De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for februari, 2012

Met thee drinken, gaan we er niet komen …

zaterdag, februari 25th, 2012

Dat de werkgelegenheid Leeuwarden verlaat in een tempo wat gerust onthutsend genoemd mag worden, is wel bekend. Aukje de Vries gaf in een Te Gast van deze week al een aardige opsomming – Het ministerie van Landbouw, de Voedsel- en Waren Autoriteit, UWV backoffice, Kadaster, Kamer van Koophandel, en dan nog het sluipende traject van het Openbaar Ministerie, de Rechtbank, het bestuur van het Gerechtshof in Leeuwarden (http://bit.ly/xjXK3x) Daaraan toegevoegd kunnen nog worden TNT, Vitens en niet te vergeten de hoofdkantoren van Friesland Campina, Achmea en de voormalige Giro. En we zijn er nog niet …

De vragen die ik dan graag beantwoord zou willen zien zijn – Hoe kan dat? Wat is er fout gegaan en wat gaan we er aan doen om deze trend te keren? Want dat het fout gegaan is, is evident en dat het niet gisteren fout gegaan is evenzeer. Dit is een proces wat al jaren aan de gang is en wat we – gebiedt de eerlijkheid te zeggen – ook niet per overmorgen zullen kunnen keren.

De kern van een analyse leert dat de ‘decision makers’ niets meer met Leeuwarden hebben – hun voorgangers hadden wellicht nog een band met de stad Leeuwarden (of de provincie Fryslân), maar de huidige ‘captains of Industrie’ niet. Hoe kan het in godsnaam gebeuren dat het hoofdkantoor van Friesland Campina Leeuwarden verlaat en via Meppel terecht komt in Amersfoort? Hoe kan het gebeuren dat vanuit Haagse perceptie alles boven de grote rivieren opeens Noord-Nederland heet.

Ondertussen zet ons bestuur vol in op vervangende werkgelegenheid – en met wisselend succes. Alleen blijkt dat succes vooral niet terug te vinden te zijn in hoogwaardige werkgelegenheid. Alles wat er over blijft – en toeneemt – zit in de sector ‘call centra’ en ook die sector zal eindig blijken. Het is een kwestie van tijd voordat de drive in bestelling bij een hamburgerketen wordt beantwoord door iemand met een Zuid-Afrikaans accent.

Terwijl tegelijkertijd één enkele ‘Captain of Industrie’ honderden banen in zijn kielzog mee torst. Het begint er warempel op te lijken dat de lokale sociaal democratie zich integraal heeft overgegeven aan cliëntelisme. Juichend wordt er jaarlijks verhaald dat het aantal inwoners van Leeuwarden met circa 600 mensen toeneemt – laat dat nou net ongeveer het aantal mensen zijn wat ook jaarlijks de poort van de Marwei verlaat … zo blijft het dweilen met de kraan open in plaats van de kraan te repareren.

De dames en heren blinken uit in het op zondagmorgen thee drinken met de senioren leden, maar vergeten zich te melden in de wereld waar de zaken wél gedaan worden. De gepleegde lobby inspanningen vinden klaarblijkelijk niet op het juiste niveau plaats – zij hebben op zijn minst niet het gewenste resultaat.

De inspanningen om hoogwaardige werkgelegenheid naar te Leeuwarden te halen concentreren zich momenteel vooral op de component water. Hoewel die denkrichting absoluut door mij wordt gedeeld, gaat dat nog een jarenlange inspanning – en geld – vergen, voordat het succes daarvan verankert zal blijken. Maar helaas dreigt de volgende denkfout dienaangaande alweer aanstaande.

Om watergerelateerde werkgelegenheid naar de stad Leeuwarden te halen moet er logischerwijze acquisitie gepleegd worden. Het is helaas nog steeds niet zo dat we de grootst mogelijke moeite moeten doen om de belangstellenden buiten de deur te houden. Maar om die ondernemers te verleiden zich in Leeuwarden te vestigen moet je níet die ondernemers ‘kopen’, maar de klanten waardoor die ondernemers worden getriggered. Wanneer er concreet handel in de kassa valt, komen die waterwerkgevers vanzelf.

We moeten ophouden met het willen exporteren naar Enkhuizen, De toekomstige acquisiteurs van de gemeente Leeuwarden moeten zoveel airmiles sparen, dat ze tenminste éénmaal per jaar met de familie een retourtrip ‘down under’ hebben vergaard. Zij moeten de uitvindingen van onze watercampus verkopen in het buitenland en die concrete orders distribueren onder de ondernemers hier ter plekke. Moet je eens opletten hoelang het duurt voordat we wél de grootst mogelijke moeite moeten doen om de belangstellende ondernemers buiten de deur te houden.

Dán doe je echt recht aan de gebezigde terminologie van ‘kennis naar kassa’. Met het aanlengen van water met thee op zondagmorgen in het bejaardentehuis gaan we er in ieder geval niet komen.

We willen het niet weten, dus is het er niet – Fietsvoorrang minirotondes

zondag, februari 12th, 2012

Vorige week werd na jarenlang wachten eindelijk de evaluatie ‘fietsers in de voorrang op minirotondes’ behandeld. Dat is een onderwerp wat als een rode lap voor de fietsfanaten werkt, je mag evalueren wat je wilt – als de conclusie maar luidt dat fietsen comfortabel gezond is. Fietsen is uiteraard altijd comfortabel gezond totdat je comfortabel fietsend onder een auto terecht komt. Dan is fietsen vooral om een manier om comfortabel naar het MCL te worden getransporteerd.

Een tussentijdse evaluatie waaruit nog al duidelijk bleek dat ‘fietsers in de voorrang’ op minirotondes slecht was voor de veiligheid en nog slechter was voor de doorstroming en daarmee het leefmilieu werd afgedaan als ‘een frutsel stage onderzoekje’. De conclusie beviel de fietsende politieke lotgenoten niet en dan volgt – zoals te doen gebruikelijk – een nieuwe evaluatie en wel ééntje, waarbij begonnen wordt met de conclusie. U kunt hem vinden op de site van de gemeente Leeuwarden, maar om u een digitale puzzelrit te besparen hier http://leeuwarden.notudoc.nl/cgi-bin/showdoc.cgi/action=view/id=249608/type=pdf/Evaluatierapport_met_bijlagen.pdf

Pagina 7 van de bedoelde evaluatie: ‘Indien bij rotondes fietsers uit de voorrang zouden zijn, zou het aantal ziekenhuisgewonden t.o.v. een gewoon kruispunt met maximaal 87% afnemen. Bij toepassing van fietsers in de voorrang zou de besparing ten opzichte van een gewoon kruispunt maximaal 11% bedragen. Het blijkt dat rotondes met fietsers uit de voorrang in het algemeen veiliger zijn’

Hier staat in normaal Nederlands dat op minirotondes met fietsers in de voorrang, de fietser een 6,5 maal grotere kans heeft op een tussentijdse promotie naar ziekenhuisgewonde dan wanneer op dezelfde minirotonde die fietser géén voorrang zou hebben. Bewust en moedwillig accepteert ons lokaal bestuur dus een verkeersgevaarlijke situatie voor fietsers, want dat is zo comfortabel. Voor het bestuur dan.

Pagina 11 – Het totaal aantal geregistreerde ongevallen in de periode 2008 t/m 2010 op de acht rotondes samen was negentien. In de situatie met fietsers in de voorrang op de rotondes komt gemiddeld één ongeval per jaar meer voor dan in de situatie waarbij fietsers op de rotondes geen voorrang hadden. Dit verschil is dusdanig klein dat niet geconcludeerd kan worden dat de situatie statistisch verkeersonveiliger is geworden.

Zie hier het overwegende argument voor de fiets adepten om spijkerharde conclusie over het gevaar van fietsers met voorrang op minirotondes te ontkennen. De toename met 18%+ van het aantal ongevallen op de bedoelde rotondes wordt afgedaan als ‘statistisch niet significant’. Maar de crux daarbij is niet gelegen in de gepresenteerde tabellen, maar juist in de voetnoot die daaronder staat.

Door een nieuw registratiesysteem van de politie is de registratiegraad van de ongevallen in 2010 lager dan in voorgaande jaren. Het werkelijke aantal ongevallen kan daardoor afwijken van de gepresenteerde aantallen.

Navraag bij de politie leerde mij de harde werkelijkheid. De politie registreert helemaal het aantal ongelukken niet – en dat verklaart waarom het aantal geregistreerde ongelukken op die vermaledijde minirotondes niet statistisch significant toeneemt. Meten is weten, gokken is dokken. We willen het niet weten, dus laten we het maar niet meten.

Iedereen hier weet dat op de bedoelde minirotondes de fietsers van links en van rechts voorbij stuiven – meestal met de koptelefoon op standje max – comfortabel over de oren getrokken. Maar het dogma ‘wij maken uit dat fietsen goed voor u is’ zal en moet overwinnen.

Dat lezen meer is dan het voorbij zien glijden van letters, is blijkbaar niet iedereen gegeven. Fietsen is gezond – totdat je met die fiets comfortabel onder een auto terecht komt. Iets met een kalf en put, waarbij dat kalf eerst ook comfortabel voorrang genoot.