De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for juli, 2013

Voor de achterblijvers – belevenissen van een Raadslid (2)

dinsdag, juli 23rd, 2013

Zoals een ieder kan weten mag ik graag het medium twitter gebruiken – soms om akelig flauw uit de bocht te vliegen, soms om vlijmscherp binnen 140 tekens de analyse van het politieke proces te schetsen.

Zo is het een flauwe sport om de kleding van de dames wethouders via twitter kenbaar te maken – overigens ook het schoeisel van ‘de overkant’. De begeleidende tekst ‘Ah, de winkel had voor alle gegadigden uitverkoop’ ontlokt logischerwijze de nodige afkeurende blikken – overigens niet noodzakelijkerwijze beperkt tot de dames wethouders. Zij zijn sportief genoeg.

De oude garde vindt dat maar niets, ‘de discussie vindt plaats buiten het openbaar debat’. Tegelijkertijd wilt u niet weten wat er tijdens een vergadering wel niet heen en weer wordt ge ‘whatsapped’ en ge-SMS’t – over openbaar debat gesproken. Natuurlijk is er politiek overleg nodig, maar in de praktijk worden daar de commissie- & raadsvergaderingen voor gebruikt.

Blijkbaar ben ik van de generatie die wel gewoon de telefoon- & mail beantwoord, maar er zijn volkvertegenwoordigers die daarvoor de tijd niet kunnen vinden. Sommigen zitten ’s weekends op een boot, anderen zijn vooral druk met het vinden van vrijwilligerswerk en weer anderen overleggen intern op de partij burelen net zolang, totdat antwoord niet meer nodig is.

Wanneer dan in voorkomende gevallen de publieke tribune tot op het laatste stoeltje gevuld is, beginnen de politiek vertegenwoordigers zich opeens te gedragen alsof ze op ‘prime time’ zowel op Nederland 1,2 & 3 het volk toespreken. Totdat de voorzitter – de burgemeester – aangeeft dat de studenten op de tribune bezig zijn met hun afstudeeropdracht.

De werkelijkheid is, dat een ieder die wat wil veranderen in onze mooie stad Leeuwarden dan te laat is – de beslissingen worden genomen in het proces daarvoor. De doorlooptijd is zomaar meerdere jaren, per slot van rekening staat de wereld weliswaar in brand, maar gedurende de zomer heeft de politieke brandweer ook vakantie.

Terug naar twitter. Ik heb tijdens het Culturele Hoofdstad 2018 debat ooit een berichtje geplaatst met als inhoud ‘de marktpartijen die volgens het College eigen geld willen doneren aan #CH2018 heb ik gebeld, zij weten van niets’. Paniek in de tent, de voorste linie van ‘de overkant’ begaf zich in ijltempo naar de commando positie op de achter gelegen linie. Of de inhoud wel of niet waar is – zij is overigens waar – mijn avond was weer goed.

Zo heb ik ook ooit eens gekscherend – via twitter – ons duurzame metier blijkbaar wakker geschud. Het enige wat ordentelijk thuis fikt aan mijn subtropisch eerlijk fair trade goedgekeurd #OpenHaard hout, is de FSC sticker’. De lotgenoten van ‘de overkant’ die sociaal groen vrijwilligers werk zochten, wisten vooral opeens elk gevoel voor humor uitstekend te negeren.

Enfin, de wereld is veranderd, twitter bestaat. Het integraal ‘live’ plaatsen van twitter berichten van Raadsleden, live tijdens de vergadering geeft pas echt de zo gewenste transparantie weer.

Volgende week? Geen flauw idee, vraag en ik schrijf – met mate uiteraard 🙂

Twitter : @GJvU

Voor de achterblijvers – belevenissen van een Raadslid

woensdag, juli 17th, 2013

Na een druk jaar als lid van de gemeenteraad hier in Leeuwarden heb ik toegezegd om weer eens een paar ‘vakantie’ blogjes te schrijven. Of we Culturele Hoofdstad worden, merken we in September wel. Hoe Caparis gaat aflopen, is ook over de zomer heen getild. Hoe de €10Mio bezuinigingen gaan uitpakken – meer van hetzelfde. Ik schrijf er niets over, vind er daarentegen het mijne van.

De miljoenen vliegen je links en rechts om de oren. Tegelijkertijd gebiedt de eerlijkheid te constateren dat niemand van de ‘lotgenoten’ dit soort belasting opbrengsten ooit zelf in contanten en een big shopper per auto heeft moeten vervoeren. Ik heb dát in mijn jeugd, werkzaam bij een bank, wel mogen doen. En nee, ik was slechts de koerier. Op voorstel van een collega werd dan onderweg een pits-stop bij de Chinees gehouden, waarbij de big shopper in de kofferbak achterbleef. Vandaag de dag ondenkbaar, maar zo ging dat toen.

Onze Raad spendeert tientallen miljoenen van haar inwoners, maar niemand van de collegae heeft een voorstellingsvermogen van die hoeveelheid geld óf de hoeveel big shoppers je nodig hebt om het te vervoeren. Het zijn slechts cijfers met de vermelding €1Mio boven de kolom. Dat daarbij elke Ljouwerter een steeds dikkere blauwe enveloppe krijgt, is blijkbaar van ondergeschikt belang. Onze stad heeft geen tekort aan middelen, maar slechts een tekort aan subsidies & belastingopbrengsten. Welk een troost … voor onze lokale overheid.

Naarmate een raadsagenda korter is, neemt omgekeerd evenredig de spreektijd per onderwerp toe. De relevantie van de ambtenaar valt af te meten aan de hoogte van de bedragen waarvoor hij/zij verantwoordelijk is, de relevantie van een raadslid wordt afgemeten aan de hoeveel spreektijd, die deze zichzelf toe-eigent. Een discussie over €3.500,- subsidie voor een schaak evenement kan rustig een uur duren, om daarna als hamerstuk €27Mio weg te tikken voor een ander plan.

Zo gaan die dingen … en andere dingen gaan weer anders. Sturen op hoofdlijnen is ook een vak.

Tegelijkertijd zit er logischerwijze niemand in het raadsstoeltje om onze stad niet vooruit te helpen. Ongeacht politieke kleur is mijn – persoonlijke – ervaring, dat voor een goed idee er altijd een politieke meerderheid gevonden kan worden. Serious Request is daarvan een sprekend voorbeeld.

In een zeer pril stadium kwam ik er abusievelijk achter dat Deventer ervan afzag. De verantwoordelijke ambtenaren hebben dat – eerlijk is eerlijk – redelijk briljant opgepakt. Heeft u ooit een weerwoord van een politiek tegenstander gehoord of gelezen? #SR13 is met recht een Boppeslag en zou – zonder politieke steun – aan ons voorbij zijn gegaan. Met tips & trucs hebben we dat toch maar mooi voor Leeuwarden binnen gehengeld.

Ik zelf heb er altijd de grootst mogelijke plezier in om onze sociaal rabiate lotgenoten zo snel mogelijk op de kast te jagen. Het record staat op circa één minuut. Toen ik voorstelde om een maximum snelheid voor fietsers in te voeren en de maximum snelheid voor paarden af te voeren. Nota bene ingangsdatum 1 april. De discussie over de handhaving dreigde in lengte, die over het schaak evenement te evenaren.

Ook heb ik onze lotgenoten er ooit op gewezen dat ik de structurele – eens maar nooit weer – motie voor de voedselbank gemist had. Ik heb zelf het exemplaar van een vorig jaar – met hernieuwde datum – maar toe gemaild aan de collegae van de overkant. In alle motie-hectiek waren de coalitie partijen ervan uitgegaan dat een ander de motie wel zou indienen. De motie werd aangenomen – je bent op de wereld om elkaar te helpen nietwaar.

Volgende keer verder 🙂

Twitter @GJvU

Energieakkoord – extra blauwe enveloppen voor in de groene container

zaterdag, juli 13th, 2013

Gisteren is er in het Haagse besloten tot een energie akkoord op hoofdlijnen. En worden we daar wijzer van? Het geblaat uit de Urgenda hoek en het duurzame fanaten hoekje dat het een waardeloos akkoord is, biedt op zich uitgangspunten om aan te nemen dat we er vast wel iets mee zullen kunnen. Dat is dan het goede nieuws en direct ook al het goede nieuws.

Er zijn logischerwijze een paar vragen die je wilt beantwoorden. En wel de volgende; 1) hebben we een klimaat probleem? Zo ja 2) komt dat door menselijke CO2 uitstoot? En zo ja, kan dat energieakkoord er dan wat aan doen?

De zelf benoemde – en bovenmatig gesubsidieerde – klimaat adepten roepen om het hardst dat 97% van de klimaatwetenschappers gelooft dat de mens verantwoordelijk is voor klimaat opwarming. En een geloof is het, de klimaatkerk. De mainstream media kopiëren dat blind zonder welke vorm van desktop research dan ook. Herhaling is de kracht van de reclame.

Wie de berichtgeving analyseert komt tot een andere conclusie. 1,6% van de klimaat wetenschappers is de geloofsovertuiging toegedaan dat de aarde een waar armageddon te wachten staat. 98,4% deelt die mening niet óf constateert dat zij het niet weten.

Dat er een correlatie bestaat tussen CO2 toename en klimaat opwarming tot 1998 is een gegeven, maar een correlatie is iets anders dan een causaal verband. Er bestaat ook een correlatie tussen de toename van mijn gewicht en de klimaat opwarming tot 1998. Mijn gewicht is daarna wél toegenomen, maar de gewenste klimaatopwarming is al 15 jaar zoek.

Verder dringt het langzamerhand door dat de natuur zelf ook CO2 uitstoot. Vulkaan uitbarstingen, de oceanen enzovoort. Een huidige schatting is de menselijk CO2 uitstoot sinds de 2e wereldoorlog slechts 4% deel uitmaakt van de totale CO2 uitstoot, marginaal dus. De KNMI eist dan ook voor het eerst, dat klimaat onderzoekers de natuurlijke CO2 uitstoot betrekken bij hun onderzoek. En terecht.

Er is dus al meer dan een decennium geen klimaat verandering en zo die er wel is, is de mens veel, maar geen sturende oorzaak daarvan. Dat zou veel te veel eer zijn. Er is best wat voor te zeggen om te migreren naar ‘duurzame’ energie, maar de vermeende klimaat opwarming hoort daar domweg niet bij.

Dat is logischerwijze tegen de schenen schoppen van al onze klimaat gelovigen, per slot van rekening moeten die eten uit de zwaar gesubsidieerde ruif. Een soort aflaten, maar dan met de blauwe enveloppe als incasso bureau. De zo geroemde ‘groene’ banen zitten vooral bij de consultants en de duurzame communicatie bureautjes – van de gesubsidieerde milieu- en klimaatclubs. Het zielige ijsbeertje op een ijsschots is daarvan een geslaagd voorbeeld, iedereen smelt. Alleen zijn er sinds het Amerikaanse jachtverbod nog nooit zoveel ijsbeertjes geweest als nu. Ze beginnen nu aan elkaar te knagen, de Noordpool is nogal voedsel arm.

De reden om wel te willen migreren naar herwinbare energiebronnen ligt niet zozeer in het opraken van de fossiele varianten. Er is nog nooit zoveel olie geweest als nu, steenkool is er nog voor 2500 jaar, aard- en schaliegas voor 400 jaar. Het frame van de aarde achterlaten voor onze kinderen kan dus ook overboord, dat gaat zeker nog een tiental generaties duren.

De reden om wél naar herwinbare vormen van energie te willen ligt besloten in de (toekomstige-) prijs van fossiele energie en de afhankelijkheid van degene die aan de kraan draait.

Wind energie hoort daar niet bij, wind is niet gratis. De kostprijs van wind (op land en op zee) ligt grofweg een factor keer acht hoger dan de prijs van stroom opgewekt met een kolencentrale. Zij kunnen de bestaande centrales niet vervangen, zij leveren maximaal 30% van de tijd maar stroom. De kosten van  het beschikbaar houden van back up centrales komen daar nog overheen. De CO2 besparing van windenergie is daardoor op zijn minst beperkt (1,6%) maar waarschijnlijker zelfs negatief. De CO2 uitstoot neemt toe.

Wél gaat er de komende 12 tot 15 jaar een slordige €55 miljard (!) aan subsidie naar de gewenste windmolen parken om deze in de lucht te houden. Dat geld komt niet aanwaaien, maar wordt in de vorm van energie belasting bij u opgehaald – in 2020 zo’n €100,- per gezin per maand.

Ieder gezin betaalt dus maandelijks €100,- extra energiebelasting, maar u krijgt naar niets voor terug. Géén goedkopere stroom, niet minder CO2 uitstoot, geen groene banen, helemaal nada noppa niets. In Spanje heeft elke ‘windmolen’ baan 2,2 normale banen vernietigd, in Engeland heeft elke groene windhandel baan 3,7 gewone baan van het toneel verwijderd. Windmolens brengen geen welvaart, zij vernietigen welvaart. Behalve voor de groene gelovigen.

Het geld blijft vooral hangen aan de groene strijkstok van de consultants van Urgenda, Greenpeace, het wereld natuurfonds, Oxfam Novib en gaat u zo maar door.

In zoverre is de opstelling van de klimaatkerk bevreemdend, het energieakkoord is juist een zege – tenminste voor de groene gelovigen en haar subsidie slurpers. De belastingbetaler – en de kinderen  daarvan – hebben er niets aan. Ja, extra blauwe enveloppen voor in de groene container. Ik zou het hele energieakkoord daar ook maar bij dumpen.