De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for september, 2012

Groene energiesubsidies zijn weggooid geld – een hoop weggegooid geld

vrijdag, september 28th, 2012

Bij de groene duurzaamheids-adepten heeft het idee postgevat dat energie niet duur genoeg kan zijn. Hoe duurder energie, hoe beter dat voor het milieu is en als energie niet duur genoeg is, dan maken we die kunstmatig duur middels een keur aan ecotaxen. Deze manier van redeneren ontkent de meest basale wetten van de economie en onze groene vrienden negeren de lessen uit historie compleet. Ze passen niet binnen de groene dogma’s. De lessen marketing & communicatie daarentegen zijn tot in perfectie geadopteerd.

De opbrengst van die ecotaxen gebruiken we om de kostprijs van groene varianten kunstmatig te verlagen (kapot te subsidiëren), want economisch rendabele hernieuwbare energie bestaat (nog) niet. Alles om vermeende klimaatopwarming tegen te gaan. In de liefde én klimaatoorlog is alles geoorloofd dus ook de meest absurde onderwerpen worden er met geweld bijgesleept – biodiversiteit, zielige ijsbeertjes op de Noordpool, ontwikkelingshulp, voedselproductie, drinkwater en ga zo nog even door. Overigens zijn er nog nooit zoveel ijsbeertjes geweest als nu … de Amerikanen hebben een jachtverbod ingesteld.

Een sprekend voorbeeld is de subsidie op zonne-panelen – ook in Leeuwarden. Wanneer je onrendabele zonne-energie subsidieert, is er voor de markt geen prikkel om de technologie verder te verbeteren. De panelen worden toch wel verkocht. De energie rendementen van PV panelen nemen al jaren toe, behalve wanneer er subsidieregelingen bestaan – dan houdt de verbetering opeens op. Hoe zou dat nou kunnen …

Helemaal absurd wordt het wanneer de adepten bij hoog en bij laag volhouden dat er miljarden aan subsidie verstrekt worden aan fossiele energie. Aperte onzin, gebaseerd op een rapport van Ecofys. Het helpt wanneer de dames en heren dat rapport ook eens zouden lezen. Het lage BTW tarief op vlees wordt vertaald naar subsidie, het lagere elektriciteitstarief voor grootverbruikers idem. Die redenatie laat zich vertalen naar ‘mensen met een minimum inkomen worden zwaar gesubsidieerd omdat zij het toptarief van de inkomstenbelasting niet hoeven te betalen’. Je moet wel lef hebben.

In generieke zin wordt verondersteld dat hogere welvaart de schuld heeft aan een hoger energieverbruik – wat zou moeten lijden tot een moderne vorm van zelfkastijding. De geschiedenis leert dat het juist omgekeerd is, de beschikbaarheid van meer energie leidt tot hogere welvaart én daar is geen knoet bij komen kijken.

De uitvinding van de gloeilamp maakte het mogelijk om de arbeidsdagen in de donkere dagen te verlengen – maar dan moet er wel betaalbare stroom uit de muur komen. Dat is overigens niets nieuws, de Romeinen wisten al dat goedkope energie aan de basis van welvaart ligt. Het nadeel was alleen dat de slaven ook nog gevoed moesten worden, maar goedkope energie leverden zij wel. Dat de slavenhandel Nederland fenomenale rijkdom gebracht heeft, hoeft ook geen betoog. Later was turfsteken echt geen vrije tijd bezigheidstherapie …

Het bewust en moedwillig degenereren van de energievoorziening kost omgekeerd welvaart. Het zo bejubelde Duitse energiemodel (de Energie Wende) is inmiddels technisch failliet. De miljarden (€18,7 miljard !!) groene energie subsidie die o.a. met dank aan de klimaatvriendin ex-minister Cramer zijn gespendeerd, hebben aanzienlijk bijgedragen aan het op slot zetten van de Nederlandse economie. Het letterlijk verbranden van de groene energiesubsidies – ook een vorm van biomassa – zou meer energie hebben opgeleverd.

De sleutel om uit de crisis te komen ligt dus niet bij duurdere energie, maar juist bij goedkopere. Daartoe moet je per direct ophouden met  subsidiëren van groene energie exploitatie – en beginnen met het stimuleren van technologische ontwikkeling. Kansen genoeg.

Het laten branden van de juiste lantaarnpalen blijkt een hele opgave – het uitzetten ook

zaterdag, september 15th, 2012

Eind vorig jaar kwam het Leeuwarder College op de proppen met de beleidsnotitie ‘Het donker belicht’ – met als generieke doelstelling om in 2020 energie te gaan besparen op de straatverlichting – zo’n 10%. Een keur aan voorstellen passeerde de revue, waaronder het uitzetten van 1000 van de 75.000 lantaarnpalen. Een ander voorstel hield in het plaatsen van LED verlichting of het ’s nachts verminderen van het aantal brandende lantaarnpalen.

Het uitzetten van 1000 lantaarnpalen zou jaarlijks €75.000 moeten besparen. Let wel, er zijn dagen dat ik het even niet bij mij heb maar op het totaal van de gemeentelijke begroting bedraagt de gewenste besparing 0,015%. We geven jaarlijks alleen aan armoede bestrijding al 200 keer meer uit – of – omgekeerd geredeneerd, wanneer we 1000 jaar op de verlichting besparen hebben we genoeg gespaard om de gemeentelijk bijdrage aan de Culturele Hoofdstad 2018 te betalen. Alles is relatief.

Overigens bekruipt mij het ongefundeerde gevoel dat – om 74.000 – brandende lantaarnpalen over te houden eerst een fase daarvoor doorlopen dient te worden. Er zullen eerst een veelvoud van de 1000 uit te faseren lantaarnpalen moeten worden gerepareerd. Een simpel ritje vanuit de centrum naar mijn woonhuis leert al dat over een afstandje van nog geen 7 kilometer er enige tientallen palen niet branden (ze zijn stuk, zeg maar) óf omgekeerd branden op momenten dat de mussen dood van het dak vallen (ook stuk, maar dan anders stuk). Wellicht is er iemand onderweg vergeten de onderhoudsovereenkomst te verlengen … of was de Franse monteur met vakantie.

Echt hilarisch (als het niet zo droef zou zijn) is het navolgende Kafka-achtige voorval. In het kader van de ‘licht’ bezuinigingen is de zogenaamde ‘brandpaal’ uitgevonden. Ambtelijke taal voor lantaarnpalen die wél branden waarbij de buren links- en rechts van die lantaarnpaal uitgezet worden – in de regel na een uur of elf ’s avonds. Daar waar de veiligheid niet in het gedrang is, is daar wel wat voor te zeggen.

Een met het milieu begane burger maakte melding van het gegeven dat schijnbaar zijn hele straat voorzien was van die zogenaamde brandpalen, behalve degene voor zijn deur. Die ging om 23.00 keurig uit – de rest niet. Het uitzetten van een enkele lantaarnpaal levert wél iets op, maar ook weer niet zo veel dat de vermeende klimaat opwarming daarmee integraal gekeerd kan worden. Na de nodige mail correspondentie werd de lantaarnpaal, die het conform het beleidsplan ‘het donker belicht’, keurig deed – hij ging uit om 23.00 – ‘gerepareerd’. De lamp werd (onnodig) vervangen én de tijdschakelaar uitgezet. Tot zover het fenomeen brandpalen.

Zo zijn er nog wel meer ‘Banana Split’ voorbeelden daar waar het de openbare straatverlichting betreft. Zo ken ik verscheidene locaties waar de straatlantaarnpaal in het midden van de oprit is gesitueerd. Als je dan toch lantaarnpalen wilt verwijderen, zou ik met die gaan beginnen … Het laten branden van de juiste lantaarnpalen blijkt een hele opgave – het uitzetten ook.