De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for september, 2008

Tempo … of niet?

dinsdag, september 30th, 2008

Rond half augustus ontvingen we in Zuiderburen de gemeentelijke aankondiging aangaande de bestrating van de KrommeZijl. Het was zover, met een paar jaar vertraging, zouden we dan eindelijk een straat voor de deur krijgen. Hoera, onze vreugde was groot, ‘better let as net’. De werkzaamheden zouden een slordige vijf maanden in beslag moeten nemen en in september een aanvang hebben. En zo geschiedde …

Maar wie even meetelt, hoeft slechts tot drie te tellen om erachter te komen dat dan de klimatologische winter is begonnen. Verder hebben de heren stratenmakers de onhebbelijke neiging om zodra het shagje nat dreigt te worden, het passeren van die klimatologische winter in een schaftkeet af te wachten.

De totale lengte van de KrommeZijl zal circa 500 meter bedragen of te wel in de planning ligt het fenomenale aantal van wél 5 meter bestrating per (werkbare-) dag, machinaal wel te verstaan. In werkelijkheid zijn we nu zes weken verder en wanneer er 100 meter (deels) klaar is, is het veel. Het werkelijke tempo ligt daarmee op circa 3 meter per dag. Omgekeerd gaat het straten dus geen vijf maanden duren, maar minstens acht. Daarmee moet je dan maar hopen dat het af is, voor de bouwvak volgend jaar.

Zo is er ook in een onbewaakt moment een drempel aangelegd aan het begin van de Wiardaplantage, direct links bij de eerste rotonde in de wijl Zuiderburen. Dat je daar een drempel neerlegt, daar kun je je nog een voorstelling bij maken. Dat die drempel een hoogte kent van een centimeter of 80, is bezopen. Menig automobilist in Zuiderburen rijdt nu rond met een bobbel in het dak van de voiture, in ieder geval met een ongezonde hoeveelheid hoofdpijn.

In de volksmond heet het gekke ding inmiddels ‘poor man’s Disney World’, je hoeft niet meer naar Parijs om gelanceerd te worden. Navraag leerde dat deze lanceer-helling volgens de normen was aangelegd. Elk weldekkend mens zou dan die normen willen bijstellen, maar dat is blijkbaar onbegonnen werk.

Net zo onbegonnen is het naar de bouwmarkt gaan om een blijk wegenverf te kopen a €35,- (inclusief BTW). Met dat blikje verf kan er dan een extra pijl rechtsaf op het wegdek de wijk uit, worden ingekleurd. Daarna de meneer die aan de knoppen van de stoplichten moet draaien even wakker maken en vervolgens iedereen kan op tijd op zijn werk verschijnen.

Die extra rechtsaffer maakt onderdeel uit van het onderzoek naar het Drachtstercomplex. Het is niet complex, jullie maken het complex. Voor de zomer werd geannonceerd dat die extra rechtsaffer zou bestaan uit extra asfalt in september aan te leggen. September is voorbij en tenzij modern asfalt er uitziet en aanvoelt als gras en bagger, heb ik hem niet kunnen vinden.

Het bespreken van het onderzoek is weer eens met drie maanden opgeschoven, het op een talud plakken van een laagje asfalt dus ook. En ook de mannen van het asfalt kunnen niet ontkomen aan iets wat we hier herfst en winter noemen, dus ook dat gaat niet eerder dan voor de volgende bouwvak een begin zien. Plak nou gewoon een wit pijltje erbij en wanneer dat pijltje straks overcompleet is, zet je hem toch gewoon op marktplaats.

Lintje knippen

vrijdag, september 26th, 2008

Iedereen haalt wel eens een bloemetje en dus bezocht onze burgervader, de heer Ferd Crone, recentelijk ook één van onze lokale flowershops. Alleen kwam onze burgermeester geen bosje rode rozen halen, maar deze welwillende ondernemer lastig vallen. Eén of andere ambtenaar was tot de conclusie gekomen dat een vlaggenmast die er al 26 jaar staat, daar niet had mogen staan. Ook het hekwerkje om de bloemetjes te beschermen tegen de bijtjes, stond 10 centimeter te ver op het trottoir … killing natuurlijk.

Met deze grove overtredingen van maatschappelijk ondernemen, kun je als ambtenaar maar één ding doen. Je stuurt de wetshandhaver van het Raadhuisplein er op af en dus ging onze burgervader schielijk zich eens goed onderhouden met het betreffende bloemenmeisje. Op straffe van een dwangsom van €250,- per dag wordt de vlag gestreken … letterlijk. Het leven gaat inderdaad niet over rozen, hoogstens over de rode doornen daarvan.

Zo mag je als horeca ondernemer wél een glas wijn schenken, maar niet vanuit datzelfde pand een fles wijn verkopen. Het is niet mogelijk om een horeca vergunning en een detailhandelsvergunning op één pand te verkrijgen. De hele zonovergoten wereld is voorzien delicatessen zaken, waar je de aanschaf kunt voorproeven, gelardeerd met een hapje. Zij noemen dat lunch. Wanneer je dat in Leeuwarden wilt proberen, moet je de winkel eerst in tweeën zagen. Zo niet, dan komt de man met de ambtsketting het blijkbaar even uitleggen.

Tegelijkertijd zijn er plenty plaatsen aan te wijzen waar bewoners wél serieuze overlast bezorgen aan omwonenden, maar daar zien we alleen de frontlijnteams portiekgesprekken voeren. Die belt aan om de gratis milieubox en dito wasmachine door de brievenbus heen te duwen. Die wasmachine wordt overigens aangemerkt als grootste succes tot nog toe, de vrouw des huizes deed de was nog op de hand en dan ben je sociaal desolaat. Tenminste dat vond de formulieren sergeant-majoor.

Je vraagt je in armoede af of er geen lintjes meer zijn om te knippen. Wanneer je dan toch handhavend en brutesk wilt opereren, ga dan eens langs bij die ondernemers die maar gewoon hun gang gaan. Dan moet je dat wel ’s avonds doen, want Willem’s avondshop is tijdens ambtenaren-uren gesloten, tenzij de gemeente tegenwoordig wel weer vergunningen uitgeeft voor avondwinkels … natuurlijk.

Chocolade geneuzel

dinsdag, september 23rd, 2008

Gisteravond was het weer zover, het maandelijks hoogtepunt voor politiek Leeuwarden, de maandelijkse raadsvergadering. Op de agenda het beroemde frisfeest … een feestje voor de jeugd tot 16 jaar in een lokale discotheek, waarbij alcohol niet is toegestaan en daarmee annex de beleidsnota jeugd en alcohol. Tot slot de zoveelste episode van de rapportage van de burgervisitatiecommissie (drie keer woordwaarde en 50 punten extra, de lettertjes zijn op).

Daarvoor ga je op het puntje van je stoel zitten. Dat moet ook wel, want ondanks de uitvoering van het advies van de visiterende burgercommissie, zitten de bankjes in de raadszaal nog steeds K.. Ons bestuur doet er alles aan om de burger meer te betrekken bij de politiek. Gisteravond werd zelfs een klasje vol leerlingen ingehuurd om de tribune te bezetten, zodat het op het beeld nog wat leek – voor wél 15 minuten. Voor meer was zeker geen budget.

De hoeder van het Woord (Gerben Hoogterp) had de spontane inval om voortaan ’s avonds chocolade uit te delen aan het uitgaanspubliek, zodat deze daarna rustig geworden huiswaarts zouden keren. Gerben had zeker ’s middag gecontroleerd of zijn Internet aansluiting het nog deed … en die deed het. De GGZ en de politie van Schiedam werden ten tonele opgevoerd om de rustgevende werking van chocolaatjes te ondersteunen. Voortaan moet er dus eerlijke chocolade gekweekt worden in de volkstuintjes van weleer.

Tijdens de eerdere commissie vergadering werd er uitgebreid gediscussieerd over welke smaken chocolade het doel het best zou kunnen dienen. Kersen bonbons werden daarbij uitgesloten, spijtig genoeg. ’s Avonds en de volgende dag werd onze initiator plat gebeld door de media … hoewel eigenlijk zijn directe collegae … Gerben had zijn 06 uitstaan. En die directe collegae wisten spontaan nog van niets … zelfs zij konden er geen eerlijke chocolade van bakken zogezegd.

En dus werd gisteravond het chocolade geneuzel nog eens eventjes dunnetjes overgedaan, gelardeerd met uit te delen chocolade repen in de smaken melk, puur en wit. Er zaten dus ruim 30 raadsleden min of meer verplicht ruimschoots een héél uur aan een reep te knagen, omdat broeder Gerben het niet wilde begrijpen. De PvdA fractie moest nota bene de vergadering schorsen om in besloten kring een uitweg te zoeken voor haar deelgenoot in het College. Die werd relatief snel gevonden … we gaan het niet doen.

En zo zijn er ruim 50(!) grappige vergaderuren verloren gegaan a raison van – doe eens spannend €150,- per uur, afgezien van de tijd die ambtenaren hebben verbruikt om hier ook nog min of meer serieuze aandacht aan te schenken. Daar hadden we dan wel twee frisfeesten van kunnen organiseren. Verplaats alsjeblieft dit soort onderwerpen voortaan naar de Harmonie, dan kun je er wellicht nog toegangskaartjes voor verkopen ook. Wat een theater.

Klantcontact Centra

vrijdag, september 19th, 2008

Het was deze week een jaar geleden dat mijn vader is overleden, toch een moment om even bij stil te staan. Dat vond ook de belastingdienst, die presteerde het om precies op de kop af één jaar na dato een briefje aan mijn moeder te richten. Wellicht is het aan uw aandacht ontglipt dat uw echtgenoot precies een jaar geleden is overleden en wij nog geen aangifte successiebelasting hebben ontvangen. Wij stellen u in de gelegenheid dat alsnog binnen 10 dagen te doen. Botheid ten top. Tijd dus om even bilateraal overleg te hebben met de belastingdienst dienaangaande. Even telefonisch zwaluwstaarten, zeg maar.

Hoe je ook belt met het blauwe enveloppenkantoor, je komt altijd terecht in het menu van het klant contactcentrum of te wel de belastingtelefoon. Kies een 3 en dan een 9 voor terug in het menu, vervolgens een 6 en een 7 en dan … tuuterdetuut tuut tuut tuut. Het is te druk, de verbinding wordt verbroken. Hoe is het in godsnaam mogelijk, dat het bij de belastingdienst te druk is, wanneer je niemand kunt vinden? Na verschillende additionele pogingen moet je hopen dat je iemand aan de lijn krijgt met als achternaam Janssen of zo, die kun je namelijk gewoon verstaan.

Uitstel van aangifte successierechten kunnen ze bij de belastingtelefoon niet verstrekken, een verzoek daartoe kunt u faxen aan het betreffende regiokantoor. In dit geval Leeuwarden. Uit eerdere ervaringen weet ik al, dat het regiokantoor officieel alle faxen heeft afgeschaft. Deze apparaten worden nu voornamelijk gebruikt om de broodjesbestelling door te geven. Kijk en dan wordt het tijd voor de trukendoos en dus heb ik nu tenminste een naam van de behandelend ambtenaar.

Niet dat je deze beste man kunt bellen … je kunt je terug laten bellen. Lang leve het klantcontactcentrum. Wanneer schikt het u dat u teruggebeld wordt door meneer X? … Vanavond na acht uur ben ik thuis bereikbaar. Meneer van Ulzen, dan werkt die afdeling niet … Dat komt dan goed uit … ik ook niet. Zucht.

Het is niet alleen de belastingdienst die gebruik maakt van dit soort bereikbaarheidsterreur. Diverse aanbieders van Telecom diensten, het UWV en straks ook de gemeente Leeuwarden denken hun dienstverlening zo op peil te (gaan) brengen. Je zult maar – bijvoorbeeld – achter de telefoon zitten bij het UWV en de belastingdienst nodig hebben. Beide partijen mogen alleen maar terugbellen … gaan ze elkaar elektronisch tegenkomen in het midden óf gewoon op de vluchtstrook op de Tesselschadestraat.

De gemeente Leeuwarden zou om haar telefonische dienstverlening daar te krijgen waar ze die hebben wil, in ieder geval moeten afzien van een Klant Contact Centrum. Dat scheelt een paar honderdduizend euro en het is wel zo prettig om gewoon iemand aan de lijn te krijgen die met verstand van zaken terugpraat.

Daar zijn allerlei digitale hulpmiddelen voor, maar de beruchte gele memo stickertjes mogen wat mij betreft ook. Alles om te voorkomen dat je terug gesmeten wordt in het menu en daarbij gewonden gaan vallen – of erger. Mijn vader kunnen ze toch niet terug bellen – hij neemt in ieder geval gewoon niet op en hij heeft de fax lekker ook de deur uitgedaan.

Morbiditeitsplan

woensdag, september 17th, 2008

Gisteren was het de dag waarop mijn vrinden in het Haagse jaarlijks laten weten welke nieuwe kleur multo mappen ik moet aanschaffen. Aangezien ik de ringbandsystemen van vorige jaren niet door de shredder mag halen, heb ik binnenkort een nieuwe kast nodig, temeer omdat de beschikbare kleurtjes aan het opraken zijn.

De rode klapper is gevuld met het ontsnappingsplan in geval van verschroeiende vloerbedekking of uitslaande brand. Zodra er sprake is van een levensbedreigende situatie gaat deze klapper van hand tot hand omdat daarin vermeld staat waar de nooduitgang zich bevindt. Met enige regelmaat wordt gecontroleerd door een externe ambtenaar of deze klapper nog actueel is, waarvan aantekening gemaakt wordt in de groene ordner.

Daarnaast staat een geel exemplaar met de risico analyse. Of de bureautjes wel in hoogte verstelbaar zijn. Dat zijn ze, alleen is er nog nooit iemand die daar gebruik van gemaakt heeft. Het plan van aanpak hebben we gemakshalve – gescheiden door een tabblad – maar achter de risico analyse opgeborgen. Dan is er nog een blauw mapje met de dingetjes die de BHV’er (bedrijfshulpverlenert) wil bewaren. Maandelijks wordt er gecontroleerd of het schaartje nog in de verbanddoos zit, waarvan dan weer in een aantekening gemaakt wordt in de groene klappert.

De blauwe ordner is bedoeld voor de monumentale ambtenaar. Bij ons is die relatief leeg, de stickertjes van de Gamma zitten nog achter het plafond verborgen, zeg maar. Dat wil niet zeggen, dat je door het leven mag gaan zonder blauwe ordner, je moet en zal aan plankvulling doen. Per kwartaal wordt in de groene ordner bijgehouden dat de blauwe ordner nog steeds existeert. Het energie besparingsplan is binnen onze organisatie nog een manco – ook daarvan is aantekening gemaakt in de groene ordner. Het vinkje staat niet in de linker maar in de rechter kolom.

Dan hebben we nog wat los spul zoals bouwvergunningen voor het reclame bord ‘hallo wij zitten hier onze boterham te verdienen en waarschijnlijk die van u ook’. Ik wil de afvalboekhouding en verpakkingsregistratie niet onvermeld laten en ook vooral niet te vergeten, de aangiftes Statistiek voor het CBS. Die heb ik alvast ingevuld voor de jaren 2009 – 2015, dat scheelt weer. Dat is het dan wel – op hoofdlijnen.

Komende vrijdag hebben we dan de verplichte jaarvergadering met de collegae, waarop we moeten beslissen welke kleur ordner we gaan gebruiken voor het mobiliteitsplan en de subkleur voor het manifest aangaande de verantwoordelijke burger. Tenminste wanneer het aan den Haag ligt. Aan dat mobiliteitsgebeuren gaan we een praktische invulling geven, u dient op uw werk te verschijnen en bijvoorkeur op tijd. Die wordt dus zwart … een morbiliteitsplan.

Daarmee resteert oranje voor het manifest voor de verantwoordelijke burger. Daarin staat nu de administratieve organisatie beschreven, maar die hebben we straks niet meer nodig. Dat is best wel handig, want dan komt de kleur wit ook weer vrij, daar zit namelijk de boekhouding in opgeslagen en de personeelsadministratie. Daar kan dan mooi de exit strategie in opgeslagen worden.

VVV Bonnen

maandag, september 15th, 2008

Afgelopen zaterdag stond er in de LC een stukje over de armoedeval die de resultante zou zijn van het uitbetalen van de zogenaamde langdurigheidtoeslag aan langdurig bijstandsgerechtigden. Wanneer je een poosje afhankelijk bent van een (bijstands-)uitkering, kan de formulierenbrigadier een vinkje zetten bij een additionele grappige uitkering van €500,-. De langdurigheidstoeslag, of te wel, de nummer 12 op mijn lijstje. Hoelang dat poosje is, wordt binnenkort per gemeente bepaald en zal in Leeuwarden de drie maanden wel weer niet overstijgen.

Daardoor stijgt het inkomen en dalen dus de rechten op één van de andere 119 omgekeerde belastingen of maatschappelijk verantwoorde duurzaam innovatieve CO2 neutrale regelingen. Eindelijk wordt de doelgroep nu eens zelf geconfronteerd met deze armoedeval. Om deze financiële consequentie van een cumulerend aantal regelingen te omzeilen, heeft de cliëntenraad van Leeuwarden al eens gesuggereerd om dit type donaties voortaan uit te keren in VVV bonnen. Ook een manier om je niet aan de wet te houden, wanneer die wet je even niet uitkomt.

Een vaak gehoord argument is, dat al regelingen niet bedoeld zijn om een armoedeval te op het laagste niveau van het loongebouw te creëren en dat daarom de grens om ervoor in aanmerking te komen, moet worden opgetrokken naar 120% van het minimumloon. Dat is een oneigenlijk argument, daarmee pak je het probleem niet aan, maar schuif je het gewoon op. Zolang je per jaar maar minder verdient dan een heel respectabele €21.000,- zit je dan aan de goede kant van de voorzieningen streep.

En wat gaat onze Staatssecretaris Abouthaleb straks doen om te voorkomen, dat zijn kerstgratificatie van €50,- voor minima tot gevolg heeft dat ons minimum voor de langdurigheidstoeslag buiten de boot valt? Die kerstgratificatie is namelijk voor de wet gewoon loon en je hebt alleen recht op de toeslag, wanneer je gedurende vijf jaar geen loon hebt genoten. Ook hier geldt weer, dat – volgens de wet – het bij het ontvangen van (meer) loon, het vrij besteedbaar inkomen kan dalen. Het is net als bij gewoon werken, alleen wordt je daarvan wel moe.

Of doen we de kerstgratificatie ook in VVV bonnen? Gaat Abouthaleb in het kader van de integratie rond half december op een rendier en toegedekt door een rode puntmuts op, door Nederland langs de deuren? O dennenboom, o dennenboom, wat is mijn VVV bon wonderschoon …

Ik mag toch aannemen dat deze suggestie van de cliëntenraad (de genieter is tot cliënt gepromoveerd, de rest van de Leeuwarder bewoners worden dus niet meer als cliënt gezien) door het ambtenaren apparaat vriendelijk wordt weggemasseerd.

Europaplein

zaterdag, september 13th, 2008

Vanaf vorige week maandag worden de bruggen over het van Harinxmakanaal niet meer gewipt tijdens de spits. Het heeft een paar jaar geduurd voordat politiek Leeuwarden deze meest eenvoudige maatregel heeft geëffectueerd, maar uiteindelijk is het toch gelukt. Proefondervindelijk en uit eigen ervaring kan ik getuigen dat het werkt.

Gistermiddag om kwart over vijf was het Drachtserplein vrijwel leeg. Ik kon mij niet meer heugen wanneer ik voor het laatst deze col op dat tijdstip beklommen had in wél de tweede versnelling. Zo zit er nog zo’n bereikbaarheids bevorderende maatregel in de planning … het dubbelbaans kunnen oprijden van het Europaplein. Doen! En het liefst gisteren, net zoals het afbreken van een stukje busbaan vanaf Stiens richting Leeuwarden om een extra opstelstrook te kunnen creëren.

Dat Europa plein heb ik van aanvang aan met een immer stijgende verbazing bekeken. Ooit was dat plein de nachtmerrie van rijexamen doend Leeuwarden, een driebaans rotonde waarbij het verkeer wat de rotonde naderde, voorrang had. Overigens is daar toentertijd nooit een file of langzaam rijdend verkeer waargenomen, maar dat terzijde.

Met de minirotonde hausse die Leeuwarden na die tijd als een nooit afzwakkende orkaan geteisterd heeft, werd ook het Europa plein geofferd. In plaats van zich te beperken tot het plaatsen van een paar bordjes ‘pas op, voorrang gewijzigd’ werd de hele rotonde ge-re-herreconstrueerd. In plaats van de streep naar het midden op te schuiven om zo twee banen te creëren, werd een complete rijstrook verwijderd en bezaaid met gras.

De betonnen blokkeringsblokken zijn na het passeren van een willekeurige vrachtwagen nog steeds met enige regelmaat op vijf meter hoogte te bewonderen. Ergo; Het Europa plein is te klein … hoe verbazingwekkend. Met enige regelmaat stond de file bij Marssum voor de deur. Daarna werd het tijd voor fase next, we gaan strepen en pijlen op het asfalt aldaar kwispelen. De mensen die al een rijbewijs hebben, hadden niet begrepen hoe je rotonde moest rijden. Tuurlijk.

Straks ziet het plein eruit met een tweetal brede stroken met een streep in het midden en dubbelbaans opstelstroken. Dit voortschrijdend inzicht heeft dan geleid tot een continue her-reconstruerings proces met als uiteindelijk resultaat iets wat we 10 jaar terug ook al hadden. Alleen de bordjes ‘Pas op, minirotonde’ zijn niet meer nodig. De minirotondes voor het FEC en bij de Hermesbrug ook nog even weghalen, een paar rozenstruikjes planten en dan is de rondweg weer net zo retro als vroeger.

Open Office

vrijdag, september 12th, 2008

Afgelopen week heeft de gemeente Leeuwarden een opdracht gegund aan de firma Dell om nieuwe hardware te leveren voor het grappige bedrag van (afgerond) €500.000,-. Eén onderdeeltje van die opdracht bestaat uit archiveringssoftware voor het Microsoft mailsysteem en toen begon er wat te knagen … ergens diep achterin. Dat je mail wilt archiveren, ach daar is wel wat voor te zeggen. Maar het Microsoft mailsysteem is in flagrante tegenspraak met de terechte plicht vanuit Brussel en Den Haag om te migreren naar Open Source oplossingen. Je moet het huidige mailsysteem niet archiveren, maar migreren en wel naar een Open Source systeem met open standaarden.

Nog steeds heeft het er alle schijn van dat open standaarden – en de consequenties van het niet implementeren daarvan – maar niet willen doordringen tussen de oortjes van de ambtenaren en de verantwoordelijke bestuurders. Al jaren achtereen wordt met de mond wat anders beleden dan in werkelijkheid wordt uitgevoerd. De onderhoudsovereenkomsten met de huisleveranciers van de gemeentelijke software zijn voor jaren verlengd en dus zit deze gemeente met de handjes gebonden op de rug feitelijk gewoon vast aan Microsoft en dus aan de prijspolitiek van deze partij.

De toetreding tot het Open Source samenwerkingsverband D!impact werd – om overigens begrijpelijke redenen – op het laatste moment afgeblazen. Hele landen, maar ook bijvoorbeeld de stad München (30.000 werkplekken!) maken gebruik van Open Office – de gratis Open Source tegenhanger van het Microsoft Office pakket. En wat doet Leeuwarden in die richting? Niets … helemaal niets, o ja het onderhoudscontract met Microsoft is niet verlengd. Dat is iets anders dan actief aan de gang gaan om de implementatie van Open Source oplossingen te implementeren. De doorlooptijd in München was slechts drie maanden, het kan dus wel.

Een deel van de oorzaak ligt ongetwijfeld in het gegeven dat ambtenaren een andere taal spreken, dan automatiseringsdeskundigen die het wel snappen. Dat bleek afgelopen week maar weer eens toen bekend werd dat 90% van de ambtenaren zelfs nog nooit van het ODF (Open Document Format) gehoord had, laat staan dat ze hun MS Word documentje überhaupt in een ander formaat kunnen opslaan.

Een ander voorbeeld van deze ruis op de lijn kan iedereen terug vinden bij het CJIB. Het maken van een stukje software gingen ze daar outsourcen naar India, want dat is modern en goedkoop. Omdat het CJIB het niet voor elkaar kreeg om hun beveiligde IT omgeving openstellen via het Internet voor de programmeurs in India, werden de programmeurs maar uit India ingevlogen naar Leeuwarden. Hoezo outsourcen en goedkoop? Dit was weer eens een Mozes en berg verhaal.

Nog zo eentje, was de aanbesteding van het Rijk, waarbij in de voorwaarden voor de nieuwe werkplekken opgenomen was, dat deze werkplekken Microsoft SQL moesten ondersteunen. Hoe bedoel je … wij willen over naar open standaarden. Wanneer je eist dat je PC’tje kan lullen met Microsoft SQL, dan ben je verplicht om ook de rest uit de grote doos met het Microsoft logo naar binnen te roeien.

De verantwoordelijk wethouder moet gewoon eisen dat er voor het einde van dit jaar geen document het gemeentelijk huis verlaat in een ander formaat dan het ODF formaat. Huur maar een paar werkacademie gympen in om de Microsoft logootjes op alle PC’tjes met Tipex weg te halen en te vervangen door software die wel aan die open standaarden voldoet. Hoe moeilijk kan het zijn?

Sigaren uit andermans doos

zaterdag, september 6th, 2008

Zoals te doen verwachten waren de reacties op mijn epistel van gisteren weer weinig genuanceerd. Daarentegen werd vrijwel direct na het beroeren van het knopje ‘zenden’, minimum maatregeltje 118 aan mijn lijstje toegevoegd, de kerstgratificatie van 50,- euro voor minima. Deze keer met de legitimatie dat de energielasten zo gestegen waren. Ik krijg die gratificatie niet, mijn energie is blijkbaar niet duurder geworden … en zou ik hem krijgen, dan wordt mijn gratificatie gewoon wegbelast door broeder Bos.

De meest irrationele opmerking die te lezen viel, was een reactie van de lokale SP assistente. Ik moest niet zeuren, het bedrijfsleven kreeg er ook een hoop geld bij, de WW premie wordt afgeschaft. Om te beginnen zijn de WW premies bijeengebracht door werknemers ‘en werkgevers – het is een verzekeringspremie en geen belasting – waarbij de werkgevers ruim twee derde van de pot gevuld hebben. De WW premie voor werknemers wordt afgeschaft en het werkgeversdeel verminderd. Wie is hier nou stapel mesjogge?

Mevrouw de SP assistente, vergelijk het met de volgende: U heeft een te hoge voorschot nota aan het energiebedrijf betaald en die zal het surplus terug betalen … aan de buurman. Dat is niet eens meer een sigaar uit eigen doos, die sigaar wordt cadeau gedaan aan anderen! Roken is slecht voor U, dus zit het kabinet met zijn vingertjes in mijn doosje sigaren te graaien.

Het effect van al die sociale bezigheidstherapie ten gunste van de minima laat zich al jaren aanschouwen. Langzamerhand kan Nederland de vergelijking met donker Afrika op dit terrein glansrijk doorstaan, daar worden de heren ook vooral moe van het meedraaien in de schaduw van de bananenboom. Werknemers worden in Afrika per dag betaald, zo niet, dan komen ze pas weer opdagen wanneer ze honger hebben en dat kan best een weekje duren. Overigens kent men daar geen sociaal vangnet stelsel en is dus elke Afrikaan werknemer … wanneer het zo uitkomt.

Wanneer in Nederland beter betaald worden, gaat de doelgroep eveneens minder werken – of zij stoppen er zelfs compleet mee. De schaal waarop is van een iets andere grootorde, maar dat is het dan ook wel. Vrouwen die niet in deeltijd werken zijn een zeldzaamheid, 55 plussers die nog gewoon voltijds doorgaan eveneens. Bijstandsmoeder met kleine kinderen hebben niet eens meer een sollicitatieplicht. Mensen die trek hebben, kunnen zich melden bij een loket.

En wat doen we er aan? Onder het kopje ‘ik is een randdebiel en we doen met zijn alle gezelli mee’ subsidiëren we de arbeidsmoraal collectief naar de filistijnen. Wanneer we een willekeurige Tanzaniaan een kerstgratificatie geven, koopt die daarvan een verse bananenboom. De beste manier om een hoger inkomen te verwerven was harder werken of überhaupt werken. Wanneer je tegenwoordig daaraan wilt meedoen, krijg je hoogstens de blauwe enveloppen in een hogere frequentie naar binnen geduwd. De minimale extraatjes moeten namelijk wel worden betaald.

Overdreven? Nee hoor. Ik heb al mensen aan het bureau gehad, die snikkend vroegen of zij alsjeblieft de salarisverhoging weer mochten inleveren … of met behoud van salaris minder konden gaan werken … het liefst op vrijdag vrij. De huurtoeslag werd lager, net zoals een keur aan andere donaties van Rijkswege. Probeer eens op een vrijdag iemand te vinden en de conclusie zal luiden dat de betreffende werknemer niet de enige is. De vierdaagse werkweek is in Nederland gemeengoed geworden.

Dat het leven duurder geworden is, zal niemand zijn ontgaan. Dat het een zinloze exercitie is, om dan harder te gaan werken evenmin. Het is goedkoper om minder te gaan werken en te de vrije vrijdag te gebruiken om de formulierenbrigadier voor te blijven.

Armoedebestrijding …. €16,7 miljoen later …

donderdag, september 4th, 2008

Op 19 september aanstaande heeft de lokale SP een ledenavond over armoedebeleid, ook wethouder Florijn zal daar acte de présence geven. Spijtig genoeg impliceert ledenavond, dat de bijeenkomst een besloten karakter zal hebben en ik ben niet op voorhand van zins, lid te worden van de SP. De hoogte van de contributie is daarmee niet eens zozeer een probleem, dat is namelijk zo’n beetje het enige wat bij de SP niet inkomensafhankelijk is.

Dat zal ongetwijfeld samen hangen met de beruchte SP afdrachtregeling, waarbij volksvertegenwoordigers van de SP de vergoedingen moeten afdragen om de verkiezingskas te spekken. Sociaal samen het beter weten dan de rest van Nederland en dat dan ook sociaal samen betalen, zeg maar. Ik vind het goed en als ik het niet goed zou vinden, doen ze het toch. Het zal.

In Leeuwarden spenderen wij jaarlijks een slordige €7,7 miljoen aan inkomensaanvullende flauwekul ten behoeve van minima én de SP heeft dáár haar verkiezingskas niet voor ter beschikking gesteld. Tegelijkertijd staat er op de gemeentelijke balans nog een restpostje open van pak hem beet €13 miljoen aan nog terug te vorderen gelden van (ex-)bijstandsgerechtigden, waarvan de dienst zelf constateert dat 70% oninbaar is.

Dat impliceert dat er (neerwaarts afgerond) nog een stropje van minimaal €9 Mio boven de markt hangt, waarover iedereen – het College voorop – het zwijgen toe doet. Dat is geen aardige boodschap, maar hij wordt er niet anders van. Uitdelen mag wat kosten en het liefst betaalt een ander.

Armoede bestrijding zal vast en zeker nodig zijn, maar daarvoor moet je eerst eens definiëren wat armoede dan is. De vader die klaagt bij het loket dat zijn pasgeborene moet slapen in de doos van de nieuwe flatpanel TV, hoort daar volgens velen ook toe. Ik denk daar wat genuanceerder over. De Marokkaan met een halve AOW woonachtig op het Rif gebergte, flikkert nog dagelijks gillend van het lachen daar vanaf. Waarschijnlijk is die halve AOW aangewend om een bungalowpark voor Nederlandse vakantievierders mee te realiseren.

De teller van het aantal inkomensafhankelijke regeling is inmiddels de 100 ruim overschreden. Momenteel staat die teller op 117 stuks, om precies te zijn. Sommige daaronder zijn landelijk, sommige nog slechts voorstellen, maar de meeste regionaal en ingevoerd.

Al vaker heb ik beargumenteerd dat minima die cumulerend gebruik maken van de aangeboden voorzieningen, het vrij besteedbaar inkomen van Jan Modaal riant niet eens benaderen, maar riant overstijgen. Om wat te doen aan die armoedeval moet je het aantal voorzieningen niet uitbreiden, maar juist afschaffen. Ik zal er een paar noemen die zonder moeite afgevoerd kunnen worden (niet limitatief);

> Vrijstelling hondenbelasting
> Vergoeding tantra- en yoga behandelingen (vergoeding alternatieve geneeswijzen)
> Langdurigheidstoeslag
> Subsidie kerstverlichting
> Formulieren brigade
> Zemvangnet regeling
> Gratis BNG pas
> Persoonlijke coaches, frontwerkers & portiekgesprekken
> Rugzakregeling

Helaas is het huidige sentiment niet van dien aard, dat er bij de SP enig realiteitsgehalte kan worden verwacht. Om maar eens iemand te citeren ‘Gert-Jaap, we hebben gewonnen, de armoede blijft’. Bovenstaande flauwekul waarschijnlijk dus ook.