De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for februari, 2010

Leeuwarden duurste stad van Nederland, binnen met stip!

donderdag, februari 25th, 2010

Onder het huidige college is de gemeente Leeuwarden met stip binnengekomen op plaats 3 van het lijstje ‘duurste gemeentes voor het MKB’. Alleen de gemeente Leiden en Nijmegen – het linkse Walhalla aan de Waal – maken het nog bonter. Voor particulieren is de bewonderenswaardige plaats nummer 9 veroverd. Opvallend is dat zowel in Leeuwarden, Leiden en Nijmegen – Groenlinks samen met de PvdA deel uitmaakten van die collegesamenstelling en de VVD nergens!

Op de parade ‘meest duurzame gemeente’ werd vorig jaar een vergelijkbare plaats gepresenteerd, ook nummer 9. Alleen staat het College nu nergens te juichen over het bereiken van exact dezelfde plaats in het minder aangename lijstje – duurste stad van Nederland. Je zou bijna een correlatie tussen de beide lijstjes gaan vermoeden. Met dit verschil dat het duurzaamheidslijstje is samengesteld door de opvolgers van het comité Zuid-Afrika Nee en het ‘duurste stad van Nederland’ lijstje door de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeentes). Van interpretatie verschillen of iets dergelijks kan geen sprake zijn, de cijfers zijn door de gemeente Leeuwarden zelf aangeleverd!

Wanneer je de lasten voor het bedrijfsleven en inwoners van de stad Leeuwarden zou uitdrukken in een percentage van het gemiddelde gezinsinkomen, dan zou Leeuwarden met stip op nummer één binnen gekomen zijn. De gemiddelde gezins-inkomens liggen hier een stuk lager.

De voorstelling van zaken, dat lokale lasten slechts met de inflatie zijn verhoogd is dan ook gegoochel met woorden en hierbij gelogenstraft. De totale opbrengst voor de gemeente is wellicht alleen met de inflatie verhoogd, maar de lasten voor de individuele burger zijn sinds 2007 met 11,2% (!) gestegen. De inflatie over die periode was overigens maar 2,5% (Consumenten Prijs Index volgens het CBS). De kraan heeft net zolang opengestaan tot er een slordige €3,5 miljoen jaarlijks extra was binnengedruppeld.

Het groen-socialistisch genootschap hier ter plekke herhaalt altijd het dogma van de sterke schouders en zwaarste lasten, want dat is rechtvaardig. Om te beginnen kent de term rechtvaardigheid geen definitie. Wat ik rechtvaardig vind, vinden de opponenten in het algemeen juist onrechtvaardig en vice versa. Maar goed, hoeveel van die sterke schouders zijn er in Leeuwarden dan nog over?

Wanneer je sterke schouders definieert als een bruto inkomen van tweemaal modaal zijn dat in Leeuwarden 1163 inkomens (van de 41.030, 2,8%). Bij driemaal modaal resteren er circa 100 (0,2%). Een gemiddelde middenstander is al blij met bruto €20.000 per jaar en valt daarmee ruim onder de Leeuwarder armoede grens!

Zouden we sterke schouders de stijging van de lokale lasten hebben laten betalen, dat had elke sterke schouder €35.000 extra hebben mogen schuiven en was daarmee vanzelf onder ide Leeuwarder armoedegrens gedoken! Letterlijk door de hoeven gezakt als gevolg van de belastingdruk. Het sterke schouder syndroom is een sprookje en alleen voor de bühne. Een belangrijk deel van die sterke schouders betalen allang geen belasting meer in Leeuwarden, sie fahren oft zu Hause. Wil de laatste sterke schouder het licht uit doen.

Er is in Ljouwert geen politieke partij die verdere verhoging van de lokale lasten uitsluit – de VVD uitgezonderd. Hoogstens een enkele partij wil de lastenverhoging beperken tot de inflatie. Waar die zogenaamde beperking tot de inflatie correctie toe geleid heeft, hebben we de afgelopen periode kunnen zien. Een verhoging van 11,2%! Dit College heeft de afgelopen jaren haar eigen inflatie gecreëerd. U weet wat u te doen staat op 3 Maart aanstaande.

Fictionairs, de auto als kans

dinsdag, februari 23rd, 2010

Het is tegenwoordig modern om automobiliteit in de anti-milieu hoek te zetten. Auto’s walmen uitlaatgassen, produceren fijnstof, verbruiken schaarse fossiele brandstoffen en zijn lelijk in het straatbeeld. Zo zijn er nog wel meer dogma’s, waarom automobilisten opeens asociale mensen zouden zijn. Daar hebben we dan – ook in Leeuwarden – een hele hoop van, vrijwel iedereen heeft tenminste één auto en gebruikt die auto ook, asociaal of niet. Dus vallen de duurzame fictionairs (zieners die in sprookjes geloven) over elkaar heen met plannen om de auto de stad uit te jennen, parkeerplaatsen op te doeken en parkeertarieven te verhogen. Maar kloppen die fictionaire argumenten daarom dan ook?

Moderne auto’s walmen nauwelijks uitlaatgassen. Met de invoering van de katalysator en roetfilters komen er amper nog uitlaatgassen terecht in het milieu. Een moderne dieselauto is bijvoorbeeld schoner voor het milieu dan een aardgasauto! Door de verplichte etikettering van nieuwe auto’s met de beroemde CO2 uitstootratio en de te herziene motorrijtuigen-belasting daarmee annex, wordt de schijn bevestigd dat auto’s belastend zijn voor het milieu. Me dunkt dat iedereen langzamerhand begint te begrijpen dat de invloed van auto’s op het totale CO2 gehalte van de atmosfeer niet valt uit te drukken in een promillage. Minder dan marginaal dus. Wie anders beweert, is een slachtoffer van zelf-indoctrinatie! Zo is de o zo gewenste ondergrondse opslag van CO2 een onzinnig geldverslindend idee.

Met de slogan ‘héél Nederland is geasfalteerd’ gebeurde precies hetzelfde. Ook zo een religieuze waarheid. Door op een kaartje de snelwegen dikker weer te geven, wordt dat dogma gecreëerd. Het is net als reclame, wanneer je het maar vaak genoeg herhaalt, gaat iemand het vast geloven. Slechts 0,3% van Nederland is geasfalteerd! (15% van Nederland is beschermd natuurgebied, exclusief de Waddenzee).

Fijnstof is ook zo een fictief, maar hardnekkig, fenomeen. Fijnstof is nauwelijks een gevolg van het verbranden van fossiele brandstoffen. 80% van de fijnstof werd veroorzaakt door slijtage aan autobanden. Sinds 1 januari 2009 geldt er een Europese richtlijn waarbij de samenstelling van die banden zodanig is aangepast, dat fijnstof een non-issue is geworden. Zo er al sprake is van een fijnstof probleem, wordt dat voornamelijk nog veroorzaakt door fietsbanden 🙂

Dat fossiele brandstoffen eindig zijn, zal geen mens ontkennen. De termijn waarop, wordt schromelijk overdreven. Dat schaarste leidt tot hogere prijzen is evident – overigens één van de consequenties van dat zo verfoeide neoliberaal vrije markt denken. Die maakbare samenleving gaat vast niet gepaard met het subsidiëren van brandstof. Het beruchte kwartje van Kok doet eerder het omgekeerde vermoeden. Er is niets op tegen om naar andere vormen van auto-mobiliteit te migreren, waarbij elektrisch vervoer – op een termijn van tig jaar – zeker mogelijkheden biedt.

Jammer is alleen dat de duurzame lobby altijd aan de verkeerde kant begint en economische wetmatigheden ontkent. Elektrische auto’s ontwikkelen is een technisch probleem en technische problemen zijn oplosbaar. Elektrische auto’s verkopen is een economisch probleem en met het subsidiëren van elektrische auto’s los je dat probleem niet op. Sterker nog, subsidies vertragen de oplossing van dat economisch probleem alleen maar verder in de tijd. Er is voor de markt immers geen economische noodzaak dat probleem op te lossen. Zoals vaak het geval is met subsidies, hoe lief bedoelt ook.

Je kunt wel het gebruik van elektrisch vervoer faciliteren om zo meer mensen te motiveren om hier mee aan de gang te gaan. Het Leeuwarder initiatief ‘Drive4electric’ – bedrijfshuisvesting voor producenten van elektrische auto’s en scheepsmotoren –  is zo’n initiatief! Over praktische politiek gesproken.

Elektrische mobiliteit als economische trekker en niet beperkt tot de groene duurzame emotie. Faciliteer producenten met strekkende meters showroom, regel dat verkochte elektrische auto’s in Leeuwarden gerepareerd kunnen worden in plaats middels een dieplader in Amsterdam. Oplaadpalen in parkeergarages etc. etc.

Met het enkel (voor de show) plaatsen van een tweetal – totaal overbodige oplaadpunten voor het station – gaat elektrische mobiliteit er uiteraard niet komen. Met groen denken in (neoliberale-) economische termen wel! De auto als kans.

Comfortabel fietsdebat

donderdag, februari 18th, 2010

Gisteravond in De Bres een fietsdebat. Zelf heb ik geen fiets, maar gun de fietsgenoten in onze stad altijd het allerbeste. Gescheiden fietspaden, mooi weer … the lot. Uitgenodigd gisteravond was onder meer de verantwoordelijk wethouder uit het dorp Houten om te verhalen over het succes van Houten als fietsstad 2008. Eerdere edities daarvan waren er in 2000 en 2002. Onder voorzitterschap van Jeltje van Nieuwenhoven viel deze eer nu aan Houten (www.fietsstad2008.nl).

Rond 1970 bestond Houten nog uit de spreekwoordelijke kerk met de kroeg ertegenover – circa 3.500 inwoners. Inmiddels is dat uitgegroeid naar circa 45.000 inwoners. Zodoende heeft Houten de mogelijkheid gekregen deze nieuwe stad van aanvang aan fietsvriendelijker vorm te geven. Te denken valt dan ongelijkvloerse kruisingen, fietstunnels en gestapelde minirotondes. Auto’s boven en fietsers onder, de beruchte fietsers in de voorrang discussie speelt daar dus niet. Verder is Houten een slaapstad, de inwoners vertrekken ’s ochtends naar Utrecht om te werken. Wanneer er niemand meer is, is het natuurlijk prettig en veilig fietsen. Voor Leeuwarden geldt het omgekeerde.

Het eerste wat mij opviel dat het publiek wat een stem mocht uitbrengen bij de fietsstad contest, in merendeel koos voor Veenendaal. Nijmegen werd een goede tweede en Houten derde met een achterstand van een procent of 8. Wat de deskundige jury wel gezien heeft en het publiek gemist heeft, is mij niet duidelijk. Volgens mij heeft de jury voorzitter het afgelopen jaar net zo veel gefietst als de scribent dezes.

Houten is opgeklommen naar de tweede plaats op het fietsveiligheidslijstje, nummer één is IJsselstein met de helft van het aantal slachtoffers. Wat daar de oorzaak van is, weet niemand – wellicht zijn er überhaupt geen fietsers in IJsselstein. Je weet het niet. Overigens zijn er in Houten op 31 mei en 6 juni 2008 een tweetal zeer zware ongelukken geweest waar fietsers bij betrokken waren en de inzet van een trauma helikopter nodig was. De eerste op een weg zonder gescheiden fietspaden. Op 22 januari jongstleden is er een motoragent over een fietsende dame heen gereden. Tja, die dame had comfortabel voorrang, maar je koopt er niets voor.

Toen de wethouder uit Houten ook nog eens een sheet tevoorschijn toverde, dat comfortabel fietsen de facto slecht is voor het milieu, begonnen de leden van de Groenlinks fractie toch enigszins in verwarring te sissen. Ik roep het al jaren, maar nu werd dat bevestigd uit volkomen onverdachte hoek, de winnaar van de titel fietsstad 2008 nota bene. Het verplicht laten omrijden van het autoverkeer levert zoveel extra kilometers op, dat de fietsende CO2 besparing volledig teniet wordt gedaan.

Met de voorrang voor fietsers op minirotondes in Leeuwarden is het vergelijkenderwijs al niet anders gesteld. Het onderzoek daarnaar werd opeens afgedaan als een stage frutsel pre concept advies, de uitkomt beviel niet. Tussen neus en lippen door, werd ook nog even het zo bejubelde ‘shared space’ concept afgeschoten. Niet doen, zo waarschuwde de wethouder. Levensbedreigend.

Zo wil Groenlinks bijvoorbeeld gescheiden fietspaden op de Tesselschadestraat en maakte daar zelfs een filmpje over. Compleet overbodig, want dat wil iedereen, de VVD incluis en dus staan die gescheiden fietspaden allang in het herinrichtingsplan. Iedereen heeft namelijk het beste voor met fietsers, zolang het maar veilig is. Maar wanneer je een miljard investeert om de bereikbaarheid aan te pakken en begint met de stad op slot te zetten, heb je wellicht de verkeerde volgorde te pakken.

Later op de avond kwam de promotie van het openbaar vervoer nog even aan bod. Het busvervoer maakt na al die promotionele activiteiten wel 2% uit van de verplaatsingen. Diverse partijen in Leeuwarden willen dat openbaar busvervoer nog goedkoper of zelfs gratis maken. En weer hielp de wethouder uit Houten de voorstanders daarvan uit een droom. Weliswaar een PvdA wethouder, maar wel ééntje van het reële soort. Toenemend gebruik van gratis openbaar vervoer komt vrijwel geheel voor rekening van fietsers, die hun fiets comfortabel in de wilgen hangen.

Aan alle kanten druppelen de plannen door om de auto het leven zo zuur mogelijk te maken. Afsluiten binnenstad, weghalen parkeerplaatsen, verhogen parkeertarieven etc. etc. Auto’s maken geen file, slecht beleid wel. Dat heeft gisteravond iedereen kunnen leren. Comfortabel fietsen mag en moet, maar niet ten koste van alles.

De Bres gisteravond

woensdag, februari 17th, 2010

Gisteravond was het derde stadsdebat in de Bres als voorbereiding op de komende verkiezingen op 3 Maart. Geplande onderwerpen waren armoede, veiligheid en de komende bezuinigingen en wel in die volgorde. De bezuinigingen kwamen dus niet aan bod. Jammer, want iedereen kan wel van alles willen, maar er moet eerst nog even €5 miljoen of meer jaarlijks gevonden worden.

De armoede droop er van af, waarbij de PvdA als dé successtory van de afgelopen periode op de proppen kwam met de formulierencommando’s. En daarbij vooral voor zich zelf applaudisseerde. Die commando’s vallen zeker ook onder het groene banenplan, gezien de camouflage outfit. De gemeente betaald een paar welzijnswerkers een slordige anderhalve ton om de minima slachtoffers te wijzen op rijksregelingen.

De belastingdienst doet dat overigens voor niets, evenals de ouderenbond en een aantal vrijwilligers. Het eigen College voorstel van de PvdA om dan maar op te houden met rondsluipende gecamoufleerde formulieren commando’s, werd trouwens vorig jaar keurig weg-getorpedeerd. Je zou zo maar vier rondfietsende welzijnsfiguren de armoede in kunnen helpen. Die camouflage pakjes hebben blijkbaar een hoge aaibaarheidsfactor.

Een kleine rekensom leert trouwens dat je met een netto gezinsinkomen van – give or take – €1.600,- per maand netto (tweepersoonshuishouden) je in Leeuwarden al aanmerking komt voor een bezoekje van die formulierenfiguren. Eén advies, doe niet direct de deur open, voor je het weet zit je dan niet meer in je sociaal isolement. Overigens hebben we met het oprekken van de armoedegrens opeens circa 30% van de Leeuwarders tot de armoede gepromoveerd. Het lijkt mij wat overdreven.

Vervolgens kwam de veiligheid aan bod. De conclusie luidde dat camera toezicht alleen het veiligheidsgevoel verhoogde. Het zal aan mij liggen, maar dat lijkt mij nou juist de kern van de doelstelling. Uiteraard was ook iedereen voor meer blauw op straat, Groenlinks uitgezonderd. Die waren vooral voor meer groen op straat. De politie verstopt achter een boom of zo?

Het zijn juist de hangjongeren in de wijken, die het leven onaangenamer maken. Dat blijken er in de praktijk maar een paar te zijn – de harde kern. Iemand wist mij te vertellen, dat er van die harde kern, nog nooit iemand was opgepakt. Als iemand al eens tot de orde geroepen wordt, blijft het bij een cursus persoonlijk leiderschap zeker. Ik zou dan toch willen opteren voor 480 uur kauwgom en graffiti verwijderen – met een handmatig gereedschap van het type Oral-B.

Zoals al gesteld, de bezuinigingen kwamen niet meer aan bod en daar ligt precies het probleem van het komende College. Zo zal het mij benieuwen of de gemeente het lef heeft om de rekening OZB (Onroerende Zaak Belasting) nog voor de verkiezingen uit te delen. Elk jaar komt die rekening eerder, maar dit jaar, zou die zomaar na 3 maart kunnen komen. In december is bepaald dat in Nederland overal de huizen in waarde dalen, behalve in Leeuwarden. Natuurlijk is dat besloten op basis van extern deskundig advies. Waar zou deze extern deskundige zijn rekening heen sturen? Precies!

Vanavond het fietsdebat in de Bres. We gaan daar leren hoe Leeuwarden de beste fietsstad van Nederland wordt. De meest duurzame stad van Nederland is na het uitkomen van de recente klimaatfraude blijkbaar als ambitie afgevoerd. Enfin, ik ga het meemaken en Twitter volgers kunnen het digitaal meemaken op @GJvU met de hashtag #DeBres. Ik mag er van uitgaan dat er vanavond in ieder geval genoeg parkeerplaatsen in de buurt zijn 🙂

Blauwe verf

zaterdag, februari 13th, 2010

Parkeren in Leeuwarden is een drama. Je komt er niet in – of uit – en mag met de meute mee rondjes rijden om een parkeerplekje te vinden. Heb je die eenmaal gevonden, moet je wel de spaarpot van de kindertjes bij je hebben om de automaat voldoende te kunnen afvullen. Voor de plaatsen direct naast het centrum hebben we blijkbaar fulltime schilders met de blauwe kwast in dienst. De blauwe zone als een moderne variant op de zich immer verspreidende houtrot-schimmel.

Parkeren voor je huis is geen recht, zo stelt de anti-auto lobby. Parkeren voor je huis is natuurlijk wel een recht en al helemaal voor die bewoners, die er al woonden voordat de kleur blauw was uitgevonden. Het gegeven dat je de auto voor de deur kon parkeren was namelijk keurig verhaspeld in de koopprijs van de woning. Met een blauwe streep voor je deur, wordt die woning echt niet meer waard. Meer blauw op straat is door dit college wel op een zeer creatieve wijze vorm gegeven.

De gevolgen van de rigiditeit waarmee de anti-auto lobby de afgelopen jaren te keer is gegaan in Leeuwarden laten zich raden. De weinige parkeerplaatsen die resteren zijn onevenredig duur, dus parkeerden de bezoekers direct aan de rand van de binnenstad. Daar hadden de bewoners er last van en dus is langzamerhand de blauwe parkeerzone binnen de ring gemeengoed geworden. Alleen Huizum heeft het tij kunnen keren en laat daar nou net een majeur deel van anti-auto lobby zelf wonen.

De gemeente heeft de parkeer-opbrengsten nodig om de spaarzaam resterende parkeerplaatsen te kunnen onderhouden en het handhavingsbeleid te kunnen bekostigen. Gel.l. De parkeeropbrengsten komen terecht in de – grappig goed gevulde – parkeerreserve en die reserve wordt te pas en te onpas geplunderd om andere dingen te betalen. Het zo religieuze comfort voor de fietsers bijvoorbeeld, of een aantal stadswachten want die mogen ook bekeuren.

Een willekeurige agent moet eerst vier jaar naar de politie academie, maar deze stadswacht heeft aan een cursus op een dinsdag tussen de koffie en de lunch genoeg (?). Terzijde – er zijn verbalisanten die ik er van verdenk dat zij ’s avonds het uniform niet uittrekken, maar juist larderen met aanvullende decoraties.

Enfin. Een verder gevolg van de blauwe parkeerzone schimmel is geweest dat een hele wijk gemigreerd is naar Zuiderburen. Eén van de voordelen daar is, dat je ’s avonds je auto wel gewoon kwijt kunt – op je eigen oprit. Zonder eerst rondjes te moeten rijden in de buurt van je woning. Je kunt er natuurlijk op wachten dat de pro-fiets gelovigen straks willen bepalen wie er op mijn oprit wel of niet mogen parkeren. In Amsterdam is dat al het geval.

Zoals de PvdA gisteren terecht stelde in de Leeuwarder Courant, willen mensen met een auto dicht bij de winkel parkeren en dicht bij huis. Of je dat nu wel of niet leuk vindt, dat is een gegeven. handel daar dan ook eens naar. Wanneer je dat de inwoners onmogelijk maakt, gaan ze weg. Simpel zat. Het teruglopend winkelbezoek verklaren met een recessie is je zelf voor de gek houden. Het winkelbezoek loopt al jaren terug, met de PvdA in het college, heb je daar geen recessie voor nodig. De enige plaats waar het altijd smoor en smoor druk is, is de Centrale. Hoezo recessie? Daar kun je parkeren!

Houdt nu eindelijk eens op met de religieuze benadering van het parkeerbeleid en schaf betaald parkeren ’s avonds af. Maak het eerste uur gratis. Het is toch bezopen dat je tussen de gerechten door, de parkeermeter moet bijvullen. Louter en alleen omdat een aantal fanaten denken uit te moeten maken wat goed is voor de mensheid. Bewoners hebben nou eenmaal een auto – of je het leuk vindt of niet – met recht: Praktische Politiek.

Verkiezingskou

zaterdag, februari 6th, 2010

Gisteren had Piet van der Wal (PalGroenLinks) een stukje in de LC waarin die uithaalt naar de woningbouwcoöperatie WoonFriesland. Samengevat heeft de coöperatie zich op papier arm gerekend om onder een aantal project-verplichtingen uit te komen, waaronder de 244 studentenwoningen op de Kenniscampus.

Uiterst merkwaardig natuurlijk omdat PalGroenlinks als Collegepartij zelf mede verantwoordelijk is voor de contracten die dit College is aangegaan met WoonFriesland. Ik kan mij niet voorstellen dat WoonFriesland zich éénzijdig aan haar contractuele verplichtingen onttrekt, tenzij dat contract gelardeerd is met ontsnappingsclausules. Inzake de Kenniscampus is er nota bene nog een second opinion geweest, waaruit al bleek dat de concept versie zo hard rammelde, dat ze over de grens klaagde over geluidsoverlast.

Die ontsnappings-clausules zijn niet totaal ondenkbaar, gezien de juridische houdbaarheid van dat soort contracten in het verleden. Voormalig PvdA wethouder Timmermans ging dan ook om de haverklap naar de rechter om uiteindelijk aan de Raad te melden ‘Ik heb er alles aan gedaan, maar de rechter heeft anders besloten’. Daarvan is het nog nooit goedkoper geworden.

Piet van der Wal was voorheen ongetwijfeld een goede schoolmeester, maar dan ben je nog geen goede boekhouder, laat staan jurist. En in verkiezingstijd hard schreeuwen is dan zo’n beetje een laatste redmiddel. De term ‘selectieve verontwaardiging’ is hier op zijn plaats. Boter op het hoofd zou ook niet misstaan.

Vanmorgen om tien uur zijn de elke verkiezing terugkerende kraampjes weer in het straatbeeld verschenen. En zoals altijd in Februari is het dan koud. Volgens de Haagse PvdA afgelopen week zelfs zo koud, dat de verkiezingen maar moesten worden uitgesteld. In no time werden daar allerlei uitvluchten bij bedacht – doe maar een extra sjaal om – zo was het niet bedoeld, het geldt alleen voor toekomstige verkiezingen etc. etc. Wouter Bos wist te melden dat iedereen in de campagne recht had op één fout.

Blijkbaar had de lokale afdeling van de PvdA vanmorgen nog tijd nodig om die mededeling tot zich te nemen. De kraampjes links op de foto is waar de PvdA geacht werd haar boodschap over de mensheid uit te storten. Letterlijk wel erg inhoudsloos, maar ja, het was dan ook koud. Aan het aantal deelnemers van de PvdA later op de dag, kon het aantal graden Global Warming worden afgemeten. Zo tegen één uur was de temperatuur gelukkig met een viertal PvdA leden gestegen. En dat je moet je de collegae van Piet wel weer nageven – Global Warming of niet – zij waren er wél – én op tijd.

Verkiezingsmarkt 2010; 10:00 ; Lange Pijp - Leeuwarden

Madurodam

woensdag, februari 3rd, 2010

Gisteravond in De Bres het tweede debat met ‘De stad’ als onderwerp. Voorbij kwamen de gesubsidieerde huizen, hoe Leeuwarden te vermarkten en uiteraard de fietsertjes met voorrang op de minirotondes, waardoor de hele stad in de spits stil staat. Marktwerking vind opeen het gehele linker metier een vies woord, maar Leeuwarden moet dan wel weer vermarkt worden.

Leeuwarden Marketing klaagt daarbij overigens terecht dat de gemeente wel een hoop kan willen, maar daar dan ook de centjes naast moet leggen. En die centjes geven we vooral uit aan andere dingen. Zo viel te beluisteren dat er van Leeuwarden in Madurodam niets terug te vinden is. Onzin natuurlijk, daar is een minirotonde in het klein nagebouwd met een kapot fietsertje op het wegdek met een file erachter en een ambulance die er niet bij kan. ‘Dat is nou het mooie van Leeuwarden’.

Om een of andere onverklaarbare reden moeten we van links Leeuwarden allemaal gaan fietsen, want dat is goed voor mij. Het heeft een groot ‘wij weten wat goed voor mij is’ gehalte. Ik maak zelf wel uit wat goed voor mij is en fietsen is niet alleen levensbedreigend voor mijzelf, maar vooral voor de andere mede weggebruikers. Wanneer een ander wel wil fietsen … vooral doen, maar houd op met mij te dwingen de norm te zetten.

Automobilisten moeten straks aan de rand van de stad hun auto parkeren en dan op de fiets verder. De toerist die Leeuwarden Marketing met veel inspanning hierheen gehaald heeft ook. Ik voorspel dat die toerist nog voor het bereiken van de eerste minirotonde zijn auto heeft omgekeerd en naar huis gaat. Je kunt dan net zo goed een slagboom op de afsluitdijk en de A32 zetten.

En passent werd nog even opgemerkt dat het verkeerscirculatie plan van Groningen – ooit bedacht door de ayatollah van het noorden Max van de Berg – een doorslaand succes was. Groningen wordt tenminste wel elke morgen bij de verkeersberichten op radio 1 genoemd, in zoverre is de verkeersdoorstroming daar inderdaad een overweldigend succes. Daar kan Leeuwarden Marketing wel weer wat van leren, die dagelijkse radio reclame is gratis.

Ook de woningbouw club WoonFriesland kreeg ervan langs. ”Razend” was Henk Deinum omdat het project met de studentenwoningen op de Kenniscampus terug getrokken werd. ‘… en die woningen komen er toch’. Dat deed mij onmiddellijk denken aan de vergelijkbare uitspraak van de grote voorganger Den Uyl, de op één na grootste Sinterklaas van Nederland. ‘… en dat tweede kabinet Den Uyl komt er toch’. Dat kabinet kwam er dus nooit en de studenten woningen konden wel eens hetzelfde lot te wachten staan.

De gemeente kan niet meer in de kas van WoonFriesland graaien, dat was namelijk nou net de reden voor het afschaffen van het gemeentelijk woningbedrijf. Bovendien gaat de gemeente daar helemaal niet over. ‘ .. ogenblikkelijk afschaffen dat vrije markt gedoe …’.

Doe de mijnen ook maar weer open en snel paard en wagen van stal halen. Moeten we niet vergeten die paarden ook even voorrang te geven op de minirotondes. En zo werd het toch nog gezellig.