De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for oktober, 2013

Duurzaamheid als toverwoord …

zondag, oktober 27th, 2013

De enige manier om energie duurzaam – en dus rendabel zonder subsidies – decentraal te produceren, is op basis van technologische innovaties. En die zijn er in het Friese plenty … gelukkig.

———————————————————————————————————————————————————————————-

Binnen het bestuurlijk metier bestaat blijkbaar ergens een dobbelsteen met toverwoorden. Wie werpe de eerste steen; een 1 – wij betreuren de gang van zaken. Een 2 – U als Raad heeft dat destijds zelf besloten, 3 – dat hadden we beter moeten communiceren, 4 – voorschrijdend inzicht, 5 – lessen voor de toekomst én als klapperrrrr … nummer 6 – de omstandigheden zijn gewijzigd.

Met smart wacht ons metier op een innovatieve 8-vlaks dobbelsteen. Ook de toverwoorden Mienskip en niet te vergeten met stip op nummer één, ‘duurzaam’ hebben een plaats verdiend. Wat duurzaam is, niemand weet het,  maar als bijvoeglijk voornaamwoord past het overal tussen. Strik genomen past ‘duurzame mienskip’ ook wel op één vlakje van de collegiale dobbelsteen.

Je kunt geen – politiek – voorstel voorbij zien komen of het is gelardeerd met het woord ‘duurzaam’. ‘Duurzaam’ in de titel is – zo niet de garantie, dan tenminste een voorwaarde – voor succes. Misbruik de term ‘duurzaam’ en het hele hoofdstuk wat gaat over meetbare resultaten – en de kosten daarvan – kun je integraal overslaan. Oninteressant, want het is toch al duurzaam.

Dat geldt trouwens tegenwoordig ook voor de Mienskip. Mienskipt!  – gebiedende wijs meervoud –  zit gegarandeerd al verstopt onder de sneltoets F2 – handig naast de ‘help’ functie. Duurzaam wordt tenminste nog herkend door de spellingscontroller … ik bedoel maar. Valt er nog wat te Mienskippen vandaag, levert godzijdank enkel een dieprode streep op.

Vraag een tiental mensen wat ‘duurzaam’ überhaupt betekent en je krijgt een tiental verschillende antwoorden. Klimaat, energie, milieu, biodiversiteit, groen en tegenwoordig ook al de zielige ijsbeertjes – gefotoshopt op een eenzame, maar in ieder geval duurzame ijsschots – allemaal duurzaam. Een Greenpeace activist zielig en alleen in een Russische cel … ook duurzaam.

Laat mij een poging wagen. Duurzaam is een betere wereld aan onze kinderen achterlaten dan dat wij haar aangetroffen hebben. En dan nog roeptoetert iedereen zijn/haar eigen richting op. ‘Beter’ is namelijk een net zo – nogal subjectief begrip. Duurzaam is van alles en dus niets. Ja, holle retoriek, een schier eindeloze echoput, duurzarm … arm … arm … arm … arm …

Dat we op een andere manier met de schatten van onze aarde willen omgaan is evident. Laat ik voor dit blogje de term ‘duurzaam’ maar eens beperken tot meer welvaart voor onze kinderen. Een wereld waarin, aan de basisvoorwaarde voor meer welvaart – genoeg goedkope energie – duurzaam wordt voldaan. Ik zou trouwens beginnen met energie besparing, dat zet namelijk wél zoden aan de dijk. Maar dat terzijde.

Dé politieke escape is het zelf (decentraal) opwekken van energie – met name zon- & wind. Duurzame energie en economie zijn twee kanten van dezelfde medaille. Voor gepeuter in de marge is dan geen plaats meer op die medaille. De enige manier om energie duurzaam – en dus rendabel zonder subsidies – decentraal te produceren, is op basis van technologische innovaties. En die zijn er in het Friese plenty … gelukkig.

Je kunt de Leeuwarder belasting Euro maar één keer uitgeven. Of aan duurzaam gepeuter in de marge – óf aan ‘cleantech’ ondernemers met visie & perspectief. Willen we duurzaam met duurzaamheid in de vaart der volkeren mee doen, dan werpen we niet langer met een dobbelsteen. We flippen de medaille!

Eetbare Stad … én? Kan Sub-Sahara dan mee eten?

vrijdag, oktober 18th, 2013

Blijkbaar is het thema ‘Eetbare Stad’ stilzwijgend onderdeel geworden van het Leeuwarder beleid. De ‘Eetbare Stad’ is als thema, ook nog eens de Culturele Hoofdstad ingefietst. Naast het thema ‘Koning van de Greiden’ of te wel de Grutto. Ik kan mij wat voorstellen bij de Grutto als eetbaar, maar dat zal kwalijk de bedoeling zijn. Grutto’s hebben de onhebbelijke eigenschap nogal te krimpen in de oven. Bovendien is €30.000 per broedpaar best wel duur.

Formeel weet overigens niemand wat de ‘Eetbare Stad’ is, of waar het over gaat. Stelselmatig wordt geweigerd het onderwerp aan de Raad aan te bieden. Er wordt verwezen naar een plan ‘Groen gezond voor dier en mens’, wat mij – persoonlijk – een onjuiste titel lijkt. ‘Groen is gezond voor dieren en dieren zijn gezond voor mensen’ – nogmaals persoonlijk. Ik ben niet zo van de vermoorde worteltjes.

Wellicht is het de bedoeling de stad ‘eetbaar’ – in hapklare brokken, al dan niet ingeblikt – in duurzame koelvitrines te presenteren … wie zal het zeggen. Slaan de bezuinigingen zo hard toe, dat het bestuur knagen aan de Olderhove moet gaan faciliteren? Betekent het opnemen van de ‘Eetbare stad’ als thema van de Culturele Hoofdstad 2018, dat Henk vooral werkt aan het plaatsen van tribunes om die Oldenhove. Ter aanschouwing van een competitief- of cultureel element daarvan. Culturele breedte-sport maar dan met een smaakje?

Het lijkt erop dat ‘Eetbare stad’ gaat over het ‘van onderen op’ én ‘met eigen kracht’ eco-biologisch energetisch duurzaam sustainable slim kleinschalig kweken van groente & fruit. Al dan niet voor eigen gebruik.

Ik zeg: Doen!

Maar wat is de rol van de gemeente Leeuwarden daar dan bij? Waarom zou een overheid daarbij sturend of faciliterend moeten opereren. Waarom zou een overheid dat moeten financieren? Waarom zou een overheid dat willen? Hoeveel Leeuwarders willen welke bedragen via de blauwe enveloppe fourneren om een enkeling met ‘vermoorde worteltjes’ toe te rusten?

Bedenk daarbij dat dit groene feestje verpakt wordt in uw Sinterklaaspapier voorzien van de tekst ‘duurzame landbouw’. Duurzaam klinkt dan wel lief, maar is het niet!

Sub-Sahara kent altijd al duurzame landbouw – daar kunnen ze het woord kunstmest namelijk niet spellen, laat staan betalen. Als er dan eens een oogst is, wordt die opgevroten door sprinkhanen. Wij zijn zó duurzaam dat we duurzame gewasbeschermingsmiddelen hebben verboden – of Sub-Sahara daar wel of niet de dupe van is.

Intensieve veeteelt in Nederland is zo duurzaam dat de koeien op een waterbed mogen slapen. Vraag eens aan Bertha38 of die liever binnen slaapt op een waterbed of buiten voor de toerist staat te blauwbekken … wedden dat het antwoord ‘Boe-oe’ is.

Kleinschalige (stads-)landbouw is een groene ontkenning van de werkelijkheid – het negeren van technologische innovatie. Het is een ‘feel good’ dingetje. Liever een ‘leefbare stad’, dan een ‘eetbare stad’.

Voor de ratio is even geen plaats, er zijn binnenkort verkiezingen. Alleen mag Sub-Sahara dan niet mee stemmen. Welkom … bij de ‘Eetbare Stad’.

De participatie-kliko … Wecycle

vrijdag, oktober 4th, 2013

Dit voorjaar is er begonnen met de zogenaamde afvalproef in Zuiderburen. De inwoners van deze wijk worden gemotiveerd om per persoon jaarlijks 30 kg minder afval in de grijze container te stoppen  In dit geval dus gemotiveerd om 30 kilo in de vorm van ‘drankkartonnen’ naast die container aan de te weg zetten. In een rood boodschappen kratje …

Hoe zo’n proef tot stand komt, geen idee. Ik ben er niet bij betrokken geweest, maar een ‘educated guess’ ziet er als volgt uit;’

Ten kantore van de wethouder bij het portefeuille overleg: Grondstoffen raken op, de zeespiegel stijgt tot halverwege de Oldehove, de biodiversiteit is zo goed als uitgestorven. We moeten de wereld redden en wel nu. Actie, Leeuwarden als hoeder van het groene geloof.

We gaan wat doen met circulaire economie – dat doet het ook altijd goed bij de verkiezingen. Bovendien wil ik – als Miss Afval – mijn positie bij de VNG versterken. Ik heb als wethouder namelijk niet het eeuwige leven.

Wij hebben dus bedacht dat Wij een afvalproef gaan doen en wel in Zuiderburen. Lekker overzichtelijk én ze stoppen daar het afval tenminste wél in een kliko. Moet ook wel, want de ondergrondse containers hebben Wij daar in 2006 al weg-zoek-geoptimaliseerd. In onze Vogelaarwijk moet de Omrin het afval dagelijks bijeen vegen, dus dat gaat niet werken. Wij maken dus eerst een communicatie plan. Wie?

Vergaderlotgenoot 1: Dan gaan we beginnen bij het wijkpanel. Per slot van rekening hebben we ze daarvoor bedacht. Hebben we niet nog een GroenLinks lid, wat dát wijkpanel opeens kan ‘versterken’? En o ja, neem in godsnaam het CDA mee in de voorbespreking, anders breekt op dinsdagmorgen aan de Collegetafel de pleuris uit.. Er is vast wel een CDA raadslid wat daar woont. Maak er verder een prijsvraag van, iets met €10.000 voor het wijkpanel bij succes. Je kent het wel. Ongebruikte wijkvouchers plenty.

Vergaderlotgenoot 2: Ehh – detail … weet de Omrin hier al wat van? Energetisch gezien, een goede vraag, maar als die in plaats van 26 keer per jaar nog maar één keer per drie weken hoeven te komen, doen ze gegarandeerd mee. Scheelt ze 33% van de voorrij kosten en tellen kunnen ze dáár echt ook.

Actie dus. Jij belt Omrin, koop het wijkpanel om en doe een stukje in het wijkkrantje. Eén of twee wijkavonden – gas op de plank. Die bewoners komen toch niet, dat zijn allemaal tweeverdieners. Doen we er een website bij en beloof ze ook maar een afval app – whatever, als het maar energetisch duurzaam modern is. O ja, vergeet de social return afvalcoach niet, de wethouder sociale zaken zit morgen ook aan de College tafel.

 Ik zie het helemaal zitten, ‘Ministerie van circulaire economie & stadslandbouw’. Over visie en stippen aan de horizon gesproken.

En dus hebben de bewoners in Zuiderburen nu een afvalproef, waarbij die jaarlijks 30 kg aan lege drankkartonnen aan de weg moeten zetten. Per persoon. Een leeg ‘drankkarton’ weegt 30 gram, een gezin van vier personen moet dus 80 drankkartonnen per week wegwerken. Succes. Het MCL gaat het nog druk krijgen.

Onze afvalproef is volgens de ‘communicatie’ nu al een doorslaand succes, 27% minder afval in de grijze kliko. Dat is dezelfde kliko die nu nog maar eens per drie weken wordt geleegd – zonder een lagere rekening.

De werkelijkheid is, dat je ieder gezin bij de buren ziet kijken of er nog ruimte is voor een extra vuilniszak. De participatie-kliko, zeg maar, maar dan anders. De zomerse BBQ is niet meer afhankelijk van het weer, maar van de afval kalender. Er wordt nogal stevig getrokken aan de – verkeerde – irritatiespier.

Het succes van de ‘communicatie’ landt vooral in de groene kliko, kropje ‘camouflage’ sla als ‘topping’ en opgelost. De ‘communicatie’ kan kan maar beter – en zo snel mogelijk – deze afvalproef laten landen waar die thuis hoort. In de kliko. lang leve de ‘circulaire economie’ – de ‘communicatie’ wordt pas dan ‘geWecycled’.

Uw groene energie rekening als duurzame pin-automaat

woensdag, oktober 2nd, 2013

De wereld is gegrepen door de ‘klimaat’ discussie.  Bij onveranderd veel verbranden van fossiele energie droogt Afrika uit, Nederland loopt onder en de mensheid wacht een zelf afgeroepen klimaat armageddon. Hop, in de benen, redt de mensheid.

Klimaatbosjes, duurzame energie, Deltaplannen, biologisch boeren, Leeuwarden fossielvrij in 2020 … the lot.

Paniek in de tent. Vooral om op kosten van de burger de subsidieruif gevuld te houden ‘to the max’. Miljarden gaan er in om, tienduizenden euro’s per Nederlands gezin. Er is géén economische crisis, er is een bedachte klimaat crisis en de gesubsidieerde gelovigen staan vooraan. De klimaat-angst is gewoon een industrie en wel een industrie gebaseerd op emotie en onderbuik gevoelens, niet gebaseerd op feiten. Hierbij een poging;

Feit 1. De atmosfeer bestaat voor 2% uit broeikasgassen (de rest is waterdamp), daarvan bestaat 3,62% uit CO2 en daarvan is een slordige 3,4% ‘man-made’. Van elk miljoen deeltjes atmosfeer zijn er 24 CO2 deeltjes door de mens gegenereerd. U moet 24 liter whisky mengen met een zwembad van Olympische afmetingen en dan geloven dat u bij het leegdrinken van dat zwembad, dronken wordt. Succes.

Feit 2: Het broeikas effect van toenemende CO2 (klimaatgevoeligheid) in de atmosfeer neemt (logaritmisch) af. Elke liter whisky extra in dat zwembad heeft slechts de wortel daarvan aan toxisch effect.

Feit 3: Het Noordpool ijs smelt niet – het neemt toe. Deze zomer(!) met 18%  tot 7100 KM3 – of  te wel 20.000 KM2. Het aantal zielige ijsbeertjes op eenzame schotsen is sinds 1970 met de factor 7 toegenomen (nu 35.000). Overigens voornamelijk als gevolg van een Amerikaans jachtverbod. Het ijs op Antarctica weigert ook al te smelten. De globale temperatuur neemt evenmin toe, moeder aarde koelt juist af. Al sinds 1982.

De ‘escapes’ van klimaat subsidie goeroe’s zoals ‘tijdelijk fenomeen’ óf ‘oceanen hebben daaraan schuld’, worden door de data in ieder geval niet gedragen. Overigens, iedereen leert in klas 1 dat door het smelten van Noordpool ijs de zeespiegel niet kán stijgen. Of de Eureka wet van Archimedes moeten we willen herdefiniëren  … kán. ‘En toch draait de aarde om de zon’ … Rings a bell?

Feit 4: De zeespiegel, ja die stijgt. En wel met 1,8 millimeter per jaar, al 500 jaar. Strikt genomen stijgt de zeespiegel niet, het land daalt. We zullen dus elke 100 jaar de Afsluitdijk moeten verhogen met een zandzak van 18 centimeter hoogte. Me dunkt, oplosbaar.

Of te wel, zo het klimaat níet veranderd zou ik mij zorgen maken. Maar voor het komend millennium is er nul nada noppa aan de hand. Klimaat fetisjisme is vooral een hobby om politieke profilering te laten samengaan met het maximaliseren van de subsidie ruif. Geld is macht en het laven daaraan maakt onvermoede kwaliteiten los. En vooral die kwaliteiten van het type ‘wij weten wat goed voor u is en wij weten ook vooral hoe U dat gaat betalen’. In 2020 met een slordige €200,- per maand extra. Welkom, de energie rekening als duurzame pin automaat.

Leeuwarden fossiel vrij in 2020 is daarvan een sprekend voorbeeld. Een slordige €45Mio subsidie om een woonwijk te ‘verduurzamen’ (€20.000,- per woning). Klimaatbeleid in handen van lokale klimaatreligie, die vooral erg goed is, in het doorsturen van de rekening daarvan. Overigens is landelijke politiek daarin net zo goed – zo niet beter – dan de lokale exponenten daarvan. Onwetendheid – en opportunisme – regeert.

Welkom, uw energie rekening als duurzame pin automaat.