De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for december, 2008

Open Source – een voorspelling

zaterdag, december 27th, 2008

Microsoft domineert de Nederlandse software wereld. Toch ziet de toekomst van Open Source software er niet eens zo slecht uit. Een voorspelling dienaangaande …

Ik voorspel dat op middellange termijn (binnen vijf jaar) alle benodigde applicaties zullen worden aangeboden via het zogenaamde SAAS model (Software as a Service). Alles wat een willekeurige gebruiker nodig heeft wordt via het Internet aangeboden tegen een kleine vergoeding. Let wel, de aanbieders zijn er nu al. Boekhoudpakketten, CRM en HRM applicaties en de benodigde Office applicaties zijn allemaal on-line beschikbaar. Onafhankelijk van tijd en locatie en alle voldoen aan open standaarden.

Héél, héél … héél erg langzaam, begint Microsoft zich nu ook te conformeren aan open standaarden. Niet van harte overigens. Nog veel te vaak stelt Microsoft een open standaard te hanteren en wijzigt die standaard dan weer een beetje en wat hebben we dan? De nieuwe Microsoft standaard. Maar zelfs die tactiek zal eindig blijken. Ook Microsoft heeft een begin gemaakt met het leveren van software via het gememoreerde SAAS model. Voor de eindgebruikers een goede (en bovenal een veel goedkopere) zaak.

Voor niets gaat de zon op (en in Nederland zelfs dat niet altijd meer) – en dat geldt ook voor Open Source. Open Source is niet gratis. Gratis software is een veel gemaakte denkfout. Voor de particuliere gebruiker zijn er de wereld aan Open Source applicaties beschikbaar, de professionele eindgebruiker zal zich willen verzekeren van adequate support. Dat kost geld, maar bij lange na niet in die hoeveelheden zoals bij closed source te doen gebruikelijk. Professionele support binnen een reguliere kantooromgeving kost $50,- jaarlijks per werkplek – en is per stuk te koop!. Dat zijn toch heel andere prijsjes.

Nederland is voor Microsoft een relatief kleine markt. Een markt die zij heeft kunnen kopen en Nederland is daarin niet de enige. Onder het mom van goede daad, heeft deze zelfde fabriek bijvoorbeeld de stad Riga (Letland) uitgerust met 3000 nieuwe PC’s. Uiteraard voorzien van zo’n beetje alle software die daarbij hoort en in welke smaak laat zich raden.

Toen Australië er een paar jaar geleden helemaal klaar mee was en dreigde Open Source verplicht te stellen, zat de adjunct van Bill nog dezelfde dag in een flapper richting down-under. De volgende dag bleek de software van Bill opeens nog maar de helft te kosten. Een koipieer actie waard, zou je denken ….

Nu de kwaliteit van software steeds beter wordt en steeds vaker als een service wordt aangeboden, zal ook Microsoft een ander business model moeten kiezen. Dat is trouwens niet van vandaag of gisteren en verklaart bijvoorbeeld waarom Microsoft zich sinds een paar jaar beweegt op de games markt middels de Xbox en verder ook nog iets doet met toetsenborden en muismatjes.

In Duitsland heeft men het inmiddels wel begrepen – in Noorwegen trouwens ook. Hele steden (München, Bergen) migreren massaal naar Open Source software. In Nederland doet Amsterdam een halfwassen poging. Begin nou maar eens uiting te geven aan de Europese verplichting om te werken met open standaarden en stel het gebruik van open source in bijvoorbeeld het onderwijs verplicht. Het staat Microsoft dan volstrekt vrij om aan die standaarden te gaan voldoen en de competitie aan te gaan. Ik blijf alleen benieuwd hoe?

OPen Source – part 5

vrijdag, december 26th, 2008

De Europese overheid vereist het gebruik van open standaarden, ook van de nationale overheden. Dat daarbij de linkerhand vaak geen flauw idee heeft over wat de rechterhand op dat moment aan het doen is, wordt langzamerhand breed geaccepteerd. Dat blijft niet beperkt tot een IT visie, hoewel er daarbij van uitgegaan wordt dat er überhaupt een IT visie bestaat voor (nationale-) overheden.

Nog een voorbeeld, nu van de rijksoverheid. Onder de noemer van het project Goud werden een paar jaar geleden de specificaties opgesteld voor een ‘gemeenschappelijke werkplek’. Alle werkplekken van de rijksoverheid moesten er hetzelfde uitzien, uit oogpunt van efficiency veel voor te zeggen. Wat was één van de eisen? De bedoelde werkplekken moesten kunnen werken met Microsoft SQL (de Microsoft database). De kurken knallen nog na op Schiphol. De Open Source variant van die database was met één zinnetje over boord gezet, zonder dat de consequenties daarvan gerealiseerd werden. In ieder geval niet publiekelijk.

Het eerste deel van de Microsoft strategie is daarmee wel verklaard. Koop je klanten en masse en stuur de rekening naar het bedrijfsleven en vooral naar de overheden. Met name die laatste categorie snapt toch niet waar het over gaat en de externe expertise die ingehuurd wordt heeft geen enkel belang bij Open Source. Deze categorie verdient haar boterham immers met implementatie- en verkoop van Microsoft software. Aan (gratis) Open Source software kun je als externe partij (De Cap’s, Atossen en Getronicsen) niets verdienen, zo luidt de generieke opinie nog steeds. Hoezo ‘Vendor Lock-In”?

Een ander deel van de strategie die gevolgd wordt, blijft niet beperkt tot het kopen van klanten, maar tot het kopen van de concurrent. Daar waar Microsoft een bedreiging ziet voor haar positie, wordt die concurrent van de markt gehaald. Goedschiks of kwaadschiks. Zij is daarin overigens niet uniek. General Motors heeft eens samen Q-Eight een fabrikant van verbeterde batterijen voor motorvoertuigen opgekocht en vervolgens keurig ontmanteld.

Op een cruciaal moment leek Microsoft het Internet gebeuren te missen. Prompt werd een club gekocht met een Internet browser en werd die browser onder eigen naam geïntegreerd binnen het operating systeem. Wat is er nu nog over van NetScape …. Niets. De afgelopen zomer hebben de ontwikkelaars het min of meer opgegeven … weliswaar na het ontvangen van een grappige vergoeding, maar toch. Voor de firma Microsoft was dat trouwens een afrondingsverschil en de boosheid van Neelie Kroes, ach daar komen ze ook nog wel overheen.

De ingebakken media-player onderging een vergelijkbaar lot. Na een uitspraak van het Europese Hof werd de koppelverkoop van die media player zogenaamd gestaakt en voortaan ook los aangeboden. Binnen een maand werd er gemeld, dat voor de losse verkoop van die media player helemaal geen belangstelling was. Iedereen had hem al. Nog steeds moet je als gebruiker de grootst mogelijke moeite doen om dat ding kwijt te raken.

Nog een voorbeeld. Een paar jaar terug werd door Microsoft een aandeel van 20% in Exact gekocht. Even daarvoor was al een – naar ik meen – Deense firma overgenomen, Navision. Eveneens in het, zeg maar, het boekhoud segment. De database onder Navision werd in no time vervangen door Microsoft SQL en de klantenlijstjes van Navision en Exact gelijktijdig benaderd om over tes tappen. Korte tijd later werden de aandelen Exact weer van de hand gedaan. Exact bestaat overigens nog wel, hetgeen zomaar een vergissinkje zou kunnen zijn. Who is next?

Toch ziet de toekomst van Open Source software er niet eens zo slecht uit. Morgen een voorspelling dienaangaande …

The Story continues – part 4

donderdag, december 25th, 2008

Het gebruik van Open Source software krijgt in Nederland amper een voet aan de grond. Waarom niet? Voor een belangrijk deel is dat te wijten aan de macht van Microsoft, anderzijds zijn we er nog steeds wél zelf bij. Hierbij deel vier van (en deel van) de verklaring in een serie van 7 of 8 oid.

Voor de grootverbruikers bestaat er een diversiteit aan Microsoft contractvormen. Op hoofdlijnen in de smaken (d)huur, (d)huurkoop en koop. Wederom betaalt onze grootverbruiker circa €200,- voor het gebruik van de software – alleen nu jaarlijks en ook nog eens per werkplek! Voor het gebruik van centrale services (bijvoorbeeld centrale e-mail, Exchange) wordt het helemaal bezopen. Niet alleen wordt er een rekening ontvangen voor de eenmalige aanschaf van de software, maar vervolgens ook nog ééntje per gebruiker om er überhaupt gebruik van te kunnen maken. Niet dat men dan ook eigenaar van de software wordt, men betaald uitsluitend voor een niet overdraagbaar gebruiksrecht!

Strikt genomen investeert een ondernemer daarmee dus niet in software, hij kan immers die software niet (terug)verkopen. Dat impliceert dat er ook niet op kan worden afgeschreven, maar dat de kosten in één keer ten laste van het resultaat gebracht zouden moeten worden. Ik ken geen organisatie (profit- of non-prifit) die zich dat realiseert of die zich de consequenties daarvan realiseren. Dat beperkt zich niet alleen tot fiscale consequenties, maar aangeschaft gebruiksrecht kan bijvoorbeeld ter financiering daarvan ook niet worden verpand aan een bank – de ondernemer heeft immers niets en als er iets snel waardeloos wordt zijn het wel MS licenties . Gelukkig weet de bank dat ook niet, dat scheelt dan weer.

Wel heeft de afnemer dan recht op support van Microsoft en het volgen van de onvermijdelijke web-cursus over hoe of het werkt (soms). Verder is dan het thuisgebruik door de medewerkers van de organisatie toegestaan. Wie ooit antwoord gehad heeft van Microsoft, gelieve u te melden. Wie de web-cursus gevolgd heeft, svp handjes de lucht in en waarom Microsoft zich met een pet op (getooid met de letters FNV) bemoeit met de secundaire arbeidsvoorwaarden … ik ga het vast ooit nog horen.

Om te beginnen heeft die thuisgebruiker die software allang – legaal of illegaal – gewenst of zelfs ongewenst. Het motto van de leverancier is daarbij simpel, maar marketing technisch weer eens geniaal. Wanneer de collega thuis al met Microsoft software werkt, zal de werkgever eerder geneigd zijn om die software voor zakelijk gebruik aan te schaffen. Zie hier de exit van het breed gebruikte Word-Perfect en Lotus-123 in de tachtiger jaren. Bij de introductie van Windows 95 lagen er zelfs senioren ’s nachts voor de pui van de winkel om vooral maar niets te missen. Zij hadden niet eens een computer …. WP en Lotus123 viel daar niet uit te faseren. Anderzijds briljant … van de marketing afdeling dan wel te verstaan.

Dezelfde truc wordt gebruikt voor de educatieve sector. Voor scholen zijn de Microsoft licenties zo goed als gratis, met als gedachte dat de toekomstige werknemers dan geen last zullen hebben van een zogenaamde leer-curve.

Toen de toenmalige minister van onderwijs Loek Hermans, besloot geld vrij te maken om IT binnen het onderwijs in de vaart der volkeren omhoog te duwen, werden de educatieve licenties door Microsoft per ommegaande in prijs verhoogd. Binnen een paar maanden werd er keurig circa een miljard gulden via de onderwijssector afgeroomd. Waarom het gebruik van die software binnen het onderwijs niet met onmiddellijke ingang door het ministerie van OC&W verboden werd … is voor mij nog steeds een raadsel.

Morgen verder, dan hoe de rijksoverheid (dat zijn dán wel u en ik!) haar rol speelt.

Open Source – 3e episode

woensdag, december 24th, 2008

Waarom zijn wij in Nederland allemaal Microsoft addict? – de derde episode. Eén van de commentatoren merkte op dat ik vond dat Microsoft software nogal veel geld kost. Een terechte constatering, me dunkt.

Een deel van de verklaring daarvoor ligt besloten bij de leveranciers van hardware.

Mijn eerste computer (Een DAI, 1978) had het fenomenale interne geheugen van 48KB. Zou dit epistel in MS Word (smaak 2007) geschreven zijn, dan had het er niet eens ingepast. Een volstrekt leeg Word document had er niet eens ingepast, maar in 1978 kon de Koninklijke Shell haar administratie er mee doen. Het meest recente operating systeem van Microsoft (Vista, in een belachelijke hoeveelheid smaken) begint pas op een werkend geheel te lijken na het bijprikken van 4GB aan intern geheugen. Hysterisch. Ruim 85 duizend keer meer dan in mijn DAI uit 1978 en dan heb ik nog steeds geen letter getypt.

Een nieuw OS en de halve wereld kan beginnen aan nieuwe hardware, de HP’s en Dell’s onder ons vinden het prima en Microsoft dus ook. Overigens zie je momenteel dat het bedrijfsleven nogal huiverig is om aan deze carrousel mee te doen en dat is niet alleen gerelateerd aan de kredietcrisis. We vervangen alles, hard- en software voor een hoop geld en wat kunnen we daarna meer? Niets. U kunt nog steeds een e-mail versturen en een briefje tikken. Waar zit dan voor de ondernemer de winst? Dat hangt af van het perspectief … naar welke ondernemer – of onderneming – je kijkt.

Microsoft heeft dit opgelost door bij nieuwe desktops standaard (en verplicht) alleen nog maar haar nieuwe Vista operating systeem mee te leveren en het zogenaamde downgraden naar een vorig OS op zijn zachtst gesteld, te bemoeilijken. Bel voor uw downgrade code, kies een twee, kies een negen voor terug in het menu … tuut … tuut. Zelfs wanneer het lukt eindigt de gebruiker met een nieuw PC’tje en met wel betaalde maar ongebruikte software.

Maar goed, met als argument … de rest van de wereld doet het ook, dus gaan wij maar mee … wordt dan besloten tot de integrale aanschaf van het MS typ programma (Word) en het rekenprogramma (Excel). Om te beginnen doet de rest van de wereld het niet, maar doen we het uitsluitend in Nederland zo. In Duitsland, Scandinavië en Engeland weten ze wel beter.

Om de licentiestructuur van Microsoft te kunnen doorgronden heb je op zijn minst een halve universitaire opleiding nodig en bijvoorkeur de juiste helft. Met als argument om het voor iedereen makkelijker te maken, wordt die licentie structuur ook nog eens om de haverklap aangepast. Een paar voorbeelden;

Op het nieuw aangeschafte PC’tje staat de beroemde MS Office Suit in één of andere smaak voorgeïnstalleerd, of u het gebruiken wilt of niet. U mag de software uitsluitend op dát PC’tje gebruiken. Valt het PC’tje om en besluit u in de winkel een nieuw exemplaar aan te schaffen, moet u ook de software opnieuw aanschaffen. De kosten van die software bedragen grofweg  zo’n €200,- maar als je ervan afziet, krijg je €25,- korting of moet zelfs het handige neefje een paar euro betalen om het af te voeren. Het lijkt bij tijden wel Klein Chemisch Afval. En iedereen vindt het normaal.

En dit is dan nog maar een onbevangen consument, morgen de schrikbeelden voor de zakelijke gebruiker verklaard …

Waarom nog altijd geen open source – eerste vervolg

dinsdag, december 23rd, 2008

Het eerste vervolg op mijn bijdrage van gisteren. Een poging om te analyseren waarom de Open Source community in Nederland zo bescheiden van de grond komt en in bijvoorbeeld Duitsland in ieder geval de slag wél gewonnen heeft.
Luistert en huivert.

Nog een voorbeeld … een niet met name te benoemen Provinciehuis in de directe nabijheid van Leeuwarden. Besloten was om de archieven te gaan digitaliseren, an sich een goed plan. Ná de pakketkeuze werd allengs duidelijk dat het gekozen archiveringspakket uitsluitend overweg kon met Microsofts’ Outlook op de desktop. Dan moeten we eigenlijk ook maar Microsoft Exchange gaan implementeren en aangezien Exchange alleen op een Microsoft Windows Operating Systeem het technisch doet, migreren we het hele Operating Systeem ook direct maar. Uiteraard had dat als consequentie dat de facto alles op zijn kop werd gezet, zie hier de benodigde budgetten voor externen – en uiteraard de nieuwe hardware – verklaard.

De synchronisatie tussen de mobiele telefoons en de daarvoor in gebruik zijnde groupware software, was al wél een maand up and running. In politieke termen wordt deze wijze van opereren verantwoordt als zijnde innovatie, ik noem het gewoon geld over de schutting duwen. Of de archieven inmiddels digitaal ontsloten zijn, is mij onbekend, maar ik heb zo mijn twijfels.

In het land der blinden is één oog koning, overigens nogal vaak een gesubsidieerd exemplaar daarvan. Helemaal merkwaardig wordt het, wanneer in dit geval bedacht wordt, dat Europese regelgeving het gebruik van Open Standaarden en daarmee Open Source software verplicht oplegt en deze provinciale overheid precies de tegenover gestelde richting oppeddeld. Temeer daar in de oude situatie de software – toevalligerwijze – juist wel aan voornoemde Europese regelgeving voldeed. Liever geeft men tonnen uit – het liefst van anderen – aan het Microsoft logo …

Let wel, dit is maar één voorbeeld, maar ik kan er zo nog een tiental geven van (semi-) overheidsinstanties waarvan de postcode begint met een 8 of 9. Het niet met name te noemen provinciehuis is geen uitzondering. Was het maar waar.

Wanneer een willekeurig andere software leverancier zo zou opereren, impliceert dat vrijwel zeker een vol automatisch failliet. In het geval van Microsoft niet, waarom niet? Om te beginnen omdat deze organisatie bovenal beloftes verkoopt met als adagium ‘wanneer we 80% van de beloftes verkocht hebben, gaan we het misschien wel maken, misschien ook wel niet.’ Marketing technisch is deze benadering geniaal. Hoe kom je erop en belangrijker, hoe komt het dat je ermee weg komt?

Een deel van de verklaring daarvoor ligt besloten bij de leveranciers van hardware.

Wordt morgen vervolgd … wederom gelardeerd met een aantal voorbeelden uit de praktijk ….

Waarom nog altijd geen Open Source?

maandag, december 22nd, 2008

Al jaren loop ik rond in de wereld van de IT. Ik durf met enige stelligheid te beweren dat ik tot de fossielen in het veld ben gaan behoren met dit jaar op de kop af 30 jaar ervaring. Ik heb de opkomst en ondergang van generaties hard- en software, programmeertalen en operating systemen voorbij zien komen. Zo heb ik de opkomst van Microsoft van nabij mogen aanschouwen en zullen we in de nabije toekomst de ondergang van Sun Microsystems mee gaan maken.

Voor de goede orde, ik ben geen Microsoft hatert, Er zullen ongetwijfeld ook goede producten uit die fabriek komen, maar ik verbaas me wel steeds meer – en steeds weer – over het gemak en de wijze waarop Microsoft de kleinere Europese landen domineert. Of omgekeerd, waarom de ‘Open Source Community’ onder andere in Nederland zo bescheiden van de grond komt. Ik was altijd de mening toegedaan dat de ondergang van Microsoft een kwestie van tijd zou zijn, maar het kost langzamerhand wel erg veel tijd. Dat Microsoft als commerciële organisatie nog wel even zal blijven bestaan, daar ben ik inmiddels wel van overtuigd. Wat haar toekomstige business model gaat worden, is mijns inziens nog onzeker.

We sturen de Space Shuttle de lucht in met een X86 processor, maar het typen van een briefje met behulp van Microsoft Word is langzamerhand pas echt Rocket Science geworden. De gemiddelde gebruiker weet nog geen 5% van de aangeboden functionaliteit te vinden, laat staan hoe die aan te wenden. Tegelijkertijd betaalt iedereen wel een godsvermogen om het Word icoontje op zijn PC te krijgen. Naar de Bruna gaan om een typemachine te kopen is niet alleen een stuk goedkoper, maar levert ook nog eens de keuze op tussen een rood of geel exemplaar. Open Office is gratis verkrijgbaar, een stuk stabieler, houdt zich wel aan open standaarden en toch betalen we met zijn alle liever voor iets waar we niet om gevraagd hebben. Waarom? In het antwoord op die vraag ligt de kracht van Microsoft, Microsoft is geen software-maker, maar een marketingmachine.

Zonder flauwekul heb ik het meermaals meegemaakt, dat een hele organisatie van software ging migreren omdat de vrouw van de directeur de kleurtjes van Microsoft Outlook zo grappig vond. Dus moest alles uit de doos met hetzelfde logo komen, dat werkt per definitie altijd goed samen. Tuurlijk. Ik zal de naam niet noemen, maar dat het hier om een 100% gesubsidieerde instelling gaat, moge duidelijk zijn. Ieder weldenkend mens, zou eerst de consequentie van een dergelijke actie overwegen, maar dat was in onderhavige casus niet noodzakelijk.

Nog een voorbeeld … een niet met name te benoemen Provinciehuis in de directe nabijheid van Leeuwarden.

Wordt morgen vervolgd ……

Omrin

zondag, december 21st, 2008

In augustus 2006 heb ik al eens gememoreerd aan het veelvoud van digitale databases die de overheden over u én mij bijhouden (http://gertjaap.van-ulzen.nl/blog/?p=118) . Zonder aanzien des persoons zijn daar de afgelopen jaren nog een paar bijgekomen zoals de ID-Kaart, Elektronisch Kind Dossier en recentelijk het Elektronisch Patiënten Dossier.

Tegelijkertijd is er ooit een College Bescherming Persoonsgegevens in het leven geroepen, maar zelfs minister Klink neemt dit eigen college(a) niet meer serieus. Van iedere willekeurige Internetwinkel wordt wettelijk een zogenaamde dubbele ‘Opt In’ vereist, behalve wanneer die winkel beheerd wordt door Klink. Wanneer je met je eigen Digid wat wilt doen, moet je aangeven dat je zo’n ding wilt hebben en daarna nog de wereld aan fratsen uithalen om er überhaupt wat mee te kunnen doen. Gebruik je dat ding een aantal maanden niet, dan vervalt hij zelfs automatisch. Van Klink krijg je een briefje; gefeliciteerd u doet mee, tenzij …. Ik wil helemaal geen post en al helemaal niet van deze Klink.

Ook de belastingdienst trek zich niets aan van wat het College Persoonsgegevens te melden heeft. Om te beginnen is het merkwaardig dat het aloude SoFi nummer breed opgewaardeerd(?) is naar het Burger Service Nummer (en by the way naar leerlingennummer). Welke burger welke service ooit ontvangen heeft heb ik niet helder tussen de oren, ik kan in ieder geval geen voorbeeld of voordeel bedenken. De fiscus zelf hanteert trouwens dat BSN nummer niet, in al haar uitingen wordt uitsluitend aan het SoFi nummer gerefereerd. Weliswaar een cosmetische aanpassing, maar toch.

Nu de fiscus op basis van dat Sofinummer een relatie kan leggen naar uw bankrekeningnummer ligt een incassomachtiging voor de hand. Het gele- en rode kaarten systeem is voor fiscale incasso’s over boord gedonderd, het vooraf aan de eigenaar van de rekening toestemming vragen eveneens. In tegenstelling tot het Elektronisch Patiënten Dossier van Klink, krijgt u van de fiscus niet eens een ‘Opt Out’ mogelijkheid. Het wordt de zogenaamde casino behandeling ‘Rien ne va plus het geld is niet meer van U’. Het aanschouwen van uw rekeningafschrift gaat straks een vergelijkbare spanning opleveren. Het storneren van – in uw ogen – onterechte incasso’s is een illusie. De ultieme omgekeerde bewijslast waarbij de fiscus zit op de centjes waarmee u uw rechtsbijstand mee had willen betalen. Dat zouden de Ziggo’s en UPC’en of Omrin’s onder ons eens moeten proberen.

De meest recente loot aan deze stam kwam afgelopen week tot ons, de Omrin. De Omrin gaat alle containers vervangen en de nieuwe klikos worden allemaal voorzien van een chip met naam, straatnaam en huisnummer registratie. Volgens de Omrin vergemakkelijkt deze chip het retourneren van gestolen containers. Ik moet toegeven, het is waar. Je kunt tegenwoordig geen Leeuwarder Courant meer openslaan of de voorpagina staat vol van gestolen containers, vrijwel dagelijks wordt een hele pagina gevuld met gevonden voorwerpen, waarbij de omschrijving van de gevonden containers het retourneren op zijn minst onhandig maakt. Gevonden; container, ongeveer 1.20 meter hoog met de kleur grijs.

Er is voor de Omrin niet alleen geen enkele aanleiding om deze containers te chippen met privacy gevoelige informatie, het is ook nog eens niet toegestaan. De enige reden zou de introductie van de zogenaamde DifTar (gedifferentieerde tarifering, betalen per kilo aangeboden huisvuil) kunnen zijn én daar is in Leeuwarden – gelukkig – geen sprake van. Sterker nog, het voorstel om plastic flacons voortaan gescheiden te moeten aanbieden is recentelijk door een verstandig bestuurder van tafel gehaald (op voorspraak van de Omrin zelf overigens(!)).

Nog even en de producten die een ieder via de kassa bij de supermarkt haalt, worden voorzien van het BSN nummer want dat is makkelijk. De supermarkt kan precies voorspellen wie wanneer welke producten koopt (handig voor het logistieke proces en gepersonaliseerde reclame uitingen) en de Omrin weet wat er wanneer door wie wordt aangeboden. Wanneer in een bepaald huishouden een surplus aan vetten worden geconsumeerd kan dat direct en automatisch aan het Elektronisch Patiënten Dossier worden toegevoegd. De Omrin verhoogt haar rekening in verband met de afvoer van vetten en de verzekeraar idem, in verband met een verhoogd risico op hartfalen. Die rekeningen worden straks – zonder toestemming – automatisch geïncasseerd. Het ultieme casino gevoel, een nierverzakking, maar dan op regelmatige basis.

Futuristisch of overdreven? Honderd jaar geleden was een verbrandingsmotor futuristisch, 10 jaar geleden mobiele telefonie, vorig jaar televisie via Internet op die mobiele telefoon en morgen het taggen van (deel)producten. Voor iedere willekeurige Nederlander geldt nu al, dat er meer dan 700 databases zijn, waarin privacy gevoelige informatie wordt bijgehouden. Of u wilt of niet en dat zonder controle en ook niet onbelangrijk, zonder de mogelijkheid om die zelf op consistentie te verifiëren en/of aan te passen. En nu doet degene die mijn afval emmertje moet leeggooien daar ook al aan mee … en ik mag daar niets van vinden of tegen doen? Ik pas even voor de eer, ik doe even niet meer mee. Geen chip op mijn container!!

Hup Shani … hup

donderdag, december 18th, 2008

Loopt er in de hele wereld maar één zwarte schaatser rond en wie wint hem? Jawel het UWV. Ik win nooit wat. Ja, in mijn jeugd eens een 2e hands Grote Bosatlas. Mijn vader was aardrijkskunde leraar en het door mij gewonnen exemplaar verschilde inhoudelijk niet echt van de bij ons thuis al aanwezige overige 20 exemplaren.

Het UWV gaat Shani Davis sponsoren om de externe communicatie naar haar klanten te versnellen. Vermoedelijk is hier sprake van één of andere vorm van identiteitsverwisseling … Shani … Johnny … close enough. Nu moeten ze alleen nog een Anita vinden. De clientèle van het UWV wordt dan uitgenodigd plaats te nemen in de business box, alwaar onder het genot van een hapje en een drankje dan de intake kan plaatsvinden. ‘s Zomers gaat Shani dan heel snel heen en weer skeeleren tussen de postkamers van het UWV en het CWI om zo de interne communicatie te versnellen.

Overigens gaan het CWI en het UWV fuseren om de één loket gedachte te effectueren. Even ter memorie, de voormalige arbeidsbureaus zijn in het verleden juist omgevormd naar het CWI om als één loket te kunnen fungeren. Die arbeidsbureaus waren al niet gesmoord in eigen succes, de latere CWI’s overduidelijk evenmin. In plaats van één loket waren er na het opdoeken van het arbeidsbureau opeens twee loketten.

Met de introductie van Shani Davis zijn we dus weer beland bij af, alleen staat er nu UWV Werkbedrijf op de rug van een schaatser. Ik hoop voor Shani, dat die letters niet al te zwaar zijn. Gezien het postuur van deze sprinter, kon het meetorsen van deze reclame-uiting wel eens gevolgen hebben voor zijn schaats-prestaties. Shani gaat vast ook ingezet worden voor het geven van clinics, zodat UWV bestuurders leren uitglijders te voorkomen.

Ik weet niet of de hoge heren UWV’erts, die een uitnodiging voor voornoemde clinic mogen verwachten ook kranten lezen, maar jullie gaan het nogal druk krijgen. Bijvoorkeur niet met communiceren, maar met gewoon jullie werk doen. Het sponsoren van welke persoon of evenement dan ook, behoort niet tot het primaire proces van het UWV, werkbedrijf of niet. Deze kan weer toegevoegd worden aan het rijtje missers van het soort ‘ach boeien, het komt toch niet uit mijn portemonaie’. En die zie je dan op regelmatige basis door het beeld heen vlijen, niet te snel, want de lettertjes zijn te zwaar.

Sociaal geweld

maandag, december 15th, 2008

In België heeft de rechtbank de Fortis deal, waarbij het Belgische deel van Fortis zou worden overgedragen aan de Bank National de Paribas, afgeschoten. Je kunt namelijk niet iets verkopen wat niet van je is en al helemaal niet zonder de toestemming van de eigenaren, in dit geval de aandeelhouders. Wouter Bos was er als de kippen bij om te stellen dat dat voor de Nederlandse nationalisatie van Fortis geen opgeld doet, die gaat gewoon door. Tuurlijk. Je kunt er zelfs politicus van het jaar mee worden.

De Vereniging van Effecten Bezitters  (VEB) is kortgeleden een vergelijkbare procedure gestart tegen de Nederlandse overheid … en heeft in eerste instantie verloren. Nou weet ik uit eigen ervaring dat het Nederlandse recht eerder nogal krom is en maar al te vaak tot onbevredigende resultaten leidt. Dit was er weer een voorbeeld van.

Wouter Bos heeft iets verkocht, wat niet van hem was en tegen een prijs waarop geen invloed uitgeoefend kon worden of zelfs controle op plaats kon vinden door de eigenaren. De Russen en de Chinezen hebben een dergelijke systematiek gedurende het meest recente decennium afgeschaft en Wouter Bos heeft hem juist in Nederland opnieuw geïntroduceerd. Wie heeft de Koude Oorlog nu eigenlijk verloren ….

Het met geweld opleggen van een minderheidsstandpunt aan een meerderheid kent een definitie uit de jaren dertig van de vorige eeuw. Wanneer die definitie gelardeerd wordt met een sociaal sausje kan deze wijzen van opereren – naar de letter van de definitie – worden beschouwd als zijnde ‘sociaal fascisme’. In hoger beroep zal deze nationalisatie van Fortis in Nederland – naar analogie van België – dan ook naar de prullenbak worden verwezen. broddelwerk en frutselplannen. De redder des vaderlands zal een nieuw vaderland moeten zoeken om te redden, wellicht Noord-Korea of Cuba – in ieder geval verg weg.

Nog merkwaardiger is het optreden van linkse vleugel, daar waar het de aanstelling van Gerrit Zalm als opperhoofd van de ABN AMRO betreft. De salarissen van top bestuurders moeten ingeperkt worden … bedoeld wordt – waarom hij wel en ik niet. Gewoon kift, zoals altijd. De €750.000,- van Zalm moet betaald worden door de klanten van de ABN AMRO en niet door Agnes Kant.

Wanneer tante Kant zich toch druk wil maken over topsalarissen, kan zij dan eens beginnen met het salaris van een derderangs televisie presentator. De heer P. de Leeuw, die op regelmatige momenten mijn beeld verpest, mag jaarlijks meer dan één miljoen eurootjes uit de omroepruif incasseren. Een omroepruif die vanuit de belastinginkomsten moet worden gevuld en waarbij de betaler geen enkele vrijheid heeft om eens een jaartje over te slaan. Alles onder het mom van wij weten wel wat goed voor u is. Ook weer een vorm van sociaal geweld.

Sinterklaastoeslag

woensdag, december 10th, 2008

In navolging van Leiden en nu ook Bolsward krijgt Leeuwarden een eigen ondernemersfonds. Alle ondernemers in Leeuwarden krijgen een opslag van 5,5% op hun Onroerende Zaak Belasting, niet alleen de huurders, maar ook de eigenaren. Dit fonds wordt mede opgericht om de zogenaamde free-riders de wind uit de zeilen te halen, het niet meer willen meebetalen is daarmee geen optie meer. Prima.

De €750.000 die dit bij benadering moet opleveren kunnen de ondernemers, mits georganiseerd, min of meer naar eigen goeddunken uitgeven, te denken valt aan feestverlichting en het Sinterklaasgebeuren. In de toekomst gaat dit fonds ongetwijfeld verder door het leven als zijnde het LOF. De afkorting doet op merkwaardige wijze, de inhoud toch geen eer aan.

Initieel zou dat LOF gevuld worden door de zogenaamde centrum ondernemers enerzijds en door de gemeente anderzijds. De feestverlichting en de Sinterklaas intocht beperken tot het gebied waar dat speelt mocht niet, dus nu worden ook de vliegbasis en het MCL aangeslagen. Alsof de verlichting op de vliegbasis wordt gelardeerd met een diversiteit aan kleurtjes tijdens de feestdagen en Sinterklaas zich op zijn knol door het MCL vergaloppeerd. Enfin, het zij zo.

Ook pand eigenaren – niet per definitie ook de gebruiker – moeten meebetalen. Wat de toegevoegde waarde voor die eigenaren is, weet niemand. Zouden de eigenaren niet worden aangeslagen, dan zou het tarief voor de gebruikers stijgen naar 12% en dat is cosmetisch onverantwoord. Alsof de eigenaren de tariefstijging niet doorberekenen in de vierkante meter prijs. Het is maar, waar je zelf in gelooft, het gaat hier overduidelijk over het motiefje van het pakpapier.

De gemeentelijke bijdrage is in zijn geheel verdwenen. Nog schunniger is, dat de gemeentelijke panden zelfs zijn vrijgesteld. We bedenken dus een nieuwe belasting en houden niet van uitzonderingen, behalve wanneer we mee moeten betalen. Dan doen we even niet meer mee. We creëren draagvlak om het leven, maar bij de gemeente zelf, is dat weer eens een jaaroverstijgend project. Om de wethouder te citeren; ‘die €40.000,- staan niet in de begroting’.

Er kan geen minimaplan bedacht worden, hoe onzinnig dan ook, of de collectebus gaat weer op de kop en er ligt opeens geld. Ook niet de minste bedragen. €14,5 miljoen voor additionele Relax banen, tonnen voor Matria- en Patriamarkten of €300.000,- voor sociale kleef vouchers om over de eitjes op het Zaailand maar te zwijgen. Maar nog net geen afrondingsverschil van €40.000,- voor het nemen van de verantwoordelijkheid voor een zelf bedacht plan, is niet begroot …. Duh.

Kijk de post. Er zit ook weer een gemeentelijke blauwe bij. Het lijkt wel of ze die elk jaar een maand eerder versturen, vroeger kregen we die pas in het najaar. Zo snoepen ze er zeker een jaartje extra opbrengst bij. Sinterklaastoeslag? Gooi maar in de shredder … ja, die linker met het opschrift ‘gemeente only’. Hoef je die niet te betalen dan? Nee hoor, een Sinterklaastoeslag staat niet in onze begroting … die kennen we niet.

Maar dan komen er zoveel blauwe enveloppen en gele brieven, dat de shredder al voor de zomer vol is.