De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for november, 2008

Klaipeda

vrijdag, november 28th, 2008

Het stedenband geneuzel steekt weer eens de kop op. Was Leeuwarden ooit al eens verbonden met het op sterven na dode Orjol, de reprise heet tegenwoordig Klaipeda. Het hoogtepunt van de stedenband met Orjol was de uitwisseling van korfbalspelertjes, die van Klaipeda wordt de presentatie op de komende Bedrijfscontact Dagen. Daar zal het enorme economisch potentieel van Klaipeda over het voetlicht gebracht gaan worden (waaronder de doorvoerlijn naar Oezbekistan) en uiteraard de toegevoegde waarde voor Leeuwarden.

Klaipeda – ooit Duits, later Russisch en sinds 1990 onderdeel van Litouwen – heeft een haven en ligt dus aan het water. De gemeente zet groot in – met €10 miljoen – op iets met kennis en water, hetgeen hier door het leven gaat onder de titel (z)Wetsus en dus is de link snel gelegd. Zelf zou ik liever geopteerd hebben voor bijvoorbeeld Nice of Monaco, die liggen ook aan het water en brengen als toegevoegde waarde ook nog eens mooi weer mee. Dus gingen er drie ambtenaren controleren of Klaipeda wel echt aan het water ligt, middels een tweedaags werkbezoek, op zoek naar lokale producten.

Een algemene presentatie, een bezoekje aan de plaatselijke NOM, de VVV en een makelaar gevolgd door een bustochtje stonden voor dag één zoal op het programma. Dag twee werd gevuld met de beroemde ‘meet & greet’, een bezoekje aan de vrijhandelszone en besloten met het equivalent van het alhier bekende praamvaren. Nadat de burgemeester van Klaipeda onze ambtenaren ’s ochtends had uitgezwaaid, werd geconcludeerd dat de doelstelling van het bezoek bereikt was.

Het wederzijds toerisme moet een duw krijgen (drie toeristen per jaar is toch nog wat te weinig) en Leeuwarden heeft nog wat projectleiders over (?) waar ze in Klaipeda grote behoefte aan hebben. Verder heeft Klaipeda nogal veel last van de zogenaamde Brain Drain en daar hebben we hier ook ervaring mee. Zodra er meer bekend is over wederzijdse projecten, wordt de samenwerking meer inhoud gegeven.

Klaipeda is een uit de kluiten gewassen dorp in een ontwikkelingsland. De helft van het Bruto Nationaal product bestaat uit EU subsidies, de inflatie bedraagt 12,5%, het tekort op de handelsbalans bedraagt miljarden en dat tekort is structureel. Het salaris voor hoog gekwalificeerd personeel bedraagt rond de €900,- bruto maandelijks … de brain drain verklaard. Samengevat; Litouwen is failliet en in Leeuwarden gaan de korfbalspelertjes zich weer opmaken voor een uitwisselingstrip.

Onvindbaar

dinsdag, november 25th, 2008

Vol trots vermeldt de gemeente Leeuwarden op haar site www.leeuwarden.nl dat onze gemeente de top drie is binnen gestormd – met stip – in de lijstjes met beste gemeentes in combinatie met digitale dienstverlening. Als klein detail wordt tevens vermeld dat er niet uitgebreid gekeken is naar de vindbaarheid van informatie op de website … daar is de website van de gemeente Leeuwarden dan ook niet voor bedoeld, zij is juist bedoeld voor die onvindbaarheid … en slaagt daar wonderwel in … apparently.

De gemeente Helmond werd eerste en toegegeven, letterlijk met één muisklik was daar de politieke kleur van de college-samenstelling te achterhalen. In Leeuwarden schaamt men zich blijkbaar voor de eigen politieke kleur … in ieder geval behoort die kleur ook tot de categorie onvindbaar.

Van de 42 gemeenten halen er slechts vier(!) een voldoende. Leeuwarden haalt met pijn en moeite een 6 min (5,85) en wordt daarmee derde. Je begint haast te geloven dat deze monitor thuis hoort in de marketing categorie ‘Straatprijs, Jongerenprijs, Ondernemersprijs’ en daarmee van het type is ‘je bedenkt een prijs en wordt zelf dan eerste’. En zelfs dat niet in onderhavige casus.

Om ervoor te zorgen dat de overheid zich niet met handen en voeten overlevert aan de firma Microsoft, is diezelfde overheid verplicht om haar stukken in open standaarden aan te bieden. Het ministerie van Economische Zaken heeft net gisteren – toeval of niet – gepubliceerd dat niet afgeweken mag worden van die open standaarden, tenzij de bedrijfsvoering van de betreffende afdeling in gevaar komt … Voor een positieve score is het noodzakelijk dat de Raadsstukken voor een ieder te lezen zijn als pdf, odf of tekst / html bestand. En dus wordt de ‘verordening gemeentelijke digitale dienstverlening’ aangeleverd in Microsoft Word – zucht. De bedrijfsvoering van de gemeente is zeker in gevaar, groot gevaar.

Op 11 september jongstleden – wederom toeval of niet – werd er een onderzoek bekend gemaakt, waaruit bleek dat ambtenaren totaal onbekend zijn met zogenaamde open standaarden. De gedachtegang overheerst overduidelijk dat de MS Word standaard open genoeg is. Dat de firma Microsoft haar eigen standaarden hanteert en daarmee haar gebruikers voor het blok zet – de zogenaamde Vendor Lockin – wordt nog steeds blind geaccepteerd. Je kunt er in ieder geval derde mee worden. Gemeente Leeuwarden … gefeliciteerd.

Wouter Bos gaat op tijd betalen … duh

zaterdag, november 22nd, 2008

Den Haag gaat de lokale economie stimuleren door €6 miljard vrij te maken. De regeling voor tijdelijke (deeltijd) WW wordt – onder voorwaarden – verruimd, overheidsopdrachten worden naar voren gehaald en tot slot – the blody limit – de overheid gaat voortaan haar rekeningen op tijd betalen. Een willekeurige MKB’er die zijn belasting één dag te laat betaald, krijgt een boete, maar de overheid gaat de economie stimuleren door wel op tijd te betalen. Omgekeerd redenerend stimuleert het MKB de fiscus dus al jaren.

Voor het lokale bedrijfsleven gaat dit dus niet helpen, men loopt nog steeds om de hete brei heen. De groenteboer wil om te beginnen collegae helemaal geen tijdelijke WW aanbieden maar definitieve. Wanneer het tij gekeerd is, nodigen we verse collegae wel uit om opnieuw te reflecteren. Dat de overheid haar rekeningen voortaan op tijd gaat betalen is mooi meegenomen, maar daarvoor moet je wel rekeningen bij de overheid hebben uitstaan en daar ligt precies het probleem.

Het MKB levert nauwelijks aan die overheid en de oorzaak daarvan ligt bij de overgedetailleerde regelgeving van de Europese aanbestedingswetgeving. Er is geen MKB’er meer over die het zich kan permitteren om überhaupt aan een dergelijke aanbesteding mee te doen. Het is een nogal kostbare aangelegenheid om mee te kunnen doen en de kleinste vergissing is funest, de aangeboden prijsstelling is daarbij van ondergeschikt belang.

Het bijvoegen van een bewijs van inschrijving van de Kamer van Koophandel, één dag ouder dan de voorgeschreven termijn van één jaar … uw aanbesteding kan op de andere stapel. Uw aanbesteding zit in twee enveloppen in plaats van de voorgeschreven enkele enveloppe … andere stapel. De door u aangegeven referenties bevinden zich buiten de gevraagde regio … andere stapel. Of deze: Wij horen goede geluiden over u in de markt, maar wij doen alleen zaken met die (grote-) partijen waarmee wij een mantelovereenkomst hebben afgesloten. Wij adviseren u zich bij die partijen te voegen. Alsof die daaraan niets hoeven te verdienen.

Nog zo ééntje, die in de kleine lettertjes staat vermeld. De aanbestedende partij wordt eigenaar van alle tekeningen, suggesties, ideeën en berekeningen die partijen inbrengen en mag daar meedoen wat haar goed dunkt. Nee, u heeft de aanbesteding niet gewonnen … uw organisatie is te klein .. wel een heel goed plan … we hebben uw specificaties doorgegeven aan een grote marktpartij om één en ander conform uit te voeren. Vergoeding? Nee, helaas … volgens de aanbestedingsregels doen wij daar niet aan mee.

Zo werd door een lokale leverancier een groot contract verloren met een alhier gevestigde Hoge School. Niet omdat de betreffende relatie ontevreden was over de onderlinge relatie … integendeel zelfs. De betreffende leverancier mag nu nog enkel de reparatie en garantie afwikkeling doen van door anderen geleverde materialen. En zo werden wederom enkele tonnen aan euri’s buiten de regio – en in onderhavige casus – zelfs buiten Europa gespendeerd.

Dat er Europese aanbestedingsregels zijn, prima. Echter de grenzen waarbinnen deze aanbestedingen verplicht zijn liggen nu veel te laag. Een beetje dorpshuis wat ten behoeve van de klaverjasclub nieuwe speelkaarten wil aanschaffen, valt er nog net niet onder, maar dat is het dan ook wel. Niet alleen moet de overheid – gelijk ieder ander – haar rekeningen op tijd betalen, zij dient er ook voor te zorgen dat het MKB een faire kans krijgt om mee te dingen naar die overheidsopdrachten. De huidige systematiek maakt dat niet alleen welhaast onmogelijk, maar ik ben ervan overtuigd ook nog eens onnodig duur … voor diezelfde overheid. Het meedoen aan een Europese aanbesteding moet namelijk uiteindelijk ook gewoon betaald worden.

Werkpaarden en luxe paarden

vrijdag, november 21st, 2008

Hallo, ik ben werkloos, kan ik bij dit loket mijn half miljoen euro ophalen of moet ik mij eerst melden bij het bordje ‘Werkacademie’. Nee hoor, komt u maar. Mag het ietsje meer zijn …tasje erbij? Next please.

Een gisteren bekend gemaakt onderzoek, maakt duidelijk dat re-integratie bureautjes bedragen van circa €537.000,- opstrijken per succesvol bemiddelde werkloze. De score bedraagt slechts 3%. Verder werd bekend dat de daling van het aantal bijstandsgerechtigden vooral te danken was aan strenger beleid aan de poort en handhavingsbeleid. Staatssecretaris Abouthaleb betiteld het onderzoek als broddelwerk, wat moet hij anders. Voor de rest van Nederland was deze uitkomst minder verrassend.

Voor Leeuwarden impliceert dit, dat elk gezin zo’n €250,- netto in de kas gestort heeft om 20 werklozen in de vaart der volkeren vooruit te doen duwen. Dat is dan inclusief een paar personen die het gemeentelijk apparaat zelf omhelsd heeft. De uitspraak van een cliënt dat deze beste man ’s ochtends een uur nodig had om wakker te worden en dat dát niet de bedoeling van werken kon zijn, kan dan ook in de analen worden bijgeschreven. Let wel, na wél drie dagen werken.

Tegelijkertijd constateert het CWI dat de afname van het aantal aangeboden dossiers voorbij is. Het aantal aanmeldingen bij het CWI neemt grof toe. Dat impliceert dat alle ZZP’ers en uitzendkrachten al thuis op de bank zitten, ZZP’ers hebben geen recht op WW en melden zich dus niet bij het CWI. Het scoringspercentage van re-integratie trajecten zal mettertijd dus wel iets omhoog gaan, maar het blijft dweilen met de kraan open. Klachtwijk beleid, Doen! Projecten, Werkacademie en Matria geneuzel ten spijt … het blijft trekken aan een dood paard. Een nogal duur paard, dat wel.

Er is geen werkgever die zich heden ten dage nog brandt aan het vergeven van vaste arbeidscontracten. In de vorige eeuw impliceerde het aannemen van additioneel personeel extra omzet en extra winst. Tegenwoordig betekent extra personeel extra kosten en een hoop gelazer. Wanneer de nieuwe collega niet brengt wat er verwacht werd óf het gaat macro economisch wat minder, is het schier onmogelijk om afscheid te nemen van al dan niet zeer gewaardeerde collegae.

Een andere consequentie daarvan is, dat er door werkgevers niet geïnvesteerd wordt in het kennisniveau van de flexwerker. Wel opleiden maar afscheid nemen, is een desinvestering volgens de zuivere definitie daarvan. Zie daar, de reden waarom de zo gewenste kennis-economie maar niet van de grond komt. Wanneer je als werkgever gedwongen wordt om in te krimpen, maar daarbij tegelijkertijd gedwongen wordt om afscheid te nemen van juist die mensen met de meeste toegevoegde waarde, gaat er iets niet goed. Dat moge duidelijk zijn.

De hoofdschuldige daaraan, is het huidige kabinet. Onder druk van het FNV – Mw. Jongerius kan beschouwd worden als de vierde coalitie genote – kwam de hervorming van het ontslagrecht niet van de grond. Wanneer werkgevers niet actief kunnen ageren op veranderende omstandigheden, doen ze straks domweg niet meer mee – in Nederland. Daarentegen zal de dame Jongerius zichzelf mettertijd echt wel redden.

Zo heeft de redder van het Vaderland (Wouter Bos) vandaag besloten om de fusie tussen ABN AMRO en Fortis te annuleren. Die fusie zou 8000 banen kosten. Ieder weldenkend mens zou dan redeneren dat je juist moet fuseren, blijkbaar zitten er 8000 mensen zich ergens te vervelen. Wouter zal wel overlegd hebben met de nieuwe commissaris bij Fortis en illustere voorganger van Jongerius, kameraad Lodewijk de Waal.

Gelijk Lodewijk de Waal opeens een groot bancair denkert blijkt te zijn en als zodanig nog een commissariaatje bij Wouter wist af te dwingen, zal de huidige voorzitster van het FNV ook onvermoede kwaliteiten blijken te hebben. Laten we alleen wel even hopen dat die op de achterkant van de maan het best tot haar recht komen. Dáár heb ik wel een half miljoen voor over.

Besloten club

dinsdag, november 18th, 2008

Het roken in horeca gelegenheden is verboden in navolging van roken op het werk. Alles onder het mom van het vermijden van meeroken door niet-rokers. Op het werk kan ik mij daar nog wel wat bij voorstellen. Als niet-roker heb je geen keuze en bovendien eigenen rokers zich per dag een additioneel pauze-uur toe. Voor periodiek ontsnappende rokers heb ik daarom een uur additionele werktijd geïntroduceerd. Voor horeca bezoek ligt dat elementair anders.

Om te beginnen is er niemand die mij verplichten kan om naar een kroeg te gaan, laat staan naar een kroeg waar niet gerookt mag worden. Dan ga ik namelijk gewoon niet en met mij gaan vele anderen gewoon niet. Wanneer de kroegbaas een bordje aan zijn deur wil hangen dat er niet gerookt mag worden, moet die dat mijns inziens lekker helemaal zelf weten. Wat mij betreft hangt die dat bordje naast het bordje dat er geen bier geschonken wordt of het bordje dat de kroeg gesmoord in eigen succes voortaan dicht is. Ik vind het goed.

De betutteling en vertrutting neemt langzamerhand steeds extremere vormen aan. Ik mag niet meer roken in de kroeg of in het bijzijn van mijn kindertjes – terwijl ik wel geacht wordt om daar meer van te produceren. Big brother is wachtching you en wanneer je toch rokend in de kroeg wordt betrapt, is dat tegenwoordig een economisch delict. Terwijl iedereen op zijn klompjes kan aanvoelen dat handhaving een onmogelijke gegeven is. Wie hoort er ooit nog wat van de rookpolitie die het bedrijfsleven kwam controleren?

In Duitsland is dit zelf gecreëerde probleem allang opgelost. Na 11.00 ’s avonds zijn in zo’n beetje elk restaurant de barkrukken lid van een besloten club. Aan de bar mag je roken. Voor discotheken is een vergelijkbare oplossing gevonden. Iedere bezoeker vult een kaartje in met zijn e-mail adres en is wederom lid van de besloten club ‘discotheekbezoeker’. Er is niets nieuws onder de zon, in het verleden werd in Leeuwarden dezelfde methodiek toegepast om de verplichte sluitingstijden te ontwijken.

Wanneer Astma patiënten een eigen besloten club willen oprichten … vooral doen. Ooit hebben we een kroeg gehad, die uitsluitend bedoeld was voor lesbiënnes. De bierconsumptie daar was van dien aard dat het biercontract moest worden vervangen door een sherrycontract en die kroeg heeft het dus allang opgegeven, maar het mag van mij. Maar houd alsjeblieft nu eens op met mij te vertellen waar ik wat ik wel of niet mag doen en dreigen met economische delicten gaat echt niet helpen.

Buurt BBQ

vrijdag, november 14th, 2008

De hoeder aller minimissime (het zeer gewaardeerde PvdA raadslid Mohammed Benmhammed) was er een paar weken geleden als de kippen bij om de feestverlichting in de binnenstad weg te stemmen. Had hij zijn hand een fractie eerder omhoog gestoken, had zijn stem zomaar verward kunnen worden met een voorstem. Alles onder het credo ‘en dan de lucht in … die handjes …’.

In tegenstelling tot de doelgroep van Mohammed’s formulieren-mariniers, moeten ondernemers het zelf maar regelen. Dat zijn per slot van rekening allemaal graaiers en zakkenvullers van het ergste pluimage. Het is een schande dat ze er überhaupt nog zijn. Dat deze ondernemers wel elke dag wakker worden van de wekker is hun eigen schuld, hadden ze ook maar minima moeten worden, bij voorkeur in een sociaal cohesief isolement.

Het meest recente vinkje wat onze mariniers in de armoedebestrijdings-klapper willen kunnen zetten, is de rekening van ome dierendokter. Mijn wandelende tak zit in een sociaal isolement, dus ik wil de rekening vanuit de bijzondere bijstand vergoed krijgen én wel binnen 24 uur. De dekking daarvoor is gevonden – via de algemene middelen – in de extra opbrengsten van de blaftax (nadat er eindelijk eens controleurs een paar huisbezoekjes hadden gebracht). Die extra blaftax zou in beginsel terecht aangewend worden voor blafbeesten maar nu hebben wandelende takken blijkbaar ook geleerd te piepen. Zou het sociaal isolement van wandelende takkewijven ook onder de collectieve ziektekostenverzekering vallen?

Dan hebben we ook nog €300.000,- te verdelen om de sociale cohesie binnen de wijken te bevorderen. Daarmee wordt dan wél weer de feestverlichting in de Wielepolle gesubsidieerd. Je moet wat Doen! om het gedaan te krijgen. Het restant zal dan worden aangewend voor een hoop gratis buurt barbeque’s, waarbij de varkenskarbonades – zoals te Doen! gebruikelijk – wel weer zullen overblijven.

Via een complex rekenmodel wordt dat geld namelijk precies naar die wijken toegeschoven, die de status van Vogelaarwijk maar net hebben weten te ontlopen. De rest van Leeuwarden zal komende zomer gewoon zelf naar de slager moeten, om daar sociaal met de slachter te co-existeren.

Tot slot staat ook de voedselbank weer vooraan om de structurele ‘eens maar nooit weer’ subsidie aan te vragen. Zo niet, dan worden de voedselpakketten de komende zomer gelardeerd met een hoop prefab varkenskarbonaadjes van het type wanneer je fluit, komen ze vanzelf. Enfin, de rekening van ome dierendokter en de sociale kleef vouchers staan inmiddels op nummertje 132 respectievelijk 133 van mijn lijstje met inkomenaanvullende voorzieningen.

Waarheen leidt de weg ….

woensdag, november 12th, 2008

Een week of twee geleden was er in Zuiderburen weer eens een inloop-voorlichtingsavond en deze keer over een nieuw te realiseren (beweegbare-)fietsbrug achter in de wijk. Nu houdt het fietspad aldaar nogal abrupt op en zo de fietsende medemens de overzijde van het water al wil bereiken, spreekt het bordje ‘vanaf hier fietswerpen’ boekdelen.

Voor een fietsbruggetje, waardoor de zwemvesten in de zadeltassen kunnen blijven, valt dus an sich wel wat te zeggen. In het vervolg daarop zou er eveneens wat voor te zeggen zijn, wanneer het fietspad tegen die tijd niet meer voor het bruggetje ophoudt, maar ook niet aan de andere zijde van het nieuw te plaatsen bruggetje. Het fietspad gaat namelijk helemaal nergens heen.

De uitbreiding van de fietsroute blijft nogal beperkt tot het aan de andere zijde van de Wâldwei, het  kunnen bereiken van het daar gelegen wegrestaurant. Daarmee is het rondje om de kerk compleet, met dit verschil dat de kerkdienst dan wel moet plaatsvinden in bedoeld wegrestaurant. Het doortrekken van dit fietspad naar Warga, Wartena en Grou gaat nooit gebeuren. De gemeente Grou heeft wel andere prioriteiten.

Eén van de argumenten om de fietsbrug – met een totale begroting van 1,6 miljoen euro(!) – toch aan te willen leggen wordt verwoord met de term woon-werk verkeer. Dat er in Zuiderburen mensen wonen, zal niemand ontkennen, maar wie werkt daarvan in het weiland aan de overkant? Volgens mij blijft dat beperkt tot een zeer goed gecamoufleerde Grutto-teller.

Een ander argument dat wordt genoemd, is het calamiteiten verkeer. Met de aanleg van de fietsersbrug kunnen ambulance en brandweer Zuiderburen ook via de achterzijde van de woonwijk bereiken. De voorlichters wisten te melden dat in geval van uiterste nood dat weliswaar mogelijk zou zijn, maar absoluut niet de bedoeling. Daartoe zou het fietspad richting wegrestaurant met alle beschikbare middelen geblokkeerd worden (betonblokken en eventueel Krolpalen).

Zo bestaat er een serieuze kans, dat er voor 1.6 miljoen een fietsbrug wordt aangelegd, die nergens heen gaat, waar bewoners niet om gevraagd hebben en die dé facto voor bootvluchtelingen alleen maar overlast bezorgd. Tegelijkertijd worden bruggetjes waar bewoners wel om vragen, die al met al nog geen 10% van dit beschikbare budget kosten, afgeschoten als zijnde te duur. En dat alles vanwege de macht van de groene fietsterreur in onze stad … de Grutto-teller komt dan in ieder geval wel op tijd op zijn werk en dat is toch ook winst.

Regel geneuzel …

vrijdag, november 7th, 2008

Dat een normaal weldenkend mens niet per definitie altijd nog kan volgen wat er tussen de oortjes van regelgevende instanties wordt bedacht, begin ik steeds beter te begrijpen. Aan de ene kant wordt er door politiek Nederland – en in Friesland dus ook – alsmaar geroepen dat het ondernemerschap moet worden gepromoot en aan de andere kant maken we diezelfde ondernemers het leven alleen maar moeilijker. Je moet je af gaan vragen of de stakker die nog kruidenier wil worden, nog wel bij zijn volle verstand is.

De over enthousiaste beginner, die nog vermoedt dat het openen van een deurtje niet moeilijk kan zijn, is na het stellen van een paar vragen al snel genezen … hoop je … soms … soms ook niet. Zo moest het op te hangen lichtbakje aan zoveel absurde maten voldoen, dat het lichtbakje uiteindelijk zo klein werd, dat de verlichting er niet meer in paste. Een andere ondernemer moest zijn zaak middels een bordkartonnen wandje splitsen zodat de linker helft een horecavergunning kon krijgen en de rechterhelft een detailhandelsvergunning.

Bij het verkopen van olijfolie – eerste pressing – is een vetput verplicht a raison van een slordige €10.000,-. Logisch, frituren in olijfolie is eco-socio verantwoord, mits voorzien van een olijfolie terugwininstallatie … maar wanneer je nou niet eens een frituur hebt? Dan kun je een ontheffing aanvragen, mits voorzien van een tekening waar de waterleiding ligt. Gokje … in de buurt van de kraan. Maak het winkeltje fris en fruitig … doe een verbouwinkje. Meneer de winkelier, dit is een ander raampje dan ooit in 1660 is ingetekend … (b)ouwstop. Leeuwarden ontregelt … maar wanneer gaan we daar dan mee beginnen?

Niet alleen van lokale regelgeving wordt je als ondernemer horendol, ook De Haag toetert vrolijk mee. (Niet limitatief) Arbo, wet Walvis (meer dan 130 kenmerken per maand per medewerker digitaal opgeven), risico analyse, Plan van Aanpak, arbeidsinspectie, rookpolitie, controleur brandwerende middelen, vluchtweg routering, Kolf ruimte, energie scan, gebruiksvergunning, UWV controle (identificatie plicht op het werk), verklaring arbeidsrelatie, verpakkingsregistratie, scholings-accreditatie, registratie sociale hygiëne (?), CBS aangifte, Intrastat aangifte, BTW aangifte, Provinciale enquête werkgelegenheid.

Dan is er nog de urenregistratie. Niet omdat je wilt weten welke klant welke rekening moet hebben, maar omdat het UWV moet kunnen constateren dat er niet structureel wordt overgewerkt. De meest recente loot aan de stam … het mobiliteitsplan. Nu moeten we gaan opschrijven, welke medewerker met welk vervoersmiddel op welke dagen naar zijn werk komt. Op dat formulier zal dan ook wel weer een kolommetje CO2 uitstoot verstopt staan. Ik wil alleen weten dat mijn collegae op tijd zijn en of ze met de autoped, skeelers, scootmobiel of met hun SUV op tijd komen, vind ik toch beduidend minder interessant.

Godzijdank, hebben we nog de verplichte bedrijfshulpverlener met reanimatie cursus. Anders zou de risico analyse uitgebreid moeten worden met een additionele paragraaf … wat als de ondernemer gewoon niet meer meedoet … gewoon aan het werk gaat … gewoon geld verdient … om al deze goed bedoelde flauwekul te kunnen betalen.

Rondweg

dinsdag, november 4th, 2008

We gaan de rondweg versmallen, want dat gaat de doorstroming bevorderen. Tenminste dat is wat onze lokale verkeersdeskundigen ons willen doen geloven. Wie de verkeersingrepen van de afgelopen jaren in ogenschouw neemt, allemaal uitgevoerd met als argument de zogenaamde verbeterde doorstroming, zou langzamerhand toch moeten concluderen dat het tijd wordt voor verse verkeersdeskundologen. Je gaat langzamerhand geloven dat je pas op de verkeersdeskundigen school wordt toegelaten, wanneer je gezakt bent voor de Pabo rekentest.

Het Drachtsterplein is ooit aangelegd om zonder stoplichten te kunnen functioneren, dat heeft precies drie maanden geduurd. De Julianalaan was ooit driebaans – met voorsorteerstroken in het midden – evenals overigens het Europaplein. Beide werden versmald en toen werd de doorstroming beter …. Tuurlijk. Het aantal minirotondes is niet meer op de vingers van twee handen te tellen – alles voor de doorstroming. Brommers op de rijweg, fietsers in de voorrang, de paal van Krol. Bushaltes midden op de rijbaan en kilometers ongebruikte busbaan daarnaast. Doorstromen maar.

Wanneer gaan onze deskundigen het nu eindelijk eens tussen de oren krijgen, dat visueel versmallen slechts leidt tot cosmetische doorstroming. Het ontbreken van resultaten uit het verleden zou toch afdoende garantie voor de toekomst moeten zijn. Cosmetisch geneuzel helpt niet. Welke deskundoloog laat bijvoorbeeld een dubbelbaans stadsingang over de Drachtsterbrug eindigen bij een minirotonde voor de Miro? Wie bedenkt het inkleuren van een tweetal minirotondes aan weerzijde van de Hermesbrug en wie vindt het normaal een bushalte vóór een minirotonde te plaatsen in plaats van daarachter.

Dan neem ik de suggestie voor het versmallen van de Anne Vondelingweg nog maar even niet eens serieus. Dan noem je een weg naar een eigen politiek medestander uit het verleden en dan wil je hem zo smal maken dat de eigen `narrow mind´ er niet meer doorheen past. Gaan we van de Mr P.J. Troelstraweg dan een duurzame CO2 neutrale innovatieve superbusbaan maken of iets dergelijks?

Wil je het stilstaande verkeer in Leeuwarden werkelijk een handje helpen, is de oplossing relatief eenvoudig. Schaf al die goedbedoelde verkeersregulerende flauwekul gewoon af. Fietserjes gaan weer gewoon wachten op een minirotonde, bushaltes krijgen weer een eigen bushalte rechts van de weg. De meest idiote minirotondes even uitgraven en de paal van Krol kan naar het Fries Museum. Probleempje opgelost.