De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for augustus, 2009

Wisselstrook

vrijdag, augustus 28th, 2009

De hoge heren aan het Gouveneursplein hebben in hun onmetelijke wijsheid besloten dat er op de Drachtsterbrug géén wisselstrook komt. De o zo gewenste wisselstrook is te duur, is na 2012 (de aanleg van een aquaduct) niet meer nodig en levert slechts vier minuten tijdswinst op. Onbegrijpelijk en van een welhaast bewonderenswaardig gebrek aan visie. Of – omgekeerd geredeneerd – een overduidelijk gevalletje van ‘we hebben er gewoon geen zin in’.

Een korte samenvatting van de verkeersdoorstroom bevorderende maatregelen van de afgelopen jaren. Fietsers voorrang op de minirotondes, het aanleggen van een bezopen aantal minirotondes, de beruchte paal van Krol bij de Harmonie, het voor de derde keer ombatterijen van het Beursplein, het versmallen van het Europaplein, het verwijderen van de middelste rijbaan op de Heliconweg, het verwijderen van de bushaltes zodat die bussen op de weg moeten laden en lossen, het te pas en onpas wippen van de bruggen tijdens de spits (Vrouwenpoortsbrug, Hermesbrug, Wiebertje vijf keer per uur!), het stupide afstellen van de VerkeersRegelInstallaties (VRI, of te wel stoplichten).  Zo komen we er wel, of beter gesteld, we komen er juist niet.

Het aanleggen van een wisselstrook is dan te duur? Het aanleggen van een beweegbare fietsbrug in Zuiderburen – die nergens heen gaat – a raison van een paar miljoen – dat is gratis. Die brug eindigt straks op een minirotonde met maar één afslag … terug de brug over. Keren indien mogelijk en het is nog mogelijk ook, het is zelfs de enige mogelijkheid. ’s Lands enige minirotonde wat dient als keerpunt, proficiat. Een toeristische trekpleister die gegarandeerd de Kampioen gaat halen. Ljouwert Verbynt.

Hoe bestaat het, dat er €650.000,- gecalculeerd wordt voor het wegschrapen van een betonnen randje en het plaatsen van wel twee matrixborden. Wedden dat bij een aanbesteding blijkt dat er een nulletje teveel is ingeschat. Natuurlijk is het zo, dat de aanleg van het aquaduct aldaar, het probleem oplost. Maar dat aquaduct ligt er nog niet en gaat er in 2012 ook nog niet liggen. De bouw van zo’n ding duurt jaren en dan moet je nog maar hopen dat de veldbioloog geen Noorse Woelmuizen, bonte knaagkevers, zandhagedissen of een verdwaalde Korenwolf tegenkomt.

Die zandhagedis vond in het aangelegde zandtalud voor de Wâldwei een ideale habitat. Pas nadat onze veldbioloog de hagedis naar de andere kant van de sloot had gemotiveerd, bleek het beestje opeens te kunnen zwemmen, terug naar die ideale habitat. Hoe kan dat nou, dat had meneer Darwin er niet bij verteld. Dat kat en muis spel – beter gezegd professor Prikkebeen versus hagedis – heeft 25 jaar (!) geduurd. Hoezo ligt er na 2012 een aquaduct? NFW. Wanneer dat ding in 2015 klaar is, heeft iedereen het goed gedaan en dat is pas over 6 jaar.

De tijdswinst bedraagt maar vier minuten? Hallo daar .. is er ook een wethouder die dat heeft uitgeprobeerd? Van Eindhoven naar Leeuwarden is twee uur rijden, vanaf de Drachtsterbrug naar de Hemrik (in de spits) nog een keer een half uur. Waarom staat dat halve industrieterrein leeg. Omdat je er zo vloeiend kunt komen óf vandaan kunt komen? Waarom zijn de distributiecentra allemaal vertrokken van de Hemrik (DHL, TNT, Voskamp etc.) … omdat je vanaf de Hemrik wellicht alleen nog een pakje in Dokkum kunt bezorgen … wellicht? Kan zo maar, je weet het niet …

Vanaf de Hemrik richting Drachtsterbrug begint de file al bij de Praxis, vanaf de rondweg al bij het Vrijheidsplein. Probeer die hindernisbaan eens binnen vier minuten te nemen. In welke eenheden rekenen ze daar … Jupiter minuten? Jaren over een oplossing denken en daarna tot de conclusie komen dat die oplossing te laat komt, is de omgekeerde wereld. Rap op komende zondag die wisselstrook aanleggen en anders komt het tot een ongehoorzaam burgerinitiatief. Van deze burger wel te verstaan. De Bo-Rent verhuurt prima kango’s – voor weinig – ook op zondag.

Glasvezelnet

woensdag, augustus 26th, 2009

Gisteravond werd in de raadscommissie de samenwerkingsovereenkomst besproken die het College van zins is af te sluiten met de firma Reggefiber inzake de aanleg van een glasvezelnet in de stad. Volgens die overeenkomst worden vrijwel alle woningen en bedrijven aangesloten op dat glasnetwerk, een investering van circa €55 miljoen, waarbij de gemeente alleen zorg hoeft te dragen voor medewerking bij het graven van de geultjes en en passent ook nog eens een 200-tal bijstandstrekkers mag uitrusten met een schepje. When something sounds to good te be true, it usualy is.

Ik ben een groot voorstander van Fibre to the Home (FttH). Om digitale dienstverlening – ook in Leeuwarden – in de vaart der volkeren vooruit te duwen, is het oplossen van dit kip & ei probleem een absolute voorwaarde. Zonder voldoende private gebruikers, komt de digitale commerciële dienstverlening onvoldoende van de grond en zonder dienstenaanbod weet een willekeurige bewoner niet, wat hij met die twee stekkertjes in de meterkast zou moeten doen. Technisch zijn de mogelijkheden legio en die toekomst is nog maar net begonnen. Fibre to the Home, altijd doen en het liefst zo snel mogelijk.

Nu is in deze casus de KPN een grote minderheidsaandeelhouder (41%) van de firma Reggefiber, waarbij dat minderheidsbelang nu al materieel is en ook zomaar een meerderheidsbelang kan worden. De vraag die de commissie dus beantwoord moet krijgen is, hoe KPN/Reggefiber denken een investering van €55 miljoen terug te gaan verdienen. Het antwoord daarop is veel eenvoudiger dan een hoop mensen denken en laat zich beperken tot het sommetje aantal maal tarief. Bij 90% aansluitingsdekking, bedragen de kosten circa € 1.500,- per woning en dan kun je nog niet bellen en heb je nog geen enkele TV zender.

Ter vergelijk; Digitenne van datzelfde KPN kost nu zo’n €100,- euro per jaar. Geen huishouden gaat ter faveure van het glasnet Digitenne terugsturen. Wat is dan het belang van KPN/Reggefiber om €55 miljoen uit te geven. Niet. KPN/Reggefiber gaat geen €55 miljoen uitgeven en gaat er niet voor zorgen dat ik een glastouwtje in de meterkast aantref. Het belang van de KPN is juist om in eerste instantie een beperkte showcase op te bouwen (Bilgaard) om daarna – onder verwijzing naar gewijzigde omstandigheden – helemaal niets te doen. Ja, Digitenne verkopen. Wel hebben ze in lengte van jaren de concessie, zodat ook andere markt partijen keurig buiten de deur kunnen worden gehouden.

In de samenwerkingsovereenkomst met de gemeente is van alles opgenomen behalve wanneer het af moet zijn. Er staat wel opgenomen dat de vruchten van dit glasnet in een andere rechtspersoon mogen worden ondergebracht en er staat in, dat er eerst uitgebreid overleg moet zijn ingeval van meningsverschillen. Dat wordt voorspelbaar een overleg wat jaren gaat duren – tot de concessie afloopt. Hiermee heeft de KPN/Reggefiber de jackpot. Het éne deel van de commissie maakt zich vooral druk over de kleur van de reflecterende streepjes van de 200 gravende bijstandstrekkers, het andere deel juicht over het onderhandelingsresultaat van de wethouder (Henk Deinum). Saillant detail is, dat de enige ambtenaar die wel begreep hoe spel werkt, vorig jaar uitgefaseerd is.

Hoezo, we zijn uitonderhandeld? Er wordt niet afgesproken wanneer het af is, er wordt nergens vermeld of – en zo ja welke – sancties er dan zijn ingeval het niet af is. Het niet (tijdig) uitgegraven zijn, is niet eens een ontbindende voorwaarde voor de samenwerkingsovereenkomst! Onder verwijzing naar de OPTA zal het allemaal goed komen. De KPN was er nota bene de oorzaak van dat die OPTA opgericht moest worden! Dit gaat dus helemaal niet goed komen, het gaat op de kop verkeerd komen.

In plaats van te gaan zwaaien met een potentieel succes – een paar maanden voor de verkiezingen – moet de Wethouder per ommegaande terug naar de onderhandelingstafel en ontbrekende zaken regelen. Huur maar een fatsoenlijke jurist in. Maandag aanstaande komt dit voorstel in de Raad. Wordt het aangenomen, kun je met zekerheid stellen, dat alleen Bilgaard een glasverbinding krijgt. Leeuwarden wordt daarmee op jaren achterstand gezet en ze zijn er nog trots op ook.

Continue rooster

maandag, augustus 24th, 2009

Vorige week ergens werd mijn aandacht getrokken door het nieuwe lagere schooltje in de Zuidlanden en een berichtje daarover in de LC. Over smaak valt niet te twisten en of je het nieuwe schooltje met evenveel leerlingen als klaaslokaaltjes mooi of lelijk vind, maakt niet zoveel uit.

Dat er daarentegen een volledig geoutilleerde lagere school staat – voor 75 bewoners met give or take 15 leerlingen – is, hoewel kostbaar, nog wel begrijpelijk. In Zuiderburen stonden er opeens honderden leerlingen zonder schooltje en één van de lessons learned, was dat je eigenlijk eerst voorzieningen moet bouwen en dan pas woningen moet verkopen. Dat de verkoop in de Zuidlanden compleet is ingestort, is domme pech en gaat over een paar jaar vanzelf wel over. Het duurt hoogstens wat langer dan in beginsel gedacht. Ook duur, maar daar doe je nu niets meer aan.

Het was een bijzin, in dat artikeltje waar ik wel overviel. Vol trots werd vermeld dat het schooltje overgegaan was naar een zogenaamd continue rooster, want dat is gemakkelijk. Een continue rooster houdt in dat de pauze tussen de middag wordt beperkt tot een half uurtje, waarna de kindertjes om 14.00 naar buiten worden geschoven. Onder het mom van verdere opvang waarbij sport, cultuur of muzieklessen worden georganiseerd, worden de kindertjes overdekt naar een ander lokaal binnen de brede school gedirigeerd. Hoezo gemakkelijk … en voor wie is dat dan wel gemakkelijk?

Is dat gemakkelijk voor de kindertjes …. 10 minuten pauze en dan de cultuur in? Het Fries museum is een mooi museum, maar ik zie de doelgroep niet met enige regelmaat deze cultuur opsnuiven. Sport? Ongetwijfeld een methode om kennis te maken met een diversiteit aan sporten, maar daar hebben we al een club voor die met enige regelmaat met een busje vol met attributen de diverse scholen afgaat. Muziek dan? Dat je alle dagen ergens anders het drumtoestel probeert of de elektrieke gitaar … ben ik voorstander van. Wanneer het pedagogisch verantwoord begeleiden beperkt blijft tot het gebruik van een triangel …. Voor de kindertjes is het helemaal niet gemakkelijk.

Is het dan gemakkelijk voor de papa’s en mama’s? Ooit kwamen de kindertjes min of meer tegelijkertijd thuis met de werkende ouders, waarbij zo rond kwart over vier een kopje thee klaarstond. Later werd dat vervroegd naar kwart over drie en nu dus naar kwart over twee. Hoezo moeten met name moeders dan meer gaan werken, wanneer dan? Die zo goed bedoelde opvang is echt niet gratis, mama gaat weer aan de bak voor de SKL.

Voor wie het wel gemakkelijk is, laat zich raden. De juffen en meesters. Die kunnen zo iets na tweeën collectief de sleutel laten vallen om zich verder voor te bereiden op het leerplan. Een school in Zuiderburen waar het continu rooster nog niet is ingevoerd, heeft daartoe de komende woensdagmorgen ingepland. In eerste instantie was dat nog de woensdagmiddag, maar op het laatste moment – jongstleden vrijdag – worden de papa’s of mama’s weer gemotiveerd, om komende woensdag toch maar weer iets te organiseren voor de thuis blijvende kindertjes. Wij doen een leerplan.

Hoezo leerplan? Ik heb een heel goed leerplan. We gaan de kindertjes leren lezen, schrijven en rekenen. Agendapunt next. Dit kan in de koffiepauze ’s ochtends tussendoor. Hoezo continurooster? We hebben meer contacturen nodig binnen het klasje én laat ik nou daartoe net ruimte zien. Gewoon weer met zijn allen tot vier uur naar school., dat is pas een continue rooster. Papa blij, mama blij, kindertjes blij … iedereen blij. Nu moet je eerst een taalachterstand hebben voordat je tot vier uur op school mag blijven. Juf … juf … ik heb een toalachterstand …..

Broodplank

vrijdag, augustus 21st, 2009

De winkeliers in het Zaailand hebben het moeilijk en zij zijn niet de enige. Wanneer je over de Wirdumerdijk loopt, heeft het er alle schijn van, dat je als lokaal kruidenier uitsluitend nog een boterham kunt verdienen met een mobiele telefoonwinkel. Daarbij is het uiteraard niet de winkel maar de telefoon die mobiel is geworden. Zolang de techniek niet zover gevorderd is, dat je met een homp kaas kunt bellen, of met een veganistische wortel een S.O.S. kunt SMS’en, hebben de middenstanders in de Zaailandkelder geen schijn van kans.

Om de oorzaak van deze malaise te kunnen pinpointen, hoef je geen paranormaal begaafd magnetiseur te zijn of anderszins over bovenwereldse kwaliteiten te bezitten. Wanneer je een winkelcentrum compleet op de kop zet en dat ook nog voor een aantal jaren, kun je de omzet verwachting voor – stel eind 2010 – redelijk nauwkeurig voorspellen: Nihil. De voorspelling voor eind 2011 zal slechts procentueel afwijken.

Tel daarbij op dat de betreffende ondernemers nou niet bepaald uit vrije keuze tot een nogal rigoureuze herinrichting van hun winkeltje moeten komen. Dan heb je als lokale overheid een probleem. Van een oplossingsrichting met de beruchte ‘verbeterde communicatie’ gaat onze kruidenier namelijk nog steeds gewoon honger krijgen en houden. Al serveer je die verbeterde communicatie met peper en zout.

Dat probleem wordt ook niet ontkent, alleen vindt ons College dat een ander het moet betalen. Uit de trukendoos die vervolgens op het kleed gelegd wordt, komen achtereenvolgens de volgende goochel attributen;

1. Dat met die omzetdaling valt wel mee, dat ligt niet aan onze verbouwing, maar komt door de vakantie en de crisis.

2. Een verbouwinkje hoort bij het reguliere ondernemersrisico.

3. Wanneer het straks klaar is, verdient u het dubbel en dwars weer terug. Dus nou even niet zeuren. (Bellevue,
Olderhoofster Kerkhof)

4. U kunt – als het af is – uiteraard een planschadeclaim indienen. Ook wanneer u al failliet bent, tegen die tijd. Dan moet de curator dat doen.

5. Kunt u middels een accountantsrapport aantonen wat de omzetdaling is, dan leggen we dat rapport voor aan
adviescommissie – of niet.

6. Wij zijn het niet eens met het advies van de commissie en zullen de schade dan ook niet – of slechts marginaal – vergoeden (Structureel wanneer het advies niet past).

7. Wij zien een rechtszaak met vertrouwen tegemoet. Wij zijn van mening, na het inwinnen van juridisch advies, dat een hoger beroep zeker kans van slagen heeft. (OZB Blunder).

8. Wij hebben er alles aangedaan, alleen de rechter heeft anders besloten. (Baatbelasting)

Als klapper op de vuurpijl komt er dan een sociaal tussentijds voorstel van de PvdA. Laten we tijdens de verbouwing de huur verlagen. Alsof de gemeente de verhuurder is, van die vierkante meters. Er wordt voorgesteld om de verhuurder de huur te laten verlagen, terwijl diezelfde verhuurder van begin af aan heeft aangegeven dat niet te zullen doen. Alles voor een stukje op de voorpagina van de LC.

Sterker nog, die verhuurder heeft altijd gezegd – verbouwen … prima, moet je doen. Zolang het ons geen geld kost en wij niet hoeven mee te betalen, hebben wij daar geen moeite mee. En terecht, de verhuurder heeft hier ook niet om gevraagd.

Let wel, deze ondernemers zijn nou niet bepaald uitzuigende grootgrondbezitters, die niets beter te doen hebben dan het personeel tot slavenarbeid te dwingen. Dit zijn gewoon nogal hardwerkende mensen, die hun uiterste best doen om op de 23e van de maand de centjes bij dat personeel te krijgen. En daarna maar hopen dat er onder uit het schatkistje nog genoeg bijeen geschraapt kan worden om brood op de plank te krijgen voor zichzelf. Bij de Zaailand winkeliers is soms die plank zelf al aangeknaagd.

Gewoon ophouden met zeuren en – uit het beschikbare budget ruimhartig compenseren óf – en dat mag natuurlijk ook – de voorgestelde huurverlaging aan de verhuurder compenseren. We geven per jaar meer dan €7 miljoen uit aan armoede beleid, me dunkt dat een winkelier, die door de schuld van de gemeente au heeft, ook wel een paar jaar in leven gehouden kan worden. Daar is geen adviescommissie voor nodig. maar gewoon Internetbankieren.

Chief Zwarte Havik

zaterdag, augustus 15th, 2009

Fryslan gaat naar New York en GrienLinks gaat niet mee, zo kopt de Leeuwarder Courant van vandaag. ‘Wat moet een statenlid in New York?’. Deze fractie voorzitter van GrienLinks (Irona Groeneveld) heeft volkomen gelijk, wat moet Irona in New York? Bij de – lange termijn – toegevoegde waarde van een Friese presentatie in New York, kan ik mij nog wel iets voorstellen, bij de obligate aanwezigheid van Irona daarentegen niets. Het siert GrienLinks in zoverre, dat zij zelf, zich daar ook geen voorstelling bij kunnen maken en dus niet gaan.

De Friese SP fractie gaat wel mee, echter niet eerder dan dat er een toezegging kwam, dat er aandacht besteed wordt aan de positie van de indianen. De politieke delegatie gaat haar uiterste best doen om de vederen hoofdtooi van Chief ‘zwarte havik’ op de Unesco werelderfgoed lijst te krijgen. Ugh. Ik mag hopen dat er voor de SP een separaat programma in elkaar gedraaid is, iets met oude ambachten en wigwams of beter nog … maak je eigen wigwam … een heel grote. Dan loopt ook de SP fractie in ieder geval niet in de weg. Hypocriet.

In werkelijkheid is het Friese optreden in New York voor het eerst dat politiek en bedrijfsleven gezamenlijk opereren in een stad, waar wél wat te halen valt. Eerdere pogingen in die richting zijn altijd verkocht als een soort ontwikkelingswerk waarbij vooral de eigen ontwikkeling buiten beeld moest blijven. Denk daarbij aan de korfballertjes die naar Orjol moesten of meer recent diezelfde korfballertjes die iets in Klaipeda zouden gaan doen. Waarbij uiteraard de muzikale omlijsting van het Pasveer korps niet mocht ontbreken.

Het Litouwse Klaipeda is nog voor de verdere concretisering van de lokale belangstelling, dieper het faillissement ingedrukt. Om over Orjol maar helemaal te zwijgen. Terwijl de New Yorker economie sinds de Tweede wereldoorlog structureel tweemaal harder gegroeid is, dan de Nederlandse economie. Tel daarbij op dat er binnen de historische context nogal veel overlap is tussen het Friese en New York en je zou je moeten afvragen waarom het 400 jaar geduurd heeft, voordat deze missie werd georganiseerd. Het getuigt van de klein-denkendheid van onze protestfracties in de Friese Staten, wanneer die alleen thuis willen geven in combinatie met zelf bedachte goede doelen.

Nu al – voordat er ook nog maar één deelnemer in de buurt van het Vrijheidsbeeld geweest is – is het Friese bezoek aan New York een groot succes. De exposure die het initiatief – samen met het Fryslan House in New York – in de media heeft genoten, had van het beschikbare budget nooit ingekocht kunnen worden. Lokale en landelijke pers, radio en televisie – ook aan de andere kant van de grote plas – geven riant aandacht aan de georganiseerde Frisian day’s. Een keur aan belangstellenden staat klaar om van de Friese cultuur te genieten en de aan hen bekende zakelijke kanalen open te zetten voor het Friese bedrijfsleven.

De dame rechts ken ik goed, de lokale beroemdheid moeders Puck van Ulzen. Maar wie de dame links is … geen idee 🙂 De betreffende dame zal op Governors Island een boek over Friezen om ûtens in ontvangst nemen. Enfin, wanneer GrienLinks niet gaat … een reden temeer om zelf wel te gaan. En O ja … ik betaal het zelf.
Puck van Ulzen en ?

Kosten versus Baten

woensdag, augustus 12th, 2009

Miljoenen worden er door onze lokale weldoeners gedoneerd aan de armoedigen alhier ter plekke. In 2008 gemiddeld €2.500,- per armoedige en dan tel ik de salarissen van de ambtelijke donateurs daarmee annex, nog maar even niet mee. Zouden we onze donaties, zonder aanzien des persoons over de armoedigen uitstrooien – en dus afzien van ambtelijke ondersteuning daarbij – dan kan dat bedrag ruimschoots verdubbeld worden.

Ter illustratie daarvan kunnen de zogenaamde formulierenbrigadiers van het geachte PvdA raadslid Mohammed Benmhammed uitstekend dienen. Deze bezoldigde brigadiers fietsen gestructureerd – mag men hopen – langs de sociaal geïsoleerde brievenbussen om daar het zogenaamde niet-gebruik tegen te gaan. Met een rode multomap – gevuld met tabbladen en voorbedrukte vinkenlijstjes – kunnen de mariniers kruisjes plaatsen bij vergeten regelingen. Dat er vergeten regeling kunnen bestaan is evident, we hebben er hier bijna 150 en het worden er alleen maar meer.

Door de inzet van deze formulierenmajoors is tot op heden het fenomenale bedrag van ruim €200.000,- alsnog terecht gekomen bij diegenen die in eerste instantie geweigerd hadden, de voordeur open te doen. Immers dan ben je niet meer sociaal geïsoleerd en val je buiten de doelgroep. Van Dijk’s lage prijzenhal heeft het er maar druk mee gehad … met het bezorgen van wasmachines, mobiele telefoons en het organiseren van zwemlessen. Wat de inzet van deze cavaliers heeft gekost , is onduidelijk, maar het bedrag van die uitgekeerde twee ton, wordt in ieder geval ruimschoots overschreden. Daarvoor is de achterkant van een sigarendoos niet eens nodig.

Te pas en te onpas worden de kosten-baten analyses van stal gehaald, behalve daar waar het beleidsterrein van de armoede bestrijding wordt geraakt. Het integraal overhevelen van de armoede budgetten naar de bijstandspot kon wel eens veel efficiënter zijn. We weten het niet. Met het op de centjes passen, wordt je niet populair, met het uitdelen daarvan wel. Nog zo eentje;

Het niet – of nauwelijks – invorderen van geconstateerde(!) bijstandsfraude, wordt afgedaan met ‘wellicht moeten we eens een incassobureau inschakelen’. Niet alleen zit ’s lands grootste incassobureau nota bene om de hoek, maar het betreft hier een bedrag wat de jaarlijkse pot armoede bestrijding, riant overstijgt, meer dan €7 miljoen. Het grootste praktische dilemma, wat hierbij wordt gememoreerd, is dat de fraudeur zoek is. Voor het ontvangen van een keur aan blauwe enveloppen ben ik nooit zoek, maar honderden fraudeurs hebben zich de afgelopen jaren dermate goed verstopt, dat hun succesvolle deelname aan een getuigen-beschermingsprogramma welhaast moet worden vermoed. Waar kan ik mij aanmelden?

Omgekeerd kon bijvoorbeeld vorig jaar de teveel ontvangen onroerende zaak belasting (toch een grappige €700.000) niet terug worden betaald, dat werd te duur. Met als verhullende term ‘perceptiekosten’ verdween dat geld in de grote ruif en het laat zich raden wie die grote ruif gevonden heeft. Rioolrechten moeten evenzeer kostendekkend zijn, waarbij met vereende krachten dat wat tot die kosten zou kunnen behoren, creatief bijeen wordt geschraapt. Alles voor het hogere goede doel. De voorbeelden zijn eindeloos.

De Mohammeds onder ons hebben sluipenderwijs een consortium gevormd om op lokaal niveau toch aan inkomenspolitiek te kunnen doen. Door het optrekken van de inkomenseis naar 120% van het minimuminkomen – en daarmee de introductie van de zogenaamde ‘working poor’, is de doelgroep knap groot geworden. Ook de wijkagent of de postbode – toch eerzame beroepen, dunkt mij – vallen er nu onder. Daarmee wordt het niet-gebruik vanzelf een stuk groter en de inzet van fietsende formulierenmariniers weer gerechtvaardigd.

Daarmee is het cirkeltje weer rond, maar wat het heeft gekost, mag niet worden verantwoord. Of het niet beter of goedkoper kan, willen we niet weten. Spreken is goud, zwijgen is beter. Shhhhhht.

VVV Bonnen

dinsdag, augustus 4th, 2009

In mijn bijdrage van vorige week, vroeg ik mij af wat de legitimatie van de vereniging PEL (platform voor één- en tweepersoonshuishoudens) was, om aan te mogen zitten bij de Leeuwarder cliëntenraad voor bijstandsgerechtigden. Daarbij verwees ik onder andere naar de onvindbare statuten van deze vereniging. Nogal schimpend werd daarop becommentarieerd, dat ik als ondernemer wel zou weten dat die statuten bij de Kamer voor Koophandel gedeponeerd waren.

Helaas, dat zijn voornoemde statuten dus niet en derhalve is het onmogelijk om vast te stellen wat de formele doelstelling van de vereniging PEL is. Of in hoeverre deze doelstelling aansluit bij de doelstelling van de cliëntenraad – de naam van de vereniging doet in ieder geval anders vermoeden. Daarbij veronderstel ik gemakshalve, dat wellicht niet ieder één- of tweepersoonshuishouden in de bijstand zit.

Voor de goede orde, onze cliëntenraad mag gevraagd en ongevraagd advies uitbrengen aan het College, waarbij dat College (fatsoenshalve) niet of nauwelijks mag afwijken van dat advies. De term ‘advies’ is in deze bedrieglijk, de cliëntenraad is geen raadgevend instituut. Wat de dames en heren aanwezigen ter tafel brengen, dient min of meer integraal te worden overgenomen. Daarmee heeft deze raad beduidend meer zeggenschap dan menig democratisch gekozen bestuurder…

Wat na enig klikkerdeklik werk, wél naar boven komt, is dat deze vereniging nogal wat raakvlakken met de Socialistiese Partij heeft en daar is op zich, niets op tegen. Andere vertegenwoordigde belangengroeperingen zijn het FNV & CNV uitkeringsgerechtigden, ouderenbonden, Komitee Vrouw en bijstand, de stichting Blut en dan nog iets met een Horzel. Overigens zijn van de stichting de Horzel, de statuten wel weer vindbaar, niet bij de KvK, maar gewoon op Internet. Daarin staat dan weer genoemd, dat er keurig verantwoording moet worden afgelegd en die verantwoording is vervolgens uiteraard weer compleet afwezig of in ieder geval onvindbaar. Je went er aan.

Welwillende – ondemocratisch aanwezige – amateurs dus, die vinden dat zij de wereld moeten redden. Gelukkigerwijze in eigen tijd én laat dat nou net dat zijn, waar de vertegenwoordigers genoeg van hebben. Samengevat bestaat de cliëntenraad dus uit alles behalve een gemêleerd gezelschap. Het FNV-uitkeringsgerechtigden blinkt voornamelijk uit in het organiseren van viswedstrijden of fietsmiddagen, hetgeen natuurlijk ook moet gebeuren. (Overigens vertegenwoordigt het FNV minder dan 10% van de werknemers en zijn er amper leden met een uitkering).

Voor het CNV zal het niet veel beter zijn gesteld, om over het Komitee Vrouw en Bijstand en de rest maar te zwijgen. Het FNV is structureel bezig met bezigheidstherapie en de mevrouw in de bijstand heeft het vast heel druk met de cursus biomacrobioties macrameeën. En de vereniging PEL is kind aan huis bij de commissie gelijke behandeling – die zullen ook vast wel een cliëntenraad hebben.

In werkelijkheid bestaat onze cliëntenraad uit vijf en een halve benoemde bijstandsgerechtigden, die er voornamelijk zitten voor de vergoeding. Eén van de weinig verhullende wapenfeiten van onze cliëntenraad was het advies, om die vergoeding uit te keren in VVV bonnen, opdat er geen beslag op kon worden gelegd. Over pot en ketel gesproken.

Het college streeft naar een samenstelling van de cliëntenraad die een redelijke afspiegeling vormt van de cliënten en de cliëntenorganisaties. Mocht het College van mening zijn, wél in haar streven geslaagd te zijn, dan moet de wereld inderdaad op tempo worden gered. En anders dit College.

Een suggestie om dit praatclubje op te doeken, leidt logischerwijze tot een revolte onder de deelnemers. Maar je zou toch mogen proberen deze cliëntenraad een iets hoger (democratisch) realiteitsgehalte te geven. Waarom geen werkgeversorganisaties uitnodigen óf de commerciële club Leeuwarden? Of het VVV, die kan de geadviseerde bonnen dan persoonlijk overhandigen.