekenen zich af.

Ondanks de wereld aan kostbare transitieplannen en de al jaren bekende invoering van wat nu de participatiewet heet, weigeren de verantwoordelijke bestuurders in te grijpen. Elke keer wanneer een deelnemende Raad de wethouder met een dergelijke opdracht op pad stuurt, luidt het antwoord ‘ik heb het geprobeerd, maar de rest wilde niet mee’. Gedurende het jaar is dat dan elke keer een wethouder van een andere gemeente en zo is het kringetje rond en het jaar voorbij.

Deze financiële Bleeder komt in het nieuwe college programma van Leeuwarden met geen woord voor. Jaarlijks worden de oplopende verliezen afgeboekt van de algemene reserve, de gevolgen daarvoor laten zich uittekenen. Met de hand voor de ogen roepen onze bestuurders, ik zie het niet, dus het is er niet. Het is er alleen wel en wordt onbetaalbaar.

Uit alle macht trekken onze socialistische vrienden aan een dood paard in plaats van het probleem structureel op te lossen. Verliezen beschouwen als een tekort aan subsidie levert aan een oplossing geen bijdrage. Erkennen van het probleem wel.

Hoe omroep Mercurius in het pak werd gen..id

dinsdag, maart 4th, 2014

Het toewijzen van een nieuwe zendmachtiging aan een lokale omroep is in Leeuwarden inmiddels een absurd proces aan het worden. De enige bevoegdheid van de Raad is het schrijven van een briefje naar het Commissariaat van de Media met daarin vermeld of de aanvragers van die zendmachtiging (i.c. Mercurius of LEO) voldoen aan de wettelijke voorwaarden (lokale maatschappelijke verankering). En dat is blijkbaar al te moeilijk.

Al jaren doet het College – onder leiding van wethouder Diks – haar uiterste best om Mercurius (achter de schermen) het leven zo zuur mogelijk te maken. Ondanks een rapport over de culturele instellingen, waarin expliciet vermeld stond dat Mercurius te weinig geld had om te sterven maar te veel om dood te gaan, werd het budget gehalveerd. Project opdrachten (Culturele Hoofdstad 2018) werden onderhands aan anderen gegund en begeleidingsverzoeken voor stagiaires ingetrokken. Achteraf klagen over de kwaliteit van de uitzendingen siert dan niet.

De Raad gaf eind vorig jaar de wethouder de opdracht om met behulp van een kwartiermaker de beide aanvragers samen te laten optreden. Wettelijk in deze de enige taak van de wethouder, maar tot op dat moment was daar door haar op geen enkele wijze gevolg aan gegeven. Door de wethouder is die opdracht aan de kwartiermaker vervolgens (stilzwijgend) uitgebreid met de gewenste uitkomst – ‘Onderzoek wat je wilt, maar de uitkomst is een advies waaruit blijkt dat LEO de zendmachtiging krijgt’.

Het woord ‘advies’ komt in de Raadsopdracht helemaal niet voor, de kwartiermaker is buiten zijn boekje (opdracht) getreden. Daarmee was logischerwijze elke motivatie van LEO om wél samen te willen werken vertrokken. Zij hadden de zendmachtiging immers al op zak. Het ongevraagde advies wat het College vervolgens aan de Raad voorlegt gaat over van alles, behalve over datgene waartoe het College bevoegd is – vaststellen van de maatschappelijke verankering van de aanvragers.

Uit de WOB verzoeken die Mercurius daarna heeft ingediend blijkt een schokkende gang van zaken. Bij het antwoord op het eerste verzoek ontbrak het mail verkeer met de wethouder volledig en aan een vervolgverzoek werd pas op het allerlaatste moment voldaan.

De wethouder heeft van aanvang aan het verzoek van LEO bij de hand genomen en begeleid tot en met het advies van de Raad aan de Cie voor de Media. ‘We doen LEO, dan meld ik dat in het College overleg en bedenken we daarna een strategie’. Vertrouwelijke stukken lagen eerder bij het bestuur van LEO dan bij de leden van de Raad! De kwartiermaker geeft toe dat er in zijn rapport foutieve passages zijn opgenomen maar de wethouder heeft dat nooit aan de Raad gemeld dan wel gecorrigeerd.

Van objectiviteit (fair play) was op geen enkel moment sprake, van persoonlijke voorkeuren en ambtelijke sturing des te meer. Nota bene du moment dat het kon, zijn de budgetten voor de (nieuwe) lokale omroep LEO verhoogd en is er €100.000,- beschikbaar gekomen om nieuwe zend apparatuur aan te schaffen. Een groot aantal fracties heeft het (ongevraagde) advies van de kwartiermaker overgenomen onder de voorwaarde dat er geen geld bij gedaan werd.

U leest het goed, al vóór dat de College onderhandelingen begonnen, is door door de PvdA (Sjoerd Feitsma) in overleg met wethouder Diks het beschikbare budget verhoogd. De informateur heeft blijkbaar voor de show een rondje gemaakt na de verkiezingen.

Met de constatering dat dit dossier niet de schoonheidsprijs verdient, kan de wethouder mijns inziens niet wegkomen. Ongeacht de hoorzitting die Mercurius heeft aangevraagd bij het Commissariaat van de Media of de uitkomst daarvan. Het niet – niet tijdig – onvolledig en/of onjuist informeren van de Raad vraagt om een andere reactie. En dit is niet de eerste keer …