De wereld volgens Gert-Jaap…

Archive for oktober, 2007

MER

woensdag, oktober 31st, 2007

‘Ruim 2000 woningen in Zuiderburen’, zo luidde een kop in de Leeuwarder Courant van gisteren. In werkelijkheid worden het er 2075, het is maar hoe je het begrip ruim interpreteert, krap 2100 had ook niet misstaan. In het concept bestemmingsplan werd in beginsel nog gesproken van 1900 woningen en die 1900 was precies het aantal wat overeengekomen was met de vereniging van huiseigenaren in Zuiderburen. Je kunt er nog over discussiëren of circa 1900 nu 1890 óf 1910 woningen impliceert, maar 2075 zijn het er in ieder geval niet.

Raadsbrief, vastgesteld in de openbare vergadering van 15 december 2005, gemeenteraad Leeuwarden.
Tussen partijen is het volgende overeengekomen: Het college van burgemeester en wethouders is bereid de gedane optimalisatievoorstellen aan te passen door de bebouwing van de noordoost hoek van Zuiderburen (bos) te laten vervallen, onder de voorwaarde dat het wijkpanel en de vereniging van “Huiseigenaren Zuiderburen” akkoord gaan met de uitbreiding van het aantal te realiseren woningen in Zuiderburen van 1750 tot ca.1900.
In het wijzigingsvoorstel voor het betreffende bestemmingplan staat nu helemaal géén maximaal aantal woningen meer opgenomen. Zij (de gemeente) wil liever geen maximum aantal woningen meer opnemen in het nieuwe bestemmingsplan. Me dunkt, die truc hadden de bewoners van Zuiderburen ook zelf wel kunnen bedenken én dat is juist waarom er een spijkerharde overeenkomst met de gemeentelijke bestuurders is opgesteld. Mét de handtekening van de wethouders daaronder!

Hieruit blijkt maar weer eens, dat het maken van afspraken met ons gemeentelijke bestuur een zinloze aangelegenheid is, zelfs wanneer je deze schriftelijk opstelt en laat bekrachtigen door de raad. De dames en heren draaien al naar gelang de wind waait. We buigen naar links, we buigen naar rechts en als het geld opsmyt houden we op met buigen.

Uiteindelijk zijn er straks bijna 40%(!) méér woningen gebouwd dan initieel de bedoeling was. De collectieve financiële waarde van de wijk Zuiderburen moet omgekeerd dus gedeeld worden met 575 additionele woningbezitters. Gemiddeld genomen wordt dus elke woningeigenaar van het eerste uur, geript voor zo’n € 80.000,- en er zijn dagen bij, dat ik dát even niet bij me heb. Genoeg is genoeg, afspraak is afspraak.

De laatste 175 woningen, die in de planning staan, kunnen gevoeglijk gewoon geschrapt worden. Bovendien vergeet iedereen en passant dat bij een woonwijk met meer dan 2000 woningen een Milieu Effect Rapportage (MER) verplicht is – ook achteraf. Daar kon dan wel eens uitkomen dat er enkele bewoners langs de korenwolf kwekerij langs geweest zijn of dat opeens de subtropische zandhagedis zich buitengewoon goed thuis voelt in het nog aan te leggen bos.

Meneer de Boer

dinsdag, oktober 30th, 2007

Meneer de Boer wordt over twee jaar 50. Hoe oud was meneer de Boer 10 jaar geleden? Of deze: De bouwvakkers treffen het met goed weer. Het huis komt naar verwachting (puntje, puntje, puntje) af. Kies daarbij uit a) later b) eerder of c) mooier.
Mocht de lezer vermoeden dat deze vragen een hoog lagere school gehalte hebben, dan zal ik dat niet ontkennen. Zij zijn namelijk gekopieerd uit de rekentest die Pabo studenten hebben moeten afleggen om hun ‘studie’ te mogen vervolgen. Tevens worden deze vragen gebruikt om te bepalen of degenen, die het juiste antwoord weten, al dan geen HBO niveau bezitten. Logischerwijze dringt daarbij de conclusie zich direct op, dat allen onder ons met een afgeronde lagere schoolopleiding, dus een HBO niveau bereikt hebben. Hoezo inflatie van het diploma?

Door de ideologie, dat iedereen gelijk is en anders maar gelijk gemaakt moet worden, heeft iedereen over een paar jaar een academische graad. Het directe gevolg daarvan is dat werkgevers dus ook die academische graad gaan vragen aan hun werknemers in spé. Zo komt er al geen personeelsadvertentie voorbij zonder de kreet ‘HBO werk- en denkniveau’. Je zult meneer die meneer de Boer maar zijn.

Wethouder Florijn heeft op die nabije toekomst maar vast een voorschot genomen, door zijn werkgelegenheidsplan onder de noemer werkacademie te promoten. Prima, echter is er helemaal geen vraag naar werkacademici. Er is vraag naar mensen die normaal een telefoon durven en kunnen opnemen en die bereid zijn de handen uit de mouwen te steken. Het kunnen aanzetten van een spellingscontroller is mooi meegenomen, maar meer ook niet. Het vak leren, doen ze wel bij de werkgever, domweg omdat ze dat op school toch niet meer leren, laat staan op de werkacademie.

Het geld en de energie wat nu aan dit soort academici gespendeerd wordt, is trekken aan een dood paard. In plaats daarvan kun je veel beter je pijlen richten op de werkgevers en dan niet met dwingende maatregelen. Aannemers opzadelen met de verplichting dat het werk alleen gegund wordt, mits 5% van de werknemers uit de kaartenbakken komt, is ook voor die werknemers geen prettig vooruitzicht. In de praktijk zijn dat namelijk de zogenaamde ‘verkeersregelaars’ en uitsluitend voor de termijn die nodig is om de rotonde om te bakken.

Je kunt het lokale midden- en kleinbedrijf ook gewoon vragen om mee te werken en één of twee mensen onder hun hoede te nemen. Over het algemeen zijn deze ondernemers niet half zo asociaal als zij zo graag door de betrokkenen worden afgeschilderd en wel degelijk betrokken bij het wel en wee van onze stad. Deze werkgevers vragen alleen wel een zekere betrokkenheid en motivatie om de eigen onderneming te doen groeien en bloeien en dus ook de mogelijkheid om – zonder kosten – afscheid te mogen nemen van dissonanten. Daar rust voor onze lokale PvdA politici een schone taak, vraag dáár eens een lokaal experiment voor aan bij de partij politieke collegae in het Haagse.

Doorstroming

zondag, oktober 28th, 2007

Op zijn blog weet Sybren Pothumus te melden, dat hij weet waarom zoveel mensen de auto nemen de stad in, in plaats van de fiets. Nogal wat kruisingen (met name het Oostergoplein) vormen, volgens Sybren, grote blokkades. Verondersteld wordt, dat het aanleggen van de inmiddels beruchte fietsersbrug over dat Oostergoplein meer mensen gaat motiveren om op de fiets te gaan, straks ook vanuit de Zuidlanden. Een redenering, waarbij argument en doelstelling (niet voor het eerst en vast ook niet voor het laatst) door elkaar gehaald worden.

De doelstelling wordt geacht te zijn ‘meer mensen op de fiets’ of eigenlijk ‘fietsen is goed voor het milieu’. Fietsen is misschien goed voor de individuele gezondheid van de fietser – dat zal zo zijn – maar of fietsen goed is voor het milieu, is nog maar de vraag. Er zijn onderzoeken die het tegendeel doen vermoeden. Maar goed, aannemende dat fietsen milieuvriendelijk is, is de vraag waarom niet meer mensen dan gaan fietsen? Volgens de lokale groene partijen – en naar ik vermoed ook van het FNP – komt dat omdat fietsen niet ‘comfortabel’ is. Hetgeen, volgens mij, een juist conclusie is. Je wordt er moe van, soms nat en één keer per jaar is je stalen ros van eigenaar verwisseld.

Straks komen er in de Zuidlanden 6500 woningen bij, 70% van de bewoners zullen uit de stad Leeuwarden zelf komen én niet één, maar twee auto’s op de oprit hebben. Dat impliceert dat er geen 13000 fietsers dagelijks extra de stad in moeten, maar 13000 automobilisten. Hoe comfortabel je het ook maakt voor de fietser. Zoals Sybren zelf terecht opmerkt, op een fiets wordt je nat en in het merendeel van de auto’s niet. Een logische conclusie zou dan ook zijn om de doorstroming van automobilisten een hogere prioriteit te geven dan de doorstroming van fietsers. Dat is pas echt goed voor het milieu.

Wat de resultaten zijn van het als maar comfortabeler maken van fietsen, laat zich dagelijks aanschouwen. De omkering van de voorrangsregels op de minirotondes in de binnenstad heeft er toe geleid dat de verkeersveiligheid voor die fietsers is afgenomen en de stad dagelijks compleet vast staat. En dat alles vanuit de redenatie, dat wanneer fietsen maar comfortabel genoeg is – lees: we jennen de auto de stad uit – meer mensen gaan fietsen. Het tegendeel blijkt het geval, het aantal fietsbewegingen is alleen maar afgenomen.

Voor onze groene vrienden is het wel wat wrang om te constateren dat mensen wel degelijk graag comfortabel mogen fietsen. Het liefst op een fiets met vier wielen – tegen het omkieperen – met een overkapping eroverheen en een verbrandingsmotor. Dat kun je leuk vinden of niet leuk vinden, maar zul je voor een analyse wél als vaststaand feit moeten accepteren. Dat er dus wat moet gebeuren aan de kruising Oostergoplein, daar is iedereen het wel over eens. Maar niet ten faveure van de fietsers, maar ten behoeve van het autoverkeer en een €10 miljoen plus kostende fietsbrug is in dat kader geld vergriemerij.

Belastingdienst

vrijdag, oktober 26th, 2007

Ik snap best dat er mensen zijn die soms wanhopig worden van ons aller blauwe enveloppenkantoor en dat onze vrinden aan de Tesselschadestraat een andere kleur voor hun logo gebruiken dan groen en geel.

Recentelijk ontving ik het beroemde briefje waarin ik verzocht werd om alsnog aangifte te doen over 2006. Vroeger werd ik altijd gesommeerd, maar nu alles in een geautomatiseerd proces wordt vervaardigd, is er een afdeling communicatie in het leven geroepen. Aan een vriendelijk geformuleerd verzoek, wil ik over het algemeen graag voldoen. Het betrof de aangifte inkomstenbelasting van mijn ouders.

Ik mijzelf een hele donderdag ingegraven in een kubieke meter papier, kindertjes met vrouw naar het bos gestuurd, computer aangezet en aan de gang. Na een paar uur lees- en tikwerk kom je dan uiteindelijk aan bij de laatste vraag van het computerprogramma … wat is uw DigiD? Een goede vraag, maar ik vrees dat ik dát mijn recentelijk overleden vader niet meer kan vragen en twijfel ernstig of hij er überhaupt één heeft gehad.

Een DigiD is per slot van rekening van ná 1880 en alles van na 1880 deed mijn vader de uitdrukking ontlokken ‘Stop the world, I want to get off’. Hetgeen hem uiteindelijk ook in meer of mindere mate gelukt is. Het kan zijn dat er meer is tussen hemel en aarde, maar er bestaat in ieder geval geen belastingtelefoon. Het moet er hemels zijn.

Ik verdenk het belasting kantoor in Leeuwarden ervan, dat achter de draaideur een valluik zit, zodat je in een neerwaartse spiraal gekieperd wordt om in de catacomben aldaar uit te komen bij de belastingtelefoon. En daar zit dan vervolgens een ex-stagaire die het ook niet weet. U moet dit verzoek per fax voorleggen aan het regiokantoor …

Kies een 1 en een 6 en kies een 4 en een 9 voor terug in het menu. Nééééé …. ik wil niet terug in het menu, ik wil antwoord! Wat is het faxnummer van de belastingdienst in Leeuwarden? De belastingdienst heeft geen faxnummers meer, faxen zijn zo retro, dat wij die hebben afgeschaft. Ok, kan ik inkomen, mag ik dan een e-mail adres of een gewoon telefoonnummer. Dat kunt u uitsluitend per fax aanvragen. Goed, doet u mij dan een faxnummer …. Laat maar, ik kies wel een 9.

En op vrijdagmorgen na 11 uur bellen is ook een zinloze exercitie. Later … goed weekend. Laat maar, ik rij er wel even langs en geef mijn verzoek persoonlijk af. Dat soort verzoeken moet u indienen in Heerlen. Dat wordt weer een mooi weekend, ik hoop alleen dat het kantoor in Heerlen niet uitsluitend in de virtuele werkelijkheid bestaat.

Verlengde Schrans

donderdag, oktober 25th, 2007

Gisteravond hadden een aantal direct betrokken bewoners aan de Verlengde Schrans een bijeenkomst om de dames en heren politici te overtuigen van alternatieve mogelijkheden voor de aldaar gedachte fietsbrug. Om het voorstellingsvermogen van die politici iets te stimuleren, is met rode linten gevisualiseerd, op welke hoogte het kunstwerk zou moeten komen. Een kleur , die de betrokkenen zou moeten aanspreken, lijkt mij. Ik zou zeggen ga er eens kijken … kijkt en huivert.

De woning op de Verlengde Schrans 132 heeft een bordje ‘verkocht’ in de tuin staan en dat zal een bijzonder gezicht in de toekomst blijken. Je zult de stumper maar zijn, die net twee weken geleden je zuur verdiende spaarcentjes in die woning geïnvesteerd heeft. Huis met eigen oprit en straks met publieke afrit … in de tuin. Gedurende de komende 30 jaar wordt je dan maandelijks bij de overmaking van je hypotheek herinnerd aan het ‘comfort voor de fietser’. Weet je in ieder geval, waar je het voor doet.

Het huis op nummer 140 heeft nog een bordje ‘te koop’ in de tuin staan. De eigenaren moeten welhaast een buitengewoon optimistische aard bezitten. De vraagprijs luidt €279.000,- waarbij het euro-teken straks vervangen kan worden door het teken voor de Zimbabwaanse dollar. Ook een manier om het aantal starterswoningen te verhogen of sociale woningbouw te bevorderen.

Of wat te denken van die mevrouw die eerst in verband met een nog te bouwen museum, het Zaailand moest verlaten en besloot toch nog een paar jaar mee te gaan. Ook zij schafte zich een woning aan naast dit toekomstig gemeentelijk prestige object, nota bene na informatie opgevraagd te hebben over een eventueel aan te leggen fietsbrug. Nee hoor, valt reuze mee, niets aan het handje, kunt u gerust aanschaffen. Tuurlijk.

Het meest wrange is nog wel, dat of dit bezopen plan wel of niet doorgaat, helemaal niet meer ter zake doet. De schade is aangericht. Zelfs als de gemeente afziet van het bouwen van deze achtbaan zonder looping, zal elke potentiële eigenaar in het achterhoofd houden, dat wat niet is, altijd nog kan komen. Daarmee heeft dat deel van de Verlengde Schrans het in zich om een Vogelaarwijk te worden, waarbij diezelfde gemeente bij het niet-doorgaan, uiteraard zich op het standpunt stelt, dat er dan ook geen planschade is. En de hand op de knip houdt.

Waar nou de drijvende krachten achter veroorzaken van zoveel leed en schade vandaan komen, is ook mij nog altijd niet duidelijk. Wanneer ooit op een later moment zou blijken, dat PAL/Groenlinks het zogenaamde ‘comfort voor de fietser’ in onderhavige casus met de PvdA uitgeruild heeft met de nieuwe PvdA burgermeester, zou ik niet verbaast staan te kijken. Waar het Oranje Bierhuis dan allemaal wel niet goed voor is … of niet.

Wijkconferentie

woensdag, oktober 24th, 2007

Gisteravond was het weer zover, de bewoners van Zuiderburen mochten genieten van de zogenaamde wijkconferentie en de herhaling van de beloftes van eerdere wijkconferenties. Al waren er wel wat uitbreidingen, zo is de fietsersbrug over de Nauwe Greuns nu in zicht. Weliswaar nog slechts in de verte, maar voor de liefhebbers staat straks het rondje om het wijkgebouw op de fiets open.

Blijkbaar had Gerrit Krol achter de schermen de wijkvereniging wat smeergeld gegeven, want een hoop kleine wensen konden zonder tegensputteren worden ingewilligd. Prullenbakken, bankjes bij speelvoorzieningen, bordjes ‘verboden voor honden’, her en der een streep op het wegdek, fietsstallingen bij bushaltes, trapje voor zwemmerts … geen kleine wens was te gek. Zelfs €35,- voor een potje wegenverf om een extra pijl rechtsaf in te kleuren bij de uitvalsweg richting Drachtsterbrug werd gehonoreerd. Het duurt eempies, maar we komen er wel.

Je moet wat, om het gewijzigde bestemmingsplan met gepaste stilte, langs de vereniging van eigenaren via de raad, van concept-plan tot vaststaand feit te masseren. Op de vraag, welke bezuinigingen nu ongedaan gemaakt zouden worden, nu er – door een al te enthousiaste bezuinigingsronde binnen Zuiderburen – een miljoen of drie over blijkt, werd zorgvuldig niet gereageerd.

Volgens de wethouder Krol heeft onze gemeente nooit geld over én daar ligt nu juist het perceptieverschil. De stad Leeuwarden misschien niet, maar de wijk Zuiderburen wél. Nu nog slechts € 3 miljoen en tegen de tijd dat de woonwijk af is, waarschijnlijk meer dan het dubbele daarvan. De bewoners van Cammingaburen zal dit scenario bekend voorkomen. Ook zij wachten nog steeds – na continue geoptimaliseerd te zijn – op iets dat de vergelijking met een wijkcentrum kan doorstaan.

Waarschijnlijk moet eerst het overschot van Zuiderburen worden afgeroomd, voordat beloftes aan andere woonwijken kunnen worden gerealiseerd óf erger. Het kan zo maar gebeuren, dat in december een stoomboot landt aan de wél aangelegde steiger van het pontje over het kanaal (wat overigens nooit in de vaart zal komen). Waarna een meneer met een tabberd en mijter, luisterend naar de naam Gerrit, de goede doelen cheque van Zuiderburen komt inladen, om deze ‘vrijwillige’ bijdrage aan te wenden voor iets dat met comfort voor fietsers te maken heeft.

En dan niet eens het comfort van fietsers in Zuiderburen, maar het fietscomfort middels een fietsbrug over het Oostergoplein. Dat, in plaats van een fietsbruggetje aan te leggen over het bestaande talud van de Drachtsterbrug, zodat iedereen ’s middags gewoon op tijd naar huis kan. Dat is een veel beter plan dan het nu voorliggende mesjoggene verhaal van de voorgenomen kunstuiting bij het Oostergoplein, waar je dan ook eventueel overheen kunt fietsen. En nog een stuk goedkoper ook.

De Drachtsterbrug is trouwens onderdeel van een onderzoek onder de noemer Drachtstercomplex. Dat verhaal is blijkbaar zo complex, dat onderhavig onderzoek nu al meer dan 18 maanden duurt. Ik krijg het bijna niet uit mijn str.t getrokken, maar de ‘klankbordgroep’ is vorige maand al voor het eerst bij elkaar geweest. We onderzoeken en klankborden wat af. Enfin, het motto van gisteravond ‘De wijk komt af’, klonk in ieder geval veel belovend en met gepaste argwaan wacht ik dus af.

Furby Computers

zondag, oktober 21st, 2007

Onze hoeder aller minima (Benmhammed, PvdA) wil weer eens gratis computers uitdelen aan zijn doelgroep. Daarvoor moet het bedrijfsleven de door haar afgedankte exemplaren ter beschikking stellen en de gemeente €10.000,- vrijmaken om e.e.a. te organiseren. Kameraad Mohammed heeft geconstateerd dat je zonder eigen computer op een sociale achterstand gezet wordt en dat de zwaar gesubsidieerde digitale trapveldjes daar niets aan doen.

Nu heeft het bezit van een computer niets te maken met het al dan niet hebben van een sociale achterstand. Sterker nog, het begrip sociale achterstand is nietszeggend en nergens gedefinieerd, maar een verzinsel van zichzelf graag horende politici. Sociale achterstand wordt vooral afgemeten aan het beschikbare vrij besteedbaar inkomen, waarbij het bezit van een computer ook al tot de eerste levensbehoefte wordt gerekend. Net zoals een platte breedbeeld TV, koelkast met ijsblokjesmachine of een auto.

Telkenmale wordt het doel verward met het middel. Het recht op informatie impliceert het recht op een computer, krant en (mobiele) telefoon, terwijl toegang tot de openbare bibliotheek gratis is. Het recht op een maaltijd leidt tot het recht op het bezit van een koelkast en een magnetron, terwijl de winkel op de hoek een veelheid aan verswaren aanbiedt. Het recht op mobiliteit wordt verward met het recht op het bezit van een heilige koe en in de toekomst vast en zeker op een toeslag voor de benodigde (bio)brandstof om de winkel of bibliotheek te kunnen bezoeken. Terwijl de doelgroep voor niets met de bus kan.

Verder is het Mohammed blijkbaar ontgaan, dat het bedrijfsleven de afgeschreven computers, niet voor niets wegdoen. Hoe onwaarschijnlijk ook, wellicht zijn die exemplaren nog uitstekend geschikt om een brief te tikken, maar als gamecomputer zijn zij volstrekt ontoereikend. Bovendien is heeft de doelgroep al ruim de beschikking heeft over Xboxen en gameboys. Er bestaat immers ook een recht op ontspanning.

Nog niet zolang geleden hebben we een vergelijkbare actie gehad om computers binnen onderwijsinstellingen te krijgen, later naar gerefereerd als zijnde Furby computers. Al snel bedankten de scholen voor de eer, omdat én de betreffende 2e hands computers niet voldeden én omdat de kosten daarvan hoger waren dan de aanschaf van een nieuwe. Dat laatste is alleen maar toegenomen, een nieuwe computer is al beschikbaar voor rond de €300,-!

Het helpt om te leren van de recente geschiedenis. Bovendien is het volstrekt onduidelijk, waarom er de hele tijd geld – of nu laptops – door de brievenbus, van de zogenaamde minima moet worden geduwd. Als de laatste nog aanwezige niet-minima in Leeuwarden, willen gamen of Internetten, moeten zij dat toch ook gewoon betalen? Of moeten deze laatste der Mohanikanen ook ophouden met werken voordat de brievenbus dagelijks begint te rammelen, omdat de vrinden van Mohammed voor de deur staan?

Kunstenmakers

woensdag, oktober 17th, 2007

Ergens onderweg begreep ik dat de ruimte in de Infirmerie, bedoeld voor verhuur aan kunstenaars, nog altijd – in belangrijke mate – leegstaat. Zoals met de meeste verhuurobjecten, zal dat voornamelijk te maken hebben met de prijs. Kunstenaars die zich die prijs per vierkante meter kunnen veroorloven zullen ergens anders een ruimte huren en zij die zich die prijs niet kunnen veroorloven, kwispelen en knutselen lekker door, thuis op de keukentafel.

Nu ben ik een cultuurbarbaar en schaam me daar niet eens voor, ik heb andere kwaliteiten, zeggen ze. Voor prietpraat als ‘het is een spannende compositie’, kan ik over het algemeen weinig geduld opbrengen maar in Den Haag liggen de kelders wel vol met de resultaten daarvan. De opslag van deze kunstobjecten kost een hoop geld en het vernietigen van al wat verborgen ligt te liggen in de duisternis der Haagse catacomben, mag niet. Auteursrechtelijk beschermd, wie de belasting betaler of het milieu beschermd tegen deze kunstzinnige uitingen, staat daarentegen nergens vermeld.

Straks moet de Blokhuispoort ook nog eens omgetoverd worden tot een cultuurpaleis, al kan ik zelf mij daar geen voorstelling van maken. Wanneer we al geen acht kunstenaars kunnen vinden, die een ruimte willen huren in het bestaande kunstpaleis, hoe gaan we de oude gevangenis dan vol krijgen. Gaan we kunstenaars van buiten importeren of daar grote hoeveelheden BKR kunst opslaan? De huidige functie van de blokhuispoort continueren, maar nu voor kunstenaars en alternatieve potsenmakers?

Nu weet ik, dat grote aantallen kunstenaars in een andere dimensie van de werkelijkheid leven. Binnen dergelijke kringen wordt een muur niet van een behangetje voorzien, maar promoveert de kunstenaar dezelfde muur tot iets met eigen dimensie van zijn creatieve werkelijkheid. Langzamerhand bekruipt mij het gevoel, dat sommige van de onze lokale politici ook vooral bezig zijn, een beeld te scheppen van hun eigen – lokale en bovenal creatieve – werkelijkheid. Het zijn soms net kunstenaars.

Dat je met de historische Blokhuispoort iets wil doen, is helder, maar alsjeblieft iets met een wat hoger realiteitsgehalte. Daarbij kun je denken aan opvang dak- en thuislozen of opvang heroïne verslaafden. Dan kun je bij een eventuele verbouwing de tralies gewoon laten zitten. Of een bestemming waarbij ‘ondersteunende horeca’ vervangen wordt door volwaardige horeca, een binnenplein vol kroegen, ’s winters een zeiltje spannen en voila een slecht weer attractie van jewelste … met recht een warme winternacht.

Kunst met de grote K

zondag, oktober 14th, 2007

Het College houdt voet bij stuk, daar waar het de aanleg van een fietsbrug betreft over het Oostergoplein. €10 miljoen plus, wordt op paaltjes boven het van Harinxmakanaal en de Verlengde Schrans de lucht ingetild, waarbij het werkwoord ‘tillen’ in deze context een ietwat wrange betekenis dreigt te krijgen. De bewoners van die Verlengde Schrans worden met recht duurzaam getild. Alleen het plan van de fietsbrug heeft de waarde van die woningen doen halveren, zelfs als het plan alsnog toch niet doorgaat. Morgen ligt er dan immers wel een nieuw vergelijkbaar plan.

Dat alles, omdat voor een ieder die het horen wil, een verviervoudiging van het fietsverkeer vanuit de Zuidlanden wordt voorspeld. Overduidelijk is de wens hier weer eens de vader van de gedachte. Er worden weliswaar circa 6.500 woningen in de Zuidlanden ingetekend, maar dat impliceert eerder 13.000 auto’s voor dagelijks gebruik, dan evenzoveel fietsen.

Hé, het regent, een mooi moment om de fiets te pakken, dan kun je nog eens genieten van een fenomenaal uitzicht over het kanaal. Van die spaarzame momenten dat het watert moet je wel gebruik maken. Welke fiets zal ik doen vandaag? De bakfiets, dan kunnen de kindertjes in één moeite mee naar zwemles, voetbal en de gymnastiekles. Het lijkt er warempel op dat wethouder Krol in het kader van de actie Leeuw! niet alleen denkt aan zijn eigen gewicht, maar het ook duurzaam goed voor heeft, met de conditie van toekomstige bewoners in de Zuidlanden.

Het aantal fietsbewegingen waar het college naar verwijst zijn niet – zoals gewenst – met 10% gestegen in de laatste paar jaar, maar met 2% gedaald. Dus heeft alles wat we zo comfortabel gemaakt hebben voor fietsers averechts gewerkt zoals vrijliggende fietspaden, autoluwe binnenstad, fietsers in de voorrang op minirotondes etc. etc.

In werkelijkheid zeggen de bewoners en potentiële bezoekers van Leeuwarden: Als ik er met een auto niet kan komen, dan kom ik niet. Burgum, St. Annaparochie en Heerenveen hebben ook een Albert Heyn en daar kan ik wel komen en mag ik voor de deur nog gratis parkeren ook.

De fietsbrug lost dus een probleem op, wat er niet is noch gaat komen. Sterker nog, er zijn fietsers, die dolblij zijn om aan na de verovering van de Harinxmabrug, even voor een rood licht te mogen wachten. Zij kunnen dan even op adem komen. Wil je dan toch met alle geweld €10 miljoen plus vergriemen, kies dan voor een ondergrondse fietsbrug of te wel een fietstunneltje. Kost de helft en lost wel een probleem op.

Doen we er voor de sociale veiligheid en de duurzaamheid een batterij spaarlampen in en niet één, maar twee camera’s. Maar wat zegt het College om een voorstel in die richting? Er komt nog een ontwerpwedstrijd, niets staat nog vast. De ontwerpwedstrijd mag echter alleen gaan over bruggen, andere schetsen worden onder de pet gehouden. Wethouder Krol ‘neemt het mee’, in andere woorden: Dat zien we nooit meer terug, de €10 miljoen evenmin, duurzame kunst met de hoofdletter K mag wat kosten.

Herindeling

vrijdag, oktober 12th, 2007

Her en der laaien de discussies over een gemeentelijke herindeling weer op, wie gaat samen met wie en per wanneer. De gemeente moet bovenal groter om efficiënter te kunnen werken en haar burgers beter te kunnen bedienen. Welke gemeente in de nabijheid van Leeuwarden heeft nog minder te makken dan wij … ah de gemeente Boarnsterhim (Grou). Dan zoekt ons College vast die gemeente uit, om onder het mom van samenwerking, een herindeling te bereiken. Per slot van rekening hebben ze in Grou nu al enige jaren een structureel tekort op de lopende rekening en in Leeuwarden hebben we dat met wat kunstgrepen nog net niet weten te bereiken. Grou!, daar kan je wat van leren!

Wat mij nog het meest verbaast, is dat de discussie pas nu losbreekt en bovenal de reden waarom. In geen enkele krant of commentaar kom ik iets of iemand tegen, die zich deze vraag stelt. Waarom moet het groter en waarom impliceert groter dan tegelijkertijd efficiënter? De werkelijke reden ligt verborgen in het rapport ‘van Aartsen’ en dat rapport is gedateerd 15 mei jongstleden en niet gister pas van de pers gerold. Kennis nemend van dat rapport kun je Jozias van Aartsen – notabene een VVD partij genoot – alleen nog maar typeren als een ex-diplomaat met een randstedelijke fixatie. Of je moet concluderen, gezien de samenstelling van de rest van die commissie, dat Jozias zijn best gedaan heeft, maar dat het keren van deze rode vloedgolf onbegonnen werk was.

De hoofdstuk indeling van het bedoelde rapport, spreekt boekdelen. De gemeente eerst, versterking van autonomie, meer financiële armslag en op weg naar grotere gemeenten. 30 pagina’s geleuter om er op lokaal niveau een inkomstenbelasting door te drukken. 40% van de gemeentelijke begroting moet door een uitgebreid belastingmandaat door de inwoners direct worden afgetikt bij wethouder Krol. In Leeuwarden gaat het om €160 miljoen jaarlijks of bijvoorbeeld grofweg een verachtvoudiging van de OZB. Uiteraard gaat de loon- en inkomsten belasting dan omlaag, behalve bij degenen die dat niet betalen. Omdat dat zielig is voor mensen, die geen inkomstenbelasting hoeven te betalen, worden die – uiteraard – anderszins gecompenseerd …

Maar om die lokale inkomensafhankelijke belasting te kunnen heffen – en de bezwaarschriften daarmee annex te kunnen afwijzen – heb je kennis en capaciteit nodig. Zie daar de werkelijke reden om te komen tot grotere gemeentes. Een grotere gemeente impliceert meer inwoners en betekent meer belastingopbrengsten en daar zijn wethouders van financiën beroepshalve dol op. De importantie van de wethouder wordt per slot van rekening afgemeten aan de hoeveelheid geld, die hij kan uitdelen.

Die gemeentelijke herindeling gaat dus gewoon door, waarbij alleen de ‘wanneer’ vraag nog even niet helder is. Voor Leeuwarden geldt dat ze het bij Stiens in het verleden verbruid hebben en dus alleen het nog veel armere Grou een optie blijft. Daarbij zijn de inwoners van Grou in de toekomst dus overgeleverd aan de grillen van diegenen, die vinden dat daar waar het inkomen niet gestolen wordt, er wel extra belasting geheven kan worden. Voor de middellange termijn zal Stiens dan de laatste vluchthaven vóór de Waddenzee blijken.