De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for mei, 2013

Ondernemers willen ondernemen, maar dan moeten ze wel de kans krijgen

donderdag, mei 23rd, 2013

Steeds meer hoor je suggesties dat ‘de overheid’ meer moet investeren om uit de crisis te  komen. De gedachte die hierachter ligt, is gebaseerd op wensdenken, een onbeperkte hoeveelheid gratis geld. Gratis geld bestaat niet. Nu al stimuleren extra ongedekte overheidsuitgaven de economie met €24 miljard jaarlijks kapot – circa €3.500,- per gezin. Jaar in, jaar uit. Ik kan er grappig meermaals per jaar van op vakantie – met dat hele gezin.

Er is ook helemaal geen investeringsprobleem – er is een MKB financieringsprobleem. Met het ‘stimuleren van de economie’ los je een niet bestaand probleem op en vererger je een wel bestaand probleem.

Elke euro die de overheid uitgeeft aan haar eigen exploitatie is er één die door het bedrijfsleven moet worden verdiend. Elke euro extra belastingdruk is er ééntje, die niet aan de financieringshefboom van het MKB kan worden toegevoegd. De overheid eet een te groot stuk van de taart op en het bedrijfsleven krijgt geen kans om een grotere taart te bakken. Het laten oplopen van staatsschuld is geen optie – ook de rentelasten daarover moeten door datzelfde bedrijfsleven worden verdiend. Je moet er niet aan denken wat er gebeurt bij een oplopende rente.

Bedrijfsleven noch overheid krijgt door de starheid van het ontslagrecht het voor elkaar om in eigen vlees te snijden. Hoewel het aantal ambtenaren is afgenomen zijn de totale loonkosten daarvan alleen maar toegenomen, zij die mogen blijven verdienen meer. De MKB werknemers, die door faillissement op straat komen, zijn de werkelijke slachtoffers van dat beleid.

Miljarden heeft de overheid sinds 2008 gespendeerd aan verliesfinanciering. Verliezen van Nederlandse banken, buitenlandse mogendheden maar ook aan klimaat beleid en een keur aan geldvretende duurzame initiatieven. Hoe noodzakelijk of gewenst ook, het blijft geld wat door het bedrijfsleven moet worden verdiend.

Om geld te verdienen moet je investeren en om te kunnen investeren moet je die investering kunnen financieren. En juist dáár is met het door de overheid ‘stimuleren van de economie’ het probleem neergelegd …

Overheden moeten niet zelf investeren (behalve eventueel in infrastructuur), maar het bedrijfsleven de kans bieden om te investeren. Van de financieringsvraagstukken tot €250.000,- komt 80% van het MKB – maar de banken die juist gered zijn om die rol te vervullen, geven niet thuis. Zij verdienen er niet genoeg aan – afgezet tegen het risico.

Het MKB zit compleet klem. Het financieren van rendabele saneringsplannen of investeringen is onmogelijk gemaakt. Het resultaat daarvan vind u terug in de kaartenbakken en dus in uw blauwe enveloppe.

De rijksoverheid moet géén bankier spelen – zelfs met het bezit van een aantal staatsbanken is dat blijkbaar niet gelukt. Lokale overheden – dus ook de provincie Friesland en de gemeente Leeuwarden – kunnen wel een beduidend groter creatief vermogen aan de dag leggen om dit probleem op te lossen. En wel zo snel mogelijk – per morgen zeg maar.

Zo spannend kan het niet zijn om het MKB weer in de gelegenheid te stellen om op commerciële basis externe financiering aan te trekken. Zonder direct te grijpen naar het subsidie instrument. Ondernemers willen ondernemen, maar dan moeten ze wel de kans krijgen.

Windenergie adepten schieten zich in de eigen voet …

dinsdag, mei 21st, 2013

Nederland komt er langzaam maar zeker achter dat windenergie geen oplossing is voor het klimaat- en/of energievraagstuk. Windenergie is bizar duur – de komende 15 jaar gaat er een slordige €80 miljard subsidie heen (20% van de Nederlandse staatsschuld!). Windenergie bespaart geen CO2, de kolencentrale pruttelt op de achtergrond gewoon rustig door  – het helpt niet. Windturbines maken lawaai, slagschaduw en verpesten het landschap, choppen vogeltjes en vleermuizen. Plenty redenen om er niet aan te willen beginnen …

Windturbines produceren ook amper stroom. Het waait niet, het waait te hard, de turbine is stuk of produceert stroom als je het niet nodig hebt – ’s nachts. Afgelopen weekend wist het grote voorbeeld land Denemarken wel 2% van de benodigde energie met wind op te wekken – de rest werd gewoon geïmporteerd. EON wist in het afgelopen decennium met 7000 Duitse windmolens 17% van de tijd stroom op te wekken. Atom Ausstieg of niet, Duitsland was maar wat gelukkig dat deze Kraftwerken er nog gewoon staan.

Om de maatschappelijke weerstand tegen windenergie te doorbreken, worden steeds meer inwoners mede-dader gemaakt. De exploitanten bedenken een keur aan smeermiddelen om de toenemende weerstand te breken. Uiteenlopend van een jaarlijkse marginale dotatie aan het lokale dorpshuis tot en met het oprichten van windhandel coöperaties. De meest recente loot aan die stam is ‘een stukje windmolen’ van de vereniging eigen huis. Al die initiatieven beloven de deelnemers dat ze er beter van worden – niets minder is waar.

Alleen de exploitant wordt er beter van – grootschalige windparken met megalomane molens van 200 meter hoogte, zijn niet voor niets uitgevonden. Overheidsgarantie voor financiering én exploitatie kennen niet abusievelijk looptijden van 15 jaar en langer. Anders begint niemand eraan.

Lokale (coöperatieve) initiatieven kennen een voorspelbare consequentie. De kale stroomprijs daalt namelijk al jaren, de belastingcomponent daarentegen stijgt evenzeer al jaren. De variabele component (die stroomprijs) is al jaren relatief een steeds kleiner deel van de rekening. Gooi uw stoppen weg, las de gaskraan dicht en nog steeds blijft de helft van de energierekening staan. Zo zal ook de vaste component ‘transportkosten’ juist door decentrale windenergie opwekking onevenredig toenemen.

De lotgenoten die zich tot mede-dader van de windlobby laten maken, schieten zich dus in de eigen voeten. Het duurzame energiefront kan zich straks de zo gewenste salderings-regeling domweg niet meer veroorloven. U krijgt straks weliswaar een korting van 500KwH op de stroomrekening, alleen is die 500KwH vrijwel waardeloos – een slordige drie cent per KwH – of te wel een fenomenale €15,- per jaar.

De kosten van elektriciteitsopwekking zitten namelijk niet in de opwekking zelf, maar in het beschikbaar houden van een stabiel spanningsnet (transport) en voldoende backup capaciteit. De energiemaatschappijen willen die kosten nu al door belasten aan de groene energie leveranciers en dat gaat zeker gebeuren. Dat zijn constante kosten die gewoon zullen worden afgewenteld op de stroom afnemers. Of die afnemers zelf wind- of zonnestroom verbruiken of niet.

Zo wordt een poging gewaagd de maatschappelijke weerstand tegen windenergie te breken, maar wél voor rekening van de coöperatieve slachtoffers. Wie de exploitanten zijn, die daarbij buiten beeld blijven, laat zich raden …

Duurzaamheidsleningen zijn niet duurzaam, hoogstens duur.

vrijdag, mei 10th, 2013

Het groene deel van het Leeuwarder stadsbestuur probeert uit alle macht de bevolking te enthousiasmeren voor het plakken van zonne-energie panelen op de daken. Daarbij wordt er gestrooid met het groene gedachtegoed – en met gratis geld. Gratis geld bestaat niet. De investering in die panelen wordt verkocht met een ‘terugverdientijd’ van 12 jaar of minder. U herkent het vast wel – u investeert vandaag in PV panelen en na 12 jaar heeft u nog 18 jaar gratis stroom.

De verkopers van die panelen doen daar nog het hardst aan mee – logischerwijze. De werkelijkheid is voor een normaal gezin helaas een andere. Het – nu – aanschaffen van zonnepanelen kóst dat gezin een slordige €100,- per maand extra – ondanks de zogenaamde energie besparing. Iedereen mag van mij net zoveel PV panelen aanschaffen als u wenst, maar denken dat je er geld mee verdient is een farce – een drogreden. Het is niet abusievelijk dat er géén bank is, die u het geld wil lenen om op het dak te plakken. Banken kunnen namelijk ook gewoon tellen.

De kale elektriciteitsprijs zal de komende jaren gaan dalen, de constante factor – de transportvergoeding daarentegen zal gaan stijgen. De zelf opgewekte zonne-stroom zal relatief steeds minder waard worden.

Bekend is verder, dat de PV technologie met rasse schreden beter wordt. Een educated guess geeft aan dat de kosten van zonne-energie over 4 á 5 jaar gehalveerd zullen zijn. Wie nu dus PV panelen aanschaft, komt een moment tegen dat het vervangen daarvan door betere exemplaren financieel uit kan (de economische levensduur).

Vergelijk het maar met een CV-ketel, technisch gaat die wel 25 jaar mee, maar het levert meer op om hem na 10 jaar te vervangen door een zuiniger exemplaar. Wie niet vervangt, is een dief van eigen beurs. Hetzelfde geldt voor zonne-panelen.

Het stadsbestuur verstrekt zelfs leningen om PV panelen aan te schaffen met een looptijd van 10 jaar. Na een jaar of 5 zit iedereen dus met verouderde troep op het dak, maar mag nog wel 5 jaar aflossen. Alsof je geld leent om daarvan op vakantie te gaan. De vakantie was prachtig maar is daarna waardeloos. Wel mag u nog in lengte van jaren de lening- & rente betalen.

Die zogenaamde duurzaamheidsleningen zijn ook nog eens uitsluitend bedoeld voor de meest kwetsbare groep. Onder het mom van een lagere energierekening wordt deze groep opgezadeld met extra aflossingsverplichtingen zonder dat daar de voorspelde opbrengsten tegenover staan. Hoezo sociaal?

Wie minder aan energie wil uitgeven, kan maar het beste gewoon tochtstrippen kopen. Veel goedkoper en vanaf dag één uiterst rendabel.

Windhandel als maatschappelijke corruptie voor rekening van de belastingbetaler

zondag, mei 5th, 2013

In de stad Groningen is vorige week een motie aangenomen om binnen de stadsgrenzen een 20-tal windmolens toe te staan van 3 á 4 MW. Dat zijn windmolens met een hoogte van circa 2-maal die van de Martini toren (200 meter). Op de VVD en de Stadspartij na, had iedereen een vlaag van verstandsverbijstering, de motie is aangenomen door de groene wind-gelovigen.

Straks levert deze 70MW aan geïnstalleerd vermogen, stroom voor circa 20.000 gezinnen (70.000KW * 17% productietijd * 8000 vollast uren / 5000 KWH verbruik per gezin). Aangezien stroom verbruik slechts 4% á 5% is, van het energieverbruik per gezin (de rest is transport, warmte & industrieel verbruik), is dat het equivalent van energie verbruik van 1.000 gezinnen.

Als vuistregel geldt dat voor elk geïnstalleerde MegaWatt aan geïnstalleerd windvermogen er gedurende de looptijd van 15 jaar €2Mio aan (SDE+) subsidie bij moet. Of te wel voor dit plan €140.000.000,- windsubsidie (€140 Miljoen) per wind(st)- gezin. Belasting geld.

Feitelijk staat er dus in de motie dat een 1000-tal Groningse gezinnen €140.000,- aan subsidie opstrijken om CO2 neutraal te worden of – omgekeerd – dat de andere 46.000 Groninger gezinnen een extra windstroom rekening krijgen van €3.000,-.om dát te betalen. Een soort postcodeloterij, maar dan anders. Kameraad Gaston gaat het nog druk krijgen in Groningen met huisbezoekjes.

Ding dong – de deurbel. Mag ik even binnenkomen, ik heb een verrassende cheque bij mij. Mag ik even zitten. Of u betaalt ter plekke €3000,- windsubsidie of u doet niets en dan schrijf ik een fenomenale cheque uit voor bijna anderhalve ton euro’s. Laat ik de bloemen achter óf neem ik ze weer mee?

Verder staat in de motie dat de windmolens in coöperatieverband geplaatst moeten worden, om zo draagvlak te creëren. De nieuwste truc van de groene kerk om maatschappelijke weerstand te breken. De slachtoffers van zout- & gaswinning moeten door de NAM schadeloosgesteld worden, maar voor windmolens maken we de omwonenden mede dader. Dat is niets anders dan maatschappelijke corruptie op kosten van de belasting betaler.

Er liggen een groot aantal gerechtelijke uitspraken dat een windmolen in de buurt, de waarde van de omliggende woningen aantast. Hebt u uitzicht op een windmolen, dan neemt uw huis in waarde af. En niet in de marge – de percentages waardevermindering lopen uiteen tussen de 10% & 90%.

Wanneer het om gaswinning gaat, staat het Groninger bestuur vooraan in Den Haag om compensatie af te dwingen. Wanneer het om windmolen vervuiling gaat, veroorzaakt datzelfde Groninger bestuur zélf die maatschappelijke schade. En waarom? Alleen omdat het groene geloof van de kansel gepredikt wordt. Met CO2 of klimaat heeft dit niets te maken, met het vullen van de subsidieruif ten behoeve van de exploitanten des te meer. Met recht maatschappelijke corruptie – van het meest verwerpelijke soort.