De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for september, 2010

Vuilstort Heechterp

donderdag, september 30th, 2010

Vorige week stond ergens vermeld, dat het ophalen van het grofvuil in onze klachtwijk Heechterp gaat worden versoepeld. Iedere andere Leeuwarder mag zes keer per jaar bellen om je grofvuil gratis te laten ophalen en dan wordt dat binnen een termijn van twee maanden in de planning gezet. In Heechterp mag je straks nog maar drie keer per jaar bellen, maar dan wordt het grofvuil wel – gratis – per ommegaande opgehaald. Bel je vaker, dan krijgt ieder ander de bijbehorende rekening, tenzij je uiteraard weer eens een minima bent. Dan blijft het gratis. Zie hier het belonen van ongewenst gedrag.

Er worden miljoenen euro’s uit de Vogelaar gelden in Heechterp gepompt en dat is niet voor het eerst. Een decennium terug is er ook al fl 10 miljoen uitgegeven en met redelijk succes. Heechterp werd door de lage huren aantrekkelijk voor studenten en met het gemiddeld inkomen als criterium werd datzelfde Heechterp merkwaardig genoeg weer aangewezen als subsidie vretende klachtwijk. Dan kan ik wel andere probleem gebieden bedenken.

In het verleden zijn daar ooit eens een flats gesloopt en vervangen door vrijstaande koopwoningen. Prima, kun je doen. Deze koopwoningen werden met heftige kortingen verkocht aan de eerdere bewoners van de gesloopte flatjes voorzien van een zogenaamd kettingbeding. De woningen mochten de eerste drie jaar niet doorverkocht worden – dus na drie jaar en één dag stonden er een tiental bordjes ‘te koop’ in de tuin. De recent in guldens aangeschafte woning werden voor een hoger bedrag in euro’s doorgezet. Nog logisch ook.

Blijkbaar heeft nu het idee postgevat onder de bewoners, dat Heechterp een soort satelliet vuilstort-plaats is. Ook het zogenaamde afval toerisme zal daar zeer zeker een behoorlijke steen aan bijdragen. Maar om nu één wijk van de algemeen geldende spelregels uit te zonderen, is de omgekeerde wereld. Of je past de grofvuil-ophaal spelregels voor iedereen aan, of je gaat in Heechterp handhaven. Met de uitzonderingspositie die nu voor Heechterp is gecreëerd, gaat in ieder geval het afval toerisme – voorspelbaar – niet afnemen. Er wordt met dit beleid juist rechtsongelijkheid gecreëerd.

Het grofvuil wordt met enige souplesse over de balkonrand geduwd én in no-time blijkt het stapeltje onder die balkonrand een soort zelfstandige entiteit te hebben en vanzelf steeds grotere proporties aan te nemen. En wat doen we dan? In plaats van de milieu politie de illegale dumpers te laten achterhalen en te straffen, bellen we de Omrin om de troep versneld te komen opruimen. We hebben hier allerlei geüniformeerd loslopend volk in de stad rond lopen, die vooral structureel aan de verkeerde irritatiespier trekken, maar waar ze gewenst zijn, ga je ze niet terug vinden.

Is het nou zo moeilijk om de geïnstalleerde buurtconciërges, rondfietsende formulieren-commando’s, portiek gesprekken voerende coaches en wat al meer rondhuppelt in Heechterp even met de milieu politie te laten bellen? Is het nou zo moeilijk om parkeerpolitie en stadswachten ook in Heechterp even zinvol te laten rondlopen? Blijkbaar.

Cultuur continu – liever niet

vrijdag, september 24th, 2010

Onder het mom van ‘Cultuur educatie de wijk in’ is de wethouder cultuur van mening dat er een overkoepelende Cultuur BV moet komen. Deze Cultuur BV zou faciliterend moeten opereren richting de onderliggende culturele instellingen zoals de Harmonie, Parnas, HCL, de Bibliotheek en anderen. Gemakshalve wordt er ook direct maar een (taakstellende) bezuiniging ingeboekt van grofweg €1,5 miljoen en voor €150.000 een ‘kwartiermaker’ ingehuurd om gelijk Tom Poes een list te verzinnen.

Deze Tom Poes is trouwens exact dezelfde als degene die vorig najaar concludeerde dat Leeuwarden qua cultuur voor een dubbeltje op de eerste rang zit. Hij gelooft zelf ook niet in een bezuiniging en op deze kwartiermaker rust nu de schone taak om de wethouder met deze boodschap uit de wind te houden. Enfin, elke opdracht is er één. Met een – door de wethouder cultuur vergeten – tekort van €1 Miljoen bij de Harmonie zijn er nog wat andere plooien die eveneens moeten worden glad gestreken. Ik zien een vervolg opdracht voor de ‘kwartiermaker’ in het verschiet liggen.

Logischerwijze gaat de taakstellende bezuiniging middels een Cultuur BV nooit gerealiseerd worden. Het zogenaamde ‘frictiebudget’ – toch een grappige €1,3 miljoen – om de ambtenaren af te kopen is volstrekt onvoldoende. Dat is net genoeg om het wachtgeld van de 21 ambtenaren bij Parnas af te dekken – voor wél twee jaar. Daarna gaan die ambtenaren zeker de daklozenkrant verkopen of zo. Wanneer je voor deze budgetten het ambtenarenkorps kunt inkrimpen, moet je zelfs wellicht overwegen deze frictie budgetten maar vervijfvoudigen. Een ietwat reëler ambitie niveau zou niet misplaatst zijn.

Op wat langere termijn heeft deze Cultuur BV visie nog een paar onomkeerbare structurele neveneffecten, die blijkbaar niemand in de gaten heeft. Cultuur-educatie de wijken in, laat zich vertalen met ‘muziekles op de brede school’, het liefst nog cultuur educatie in brede vorm als verplicht onderdeel van het lespakket. Aangezien de meeste papa’s en mama’s toch prioriteit leggen bij het leren rekenen en schrijven, zullen de schooltjes het bespelen van een Triangel promoveren naar een buitenschoolse activiteit.

Ik maak graag zelf uit wat mijn kindertjes na school gaan doen. Ik heb de combinatie SKL/Parnas niet nodig om te bepalen in hoeverre mijn kindertjes met cultuur worden geconfronteerd. Ik chargeer uiteraard een beetje, maar de facto wordt de keuzevrijheid van de ouders beperkt tot wat SKL/Parnas nodig vindt en financieel haalbaar acht.

Materiëler is het volgende. Logischerwijze herbergt ‘Cultuur de wijk in’ – lees de ‘brede school in’ het risico in zich, dat de druk om over te gaan tot implementatie van het zogenaamde continurooster op de lagere schooltjes toeneemt. Tot op heden hebben de meeste papa’s en mama’s die druk kunnen weerstaan. De uitzondering daarop is juist het schooltje zonder papa’s en mama’s gebleken, te weten Techum. Een continurooster is namelijk vooral in het belang van de juffen en meesters (zij zijn eerder thuis) en van de BSO/Cultuur educatie, zij hebben opeens meer klanten.

In de praktijk blijkt dat de mama’s, waarvan de kindertjes binnen de continurooster dwang zitten, een uurtje eerder naar huis gaan om de kindertjes op te halen. Elke dag weer. Met de komende bezuiniging op de kinderopvang gaat dat alleen maar vaker gebeuren. Werkgevers die hun vrouwelijk personeel nu om kwart voor drie zien ontsnappen, zien straks de dames om één uur weglopen.- of eerder.

Daar hebben werkgevers last van – daar hebben de dames zelf ook last van. Ze worden namelijk niet meer ingehuurd. Cultuur de wijk in – laat zich uiteindelijk vertalen in een verdere betutteling van de zelfstandig nadenkend mens én de facto in een lagere arbeidsparticipatie van vrouwen. Dat zal ongetwijfeld niet de bedoeling zijn, maar wel het uiteindelijke effect blijken.

Culturele Hoofdprijs van Europa

vrijdag, september 17th, 2010

De provincie Friesland wil de gehele provincie in 2018 op de kaart zetten als ‘Culturele Hoofdstad 2018’. Voorafgaand daaraan moet er in 2013 een feestje georganiseerd worden onder de noemer ‘Fries Festival’ met een hoog internationaal karakter. Een soort Simmer 2000, maar dan anders. Het internationale karakter wordt dan vorm gegeven met uitwisselingsreizen naar Brazilië en Nieuw-Zeeland. Daar zal wel iemand een broer hebben wonen of iets in die richting. Het webadres is ook al geclaimd www.fryslan2018.nl – hoewel het daar nogal rustig is, op dit moment.

Om de bordjes ‘Friesland, culturele hoofdstad van Europa 2018’ straks aan de provinciegrenzen te mogen ophangen, moet er nog wel het één en ander gebeuren. Een heus ‘bidbook’ staat in de planning waarbij te competitie aangegaan moet worden met Breda, Utrecht, Den Bosch, Rotterdam en Maastricht. Wanneer je op straat zou vragen wie er nu ‘Culturele Hoofdstad’ is, ga je echt geen antwoord krijgen. Niemand weet het en niemand interesseert het. Het zijn overigens Essen (Duitsland), Pecs (Hongarije) en Istanbul (Turkije). De jury heeft blijkbaar onderweg ergens een foutieve druk van de Grote Bos Atlas erbij gepakt.

Er gaat overigens een hoop geld om in deze culturele hobby. De totale project begroting begint de €10 miljoen grappig dicht te benaderen en ook Leeuwarden gaat voor een deel daarvan aan de lat – de bedoeling is zo’n 10% daarvan. 10% moet uit de markt komen – wat logischerwijze nooit gaat gebeuren. De economische resultaten van dat hele hoofdstad gebeuren worden trouwens altijd schromelijk overdreven.

Liverpool zou er in 2008 (naar eigen zeggen!) €800 miljoen aan hebben overgehouden en de bezettingsgraad van de – nu leegstaande – hotelkamers steeg naar 70%. De stad Liverpool kent 30.000(!) gemeente ambtenaren en staat op de rand van faillissement. Wie komend weekend een hotelkamer in Liverpool wil boeken, komt geen hotel tegen wat geen plaats heeft. Wie in Leeuwarden wat zoekt kan nog terecht bij het Bastion en WTC. De rest zit vol! Tot zover het sprookje van de beoogde economische resultaten.

Tegelijkertijd gaat het Rijk 25% bezuinigen op de culturele budgetten en los daarvan is de gemeente Leeuwarden wanhopig op zoek naar circa €2,5 miljoen in vergelijkbare sferen. Het Culturele Brûsplak Hoofdstad gebeuren is – evenals het Filmhuis dingetje – niets meer en niets minder dan de persoonlijke hobby van een wethouder die voorheen bruidsjaponnetjes bedacht. Het cultureel gehalte is beperkt tot het ‘volgen van enige cursussen cultuur wetenschappen’.

Ik heb die cursussen niet gevolgd en ben dan ook een erkend cultuurbarbaar. Erger nog, ik ben daar nog trots op ook. Die keer dat ik de Harmonie bezocht, had ik vooral last van de voorstelling – het trekharmonica spelende duo hield mij wakker. Maar rekenen kan ik wel aardig en op de achterkant van een sigarendoos kan ik uitrekenen, dat welk budget dan ook voor dit Culturele Hoofdstad gebeuren weggegooid geld is.

Ik maak mij in deze overigens geen enkele illusie. In de komende provinciale strijd om de macht zal elke politieke partij in het verkiezingsprogramma een fraaie frase opnemen. Dit Culturele dingetje moet vooral doorgaan. Mijn eigen liberale partij zal daar wel geen uitzondering op blijken. Dat deze hoofdstedelijke culturele nonsens over de rug van Parnas en Mercurius zal blijken te gaan, is straks iedereen allang weer vergeten. De grootse werken van het College krijgen altijd voorrang, hoe onzinnig dan ook. Dit is zeker niet de eerste keer en zal ook zeker niet de laatste keer blijken te zijn. Maar duur is het wel, met recht de Culturele Hoofdprijs van Europa.

Doet een archiveringsprobleem dan ‘open Standaarden’ bloeien?

dinsdag, september 14th, 2010

Op 1 Oktober aanstaande wordt de wet WABO ingevoerd. Een diversiteit aan vergunningspichtige onderwerpen worden samengevoegd in één omgevingsvergunning en tegelijkertijd wordt dat proces maximaal gedigitaliseerd. Vanaf dat moment gaat iedereen een hoop dozen met papier en regel-geneuzel kwijtraken. Alle noodzakelijke aanvragen – en bijlagen – gaan we digitaal aanleveren en opslaan. Daar wordt een mens nou vrolijk van.

Zijn er dan geen haken en ogen? Natuurlijk, Leeuwarden zou Leeuwarden niet zijn als er geen relevante onderdelen van het proces vergeten zouden worden én gisteravond in de Commissie kwam daar ééntje van naar voren. Wyb Feddema (VVD) stelde een heel terechte rondvraag.

Al die documenten moeten ook digitaal bewaard worden en het bewaren van digitale documenten kost digitale ruimte. En die digitale archiefkast is iedereen gemakshalve even vergeten. Wanneer je de documenten verkleint, heb je logischerwijze een kleiner digitaal archiefkastje nodig en ach, dan red je het voorlopig wel. Maar dat verkleinen van documenten mag van de Archiefwet niet én daar is een heel goede reden voor, die raakt aan de kern van (het gebrek aan) gemeentelijke competenties – in generieke zin.

Bij alles wat je digitaal opslaat, moet je ook het bijbehorende teruglees apparaat bewaren. De microfisches zijn er wel, maar de apparaten die je nodig hebt deze te lezen staan hoogstens nog in een museum. 8” Floppydisken, 5,25”floppys, trommels of ponskaarten … wie kent ze nog? CD & DVD worden nu uitgefaseerd. Wie een zolder vol met dia’s of 8mm film heeft staan, herkent het probleem. En daarmee ben je er nog niet, ook de benodigde grootte van de digitale archiefkast neemt alleen maar toe.

Door de – in het verleden – gekozen systematiek, staan de documenten niet één keer in het kastje opgeslagen, maar een veelvoud daarvan. Iemand die een tekening in het kader van de WABO rondstuurt naar 37 raadsleden, komt die tekening ruim 40 keer tegen binnen de digitale ruimte, Wanneer er inzake die tekening een vraagje terug komt, neemt dat aantal exponentieel toe. Een High Definition foto, gemaakt met een 10 megapixel mobiele telefoon kan zomaar opeens niet meer in de archiefkast passen. Video … idem. Maar daarmee ben je er nog niet …

Die tekening die ik 40 keer tegenkom in de digitale archiefkast, wordt ook 40 keer op een backup systeem geplaatst en soms 40 keer binnen een testomgeving. Er zitten gewoon niet genoeg uren in een dag om een dagelijks kopie te maken van ons digitaal archief. Laat staan wanneer je eens een document terug moet zoeken in die kopie van dat digitale archief. De PC’tjes worden zo langzaam, dat de ambtenaren maar beter met pen en papier in de weer kunnen.

Verder herkent iedereen het bijkomende probleem, dat documenten gemaakt met programmaatje A niet gebruikt kunnen worden met programmaatje B, de formaten zijn niet compatible. Dat is precies de reden waarom de Archiefwet compressie technologie niet toestaat. Tegelijkertijd geeft dezelfde wet ook de verplichting aan, om voortaan gebruik te maken van ‘Open Standaarden’.

Het gebruik van ‘Open Standaarden’ biedt de mogelijkheid om fossiele hardware naar de milieustraat te brengen, zonder de toegang tot je digitale archiefkast te verliezen. Het gebruik van deze ‘Open Standaarden’ geeft iedereen de mogelijkheid deze documenten aan te maken, te bewerken of te bekijken, onafhankelijk van de gebruikte software en/of hardware.

Het antwoord van de verantwoordelijk wethouder ‘voorlopig hebben we wel genoeg ruimte’ brengt het probleem terug naar het niveau van ‘dan gaan we naar de winkel en kopen nog een schijfje erbij’. Dat is het probleem niet. Het probleem is dat er in het verleden foute keuzes zijn gemaakt, die zich nu beginnen te wreken. Er is structureel geïnvesteerd is in het ontkennen van ‘Open Standaarden’.

Wanneer die visie niet snel 180 graden draait, komt het bestuurlijk- en ambtelijk apparaat voorspelbaar vanzelf – knarsend – tot stilstand. Dit archiveringsprobleempje is daar slechts een eerste exponent van.

Rien ne va plus …

vrijdag, september 10th, 2010

Een paar jaar geleden (2006) moest er op de nieuwbouwwijk Zuiderburen worden bezuinigd, de artist impressions’ kwamen niet meer overeen met de grote boze financiële werkelijkheid. Onder de verhullende ambtelijke term ‘optimalisatie’ zijn er fietspaden, bruggetjes, ondergrondse afvalcontainers, een veerpontje en wat dies meer zij zoek-geoptimaliseerd. Andere – ongevraagde – zaken zijn er uit het beschikbare budget juist ingeprutst. Voorrang voor fietsers op minirotondes bijvoorbeeld of een beweegbare fietsbrug (a raison van €1,5 miljoen!) die nergens heen gaat.

Helemaal knots-knettergek wordt het, wanneer een o zo gewenst fietspad vanaf de o zo gewenste beweegbare fietsbrug naar de gemeente Grou, betaald moet gaan worden door de bewoners van Zuiderburen. Impliceert de komende gemeentelijke herindeling dat Leeuwarden wordt toegevoegd aan Boarnsterhim in plaats van omgekeerd? Gaat de gemeente Leeuwarden ook het verlengen van de A4 bij Delft betalen of zo? Als Grou een fietspad wil, moeten ze dat vooral doen, maar de rekening daarvan niet bij mij in de brievenbus droppen. Als ik in Grou had willen wonen, was ik niet naar Zuiderburen gegaan.

Daarentegen lijkt het beloofde bos in Zuiderburen nog immer het spreekwoordelijke sprookjesbos uit de Fabeltjeskrant. De geplande aanleg van dat bos loopt nu ongeveer 10(!) jaar achter op de planning en je kunt blind uittekenen dat de eerder – na een ware volksrevolte – uitgegumde woningen in dat bos – er plotseling toch staan. Op een verloren zondagmorgen – en altijd in de zomervakantie. Er is dan weer eens abusievelijk ‘verdicht’ en niet met boompjes maar met kavels.

De doorstroming van diverse sloten is nog steeds dermate slecht, dat bij tijd en wijle ook de nog in leven zijnde volgelingen van de Messias, er zonder moeite overheen kunnen lopen. Van de 1000 lantaarnpalen die duurzaam binnen de gemeente moeten verdwijnen, staat er een aanzienlijk percentage in Zuiderburen. Blijkbaar zijn er stukken in Zuiderburen, die stilzwijgend zijn aangewezen als verduisteringsgebied. Zij zijn stuk en reparatie is – duurzaam CO2 innovatief neutraal – uit den boze.

Het enige wat jaarlijks wel op tijd in de bus valt, is de rekening OZB. Uit de gepubliceerde ‘grond exploitatie’ blijkt dat deze voor Zuiderburen inmiddels een positief saldo kent van €3,2 miljoen plus – en nog verder zal toenemen. Dat is natuurlijk uiterst merkwaardig. Wanneer je in eerdere jaren, min of meer in blinde paniek, alle leuke dingen uit een woonwijk zoek-optimaliseert en aan het eind van de rit blijkt dat je geld overhoudt, heb je wellicht wat over-enthousiast zaken weg-geoptimaliseerd?

Je zou dan verwachten, dat een aantal bezuinigingen op de wijk zouden worden teruggedraaid en andere zaken eindelijk zouden worden afgemaakt. Helaas, zo blijkt het niet te werken. Via een omweg, wordt het geld wat nog in het potje zit, uitgedeeld aan participatiebudgetten en jobcoaches. De relatie tussen degenen die het potje bijeengebracht hebben en wat er daarna mee gedaan wordt zijn we gevoegelijk kwijt. Bij tekorten mogen de bewoners van Zuiderburen de rekening betalen en wanneer blijkt dat die rekening te hoog was, is het helaas … pindakaas.

Dit is overigens geen uitzondering, het is de gewoonte. Bij Camminghaburen verdween – wederom na een zogenaamde optimalisatie – eerder al grofweg fl 8 miljoen in de grote smeltpot. Boven de begroting ontvangen Onroerende Zaak Belasting (€700.000) werd niet terugbetaald, etc. etc.

Per saldo heeft elke woningeigenaar in Zuiderburen nu een spaarrekening bij de gemeente waar €2.000,- op staat! Alleen hoort het opheffen en laten uitbetalen van die spaarrekening niet tot de mogelijkheden. Een typisch gevalletje van ‘Rien ne va plus, het geld is niet meer van u’.

100 redenen

woensdag, september 1st, 2010

Vorige week was er een zogenaamde banenmarkt voor bijstandgerechtigden in Post Plaza Leeuwarden, waar 500 bijstandgerechtigden voor waren uitgenodigd. 135 genodigden hadden na ontvangst van de uitnodiging opeens een baan, op zich een goed teken. Gefeliciteerd. 270 Genodigden, die de banenmarkt bezochten verlieten het pand eveneens met een (tijdelijk) contract. Enige opgelegde motivatie blijkt in de praktijk succesvol te kunnen zijn.

Een 100-tal genodigden vonden het niet nodig om aan de uitnodiging gehoor te geven. 20% van de uitnodigingen voor de banenmarkt, verdween voortijdig bij het oud papier. 20%! Je kunt wel juichen over de 405 mensen die verhuist zijn van de éne kaartenbak naar de andere, maar ik zou me toch zorgen gaan maken over 100 mensen die de wethouder staan uit te lachen. Als reactie wordt hier het gemeentelijk handhavingsbeleid op los gelaten, zo valt te lezen in het persbericht van de gemeente. Sidderend van angst zijn nu zeker 100 mensen de verhuisdozen aan het inpakken.

De inkt van het gemeentelijk persbericht is nog niet droog of de SP begint al te vragen naar de 100 redenen waarom mensen niet op komen dagen en doet daarbij al een keur aan troetel suggesties. Prima, hoort er ook bij. Alleen de meest relevante vraag ontbreekt. Je kunt pro actief degenen die niet komen opdagen ook gewoon even ophalen. Namen en rugnummers zijn wel bekend en uiteraard heb je dan een mooi contact moment om te kunnen constateren of de cliënt vanwege legitieme troetel oorzaken, dispensatie had moeten krijgen.

De bravoure waarmee nu geroepen wordt, dat er handhavend wordt opgetreden is een farce. De geconstateerde bijstandsfraude in Leeuwarden overstijgt niet eens die van de gemeente Tytsjerkeradiell (32.000 inwoners). Bijstandgerechtigden hebben ook gewoon verplichtingen en op verzoek naar een banenmarkt komen, is daar één van. Voorspelbaar zullen de op te leggen sancties weer eens afrondingsverschillen in de marge blijken. De te honoreren bezwaarschriftjes zullen wel als service vast voorbedrukt naar de 100 genodigden worden verstuurd. Of dan juist wel persoonlijk worden afgegeven.

De hardheidsclausule – de gemeente mag zelfstandig schrijnende gevallen benoemen – gaat weer voorspelbaar eens haar bestaansrecht bewijzen. Dit gaat weer een hoog ‘foei’ gehalte krijgen. Volgende keer wel komen hoor, anders vinden we u niet meer lief. Wel worden alle communicatie middelen ingezet om onze cliënten te wijzen op hun rechten, maar niet op hun plichten. Frequent peddelen de formulierencommando’s langs de clientèle om gratis flat panel TV’s uit te delen.

Maar dit contact moment aanwenden om een ieder even te wijzen op de bijbehorende verplichtingen is blijkbaar niet aan de orde. Dan doen we de deur niet open, want we zitten in een sociaal isolement en dat moet vooral zo blijven. Voor je het weet, loop je het risico moe te worden en dat kan niet de bedoeling zijn.